فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) معیار مهمی است که باید در طول کاهش ریسک اعتباری در نظر گرفته شود. این معیار معمولاً در بسیاری از فرمول‌های مورد استفاده برای پیش‌بینی ریسک‌های اعتباری و نرخ‌های نکول آینده استفاده می‌شود.

اصطلاح فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) در واقع به مدل KMV اشاره دارد که توسط آژانس رتبه‌بندی اعتباری مودیز توسعه داده شده است. این مدل همچنین مدل KMV نامیده می‌شود زیرا نشان دهنده حروف اول نام سه محققی است که این مدل را توسعه داده‌اند. کیلهوفر، مک‌کاون و واسیچکدر این مقاله، خواهیم فهمید که مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) چیست و چگونه به شرکت‌ها کمک می‌کند تا در مورد مدیریت ریسک اعتباری تصمیمات بهتری بگیرند.

مدل فرکانس پیش‌فرض مورد انتظار (EDF) چیست؟

فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) روشی برای سنجش احتمال نکول شرکت در پرداخت بدهی‌هایش است.برای اهداف این مدل، نکول در واقع به عنوان نقطه‌ای تعریف می‌شود که در آن ارزش بازار تمام دارایی‌های شرکت کمتر از ارزش معوق بدهی‌هایی است که باید پرداخت شوند. این در تضاد با سایر مدل‌های ریسک اعتباری است که در آن‌ها اگر شرکت پول کافی برای پرداخت سود برنامه‌ریزی‌شده یا پرداخت اصل بدهی نداشته باشد، گفته می‌شود که در وضعیت نکول قرار دارد.

نتایج مدل‌های فراوانی پیش‌فرض مورد انتظار (EDF) وابسته به زمان هستند. رایج‌ترین دوره زمانی مورد استفاده در این مدل یک سال است. با این حال، استفاده از این مدل با افق زمانی تا 5 سال نیز غیرمعمول نیست.

اجزای مدل فرکانس پیش‌فرض مورد انتظار (EDF)

از تعریف فوق از مدل فرکانس پیش‌فرض مورد انتظار (EDF)، حدس زدن سه مؤلفه مدل نسبتاً آسان است. این سه مؤلفه در زیر توضیح داده شده‌اند:

1. جزء ۱: ارزش بازار دارایی‌ها

   ارزش بازار فعلی دارایی‌ها با استفاده از ارزش بازار سهام شرکت که در بورس اوراق بهادار فهرست شده است، تخمین زده می‌شود. با این حال، ارزش‌ها در بورس اوراق بهادار می‌توانند نسبتاً سریع تغییر کنند. به همین دلیل است که هنگام محاسبه ارزش بازار دارایی‌های شرکت، از یک مقدار متوسط ​​استفاده می‌شود. به همین دلیل است که مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) برای شرکت‌های سهامی عام بهتر است اعمال شود، زیرا تخمین ارزش منصفانه بازار شرکت‌هایی که به صورت خصوصی نگهداری می‌شوند، می‌تواند کار دشواری باشد و هر عدد ارزیابی ممکن است ذهنی، جانبدارانه و قابل بحث باشد.

   فرض اساسی مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) این است که حقوق صاحبان سهام شرکت را می‌توان به عنوان یک اختیار خرید روی بدهی شرکت در نظر گرفت. به همین دلیل است که از مدل بلک شولز، که مدلی برای قیمت‌گذاری اختیار معامله است، برای تعیین ارزش دارایی‌های شرکت با استفاده از ارزش حقوق صاحبان سهام به عنوان ورودی استفاده می‌شود.

2. جزء ۲: نوسان در ارزش دارایی

   مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) نه تنها ارزش بازار شرکت را در نظر می‌گیرد، بلکه میزان پایداری این ارزش بازار را نیز در نظر می‌گیرد. این همان چیزی است که به مدل کمک می‌کند تا مقادیر بالاتر و موقتاً متورم را که ممکن است نتیجه حباب‌های بازار سهام باشند، حذف کند. ایده این است که در مورد ارزش‌گذاری شرکت به طور مداوم، احساسی به دست آوریم.

   مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) از اساسی‌ترین معیار برای تعیین نوسان ارزش بازار استفاده می‌کند. این معیار، انحراف معیار نامیده می‌شود. فرض بر این است که اگر ارزش بازار یک شرکت بسیار نوسان داشته باشد، احتمال اینکه آن شرکت دچار نکول شود، بیشتر است.

3. جزء ۳: نقطه پیش‌فرض

   نقطه نکول، حداقل ارزش مورد انتظار کل دارایی‌های شرکت برای جلوگیری از از دست دادن پرداخت‌های بهره و اصل بدهی برنامه‌ریزی‌شده است. اکنون می‌توانیم ببینیم که نقطه نکول در واقع تابعی از بدهی است که یک شرکت دارد.

   مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) عموماً نقطه نکول را به صورت مجموع ۱۰۰٪ بدهی‌های کوتاه‌مدت و همچنین ۵۰٪ بدهی‌های بلندمدت محاسبه می‌کند. درصد بدهی‌های بلندمدت اغلب توسط تحلیلگران تغییر می‌کند. با این حال، درصد بدهی‌های کوتاه‌مدت روی ۱۰۰٪ ثابت می‌ماند.

   هرچه بدهی بیشتری داشته باشد، باید پرداخت‌های بیشتری انجام دهد و از این رو احتمال نکول آن بیشتر است. به همین دلیل است که تعریف استاندارد از نقطه نکول دشوار است زیرا این مقدار مختص شرکت است. همچنین، فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) برخی ساده‌سازی‌های بیش از حد را انجام می‌دهد. به عنوان مثال، در نظر نمی‌گیرد که بدهی‌های مختلف سررسیدهای متفاوتی دارند. در عوض، فرض بر این است که همه بدهی‌ها همزمان سررسید می‌شوند!

فاصله تا پیش‌فرض

مدل فراوانی پیش‌فرض مورد انتظار (EDF) برای محاسبه‌ی چیزی که به عنوان فاصله تا پیش‌فرض شناخته می‌شود، استفاده می‌شود.این یک نسبت محبوب است که به پیش‌بینی دقیق احتمال نکول معروف است.

معیار فاصله تا نکول، به سادگی با تقسیم ارزش خالص شرکت بر نوسانات آن به دست می‌آید. هر دوی این مقادیر از داده‌های بازار استخراج شده‌اند و از این رو، این مدل، جایگزین بهتری برای سایر مدل‌های دفتری محسوب می‌شود.

نکته آخر اینکه مدل فراوانی نکول مورد انتظار (EDF) تیر خلاص مهمی در تیردان هر تحلیلگر اعتباری است. دانستن و درک کامل نتایج ارائه شده توسط این مدل قبل از تصمیم‌گیری در مورد کاهش ریسک اعتباری هر طرف مقابل، مهم است.