معرفی

مشکل اصلی در حوزه مدیریت استراتژیک پاسخ به این سوال است که شرکت‌ها چگونه به آن دست می‌یابند و آن را حفظ می‌کنند؟ مزیت رقابتیپدیده جهانی شدن منجر به نبردهای رقابتی در سطح فراملی، به ویژه در صنایع با فناوری پیشرفته مانند خدمات سیستم‌های اطلاعاتی و نرم‌افزار، شده است. این اشکال جهانی‌شده رقابت، ضرورت وجود یک مفهوم دقیق برای درک چگونگی دستیابی به مزیت رقابتی را ایجاد کرده‌اند.

مزیت رقابتی

سازمان‌های چندملیتی مانند مایکروسافت، اوراکل و آی‌بی‌ام، استراتژی مبتنی بر منابع را برای ایجاد دارایی‌های فناوری مفید دنبال می‌کنند که معمولاً با رویکردی قاطع از طریق مالکیت معنوی محافظت می‌شود. با این وجود، این استراتژی به طور منظم برای حفظ یک مزیت رقابتی مهم کافی نیست. شرکت‌های موفق در بازار جهانی اغلب آن‌هایی هستند که می‌توانند آگاهی مناسب و واکنش مثبت به محیط کسب‌وکار در حال تغییر نشان دهند.

سرعت و سازگاری در نوآوری محصولات، همراه با پتانسیل مدیریت برای گردآوری و سازماندهی مجدد مؤثر شایستگی‌های داخلی و خارجی، از ویژگی‌هایی است که در شرکت‌های موفق دیده می‌شود. بنابراین، مشاهده شده است که شرکت‌هایی که حجم عظیمی از دارایی‌های فناوری بی‌قیمت را جمع‌آوری کرده‌اند، هنوز فاقد قابلیت‌های عملکردی برای بهره‌برداری از آنها هستند، که این امر صنعت را شوکه نکرده است.

ممکن است مزیت رقابتی یک شرکت در طول زمان کاهش یابد. عوامل مختلفی می‌توانند منجر به چنین فرسایشی در مزیت رقابتی شوند. دو علت اصلی به شرح زیر است:

• قابلیت تکرارپذیری که ناشی از گسترش داخلی سازمان است
• تقلیدپذیری که ناشی از کپی‌برداری از رقبا است

اینجاست که اهمیت قابلیت‌های پویا آشکار می‌شود. استراتژیست‌ها، قابلیت‌های پویا را کلید مزیت رقابتی می‌دانند..

قابلیت های پویا

توانایی دستیابی به اشکال جدید مزیت رقابتی، قابلیت‌های پویا نامیده می‌شود. دو اصطلاح پویایی و قابلیت‌ها به خودی خود مستلزم درک عمیقی در هنگام مطالعه مزیت رقابتی هستند.

توانایی نوسازی شایستگی‌ها به منظور دستیابی به هماهنگی با محیط کسب‌وکار در حال تغییر، پویایی نامیده می‌شود.

ویژگی‌های اصلی پویا بودن عبارتند از:

• این امر مستلزم نوآوری قطعی در پاسخ به موقعیت‌هایی مانند زمان مناسب برای ورود به بازار است.
• زمان‌بندی در چنین مواردی حیاتی است.
• علاوه بر این، وقتی تغییرات سریعی در حوزه فناوری رخ می‌دهد و وقتی تعیین ماهیت رقابت و بازار آینده دشوار است، ماهیت پویا برای مزیت رقابتی پایدار حیاتی می‌شود.

وظیفه مهم مدیریت استراتژیک در اصلاح، ترکیب و بازسازی مناسب مهارت‌ها، منابع و شایستگی‌های عملکردی داخلی و خارجی سازمان برای مطابقت با ضرورت یک محیط در حال تغییر، به اصطلاح قابلیت‌ها مربوط می‌شود.

بنابراین، قابلیت‌های پویا به محیط‌های به سرعت در حال تغییر می‌پردازند. آن‌ها ظرفیت یک سازمان را برای دستیابی به اشکال جدید و نوآورانه مزیت رقابتی نشان می‌دهند.