در دو مقاله قبلی، دیدیم که چگونه می‌توان از اطلاعات مربوط به قیمت احتمالی آینده، سود سهام و نرخ بازده مورد انتظار سرمایه‌گذار برای استخراج ارزش فعلی یک اوراق بهادار سهام استفاده کرد. با این حال، این مدل‌ها در دامنه خود محدود بودند.

1. اولاً، آنها دوره‌های افق محدودی داشتند، یعنی یک دوره و دو دوره.

2. دوم، آنها به تخمینی از قیمت سهام در آینده نیاز داشتند که پیش‌بینی آن تقریباً غیرممکن است.

در این مقاله، ما از دو مدل قبلی برای ارائه مدل عمومی تنزیل سود سهام استفاده خواهیم کرد. این مدل می‌تواند اوراق بهادار سهام را با توجه به عمر نامحدود و دائمی که دارند، ارزش‌گذاری کند.همچنین، نیازی به تخمین قیمت فروش ندارد. در عوض، تخمین قیمت فروش با مفهوم ارزش نهایی جایگزین می‌شود. بیایید در این مقاله نگاهی دقیق‌تر به این مفاهیم بیندازیم.

مفهوم ارزش نهایی

مدل عمومی تنزیل سود سهام، ایده قیمت فروش و سود سرمایه حاصل از آن را به عنوان بخشی از ارزیابی هر سهمی نادیده می‌گیرد. منطق پشت این مدل این است که اگر A سهام خود را به B بفروشد، قیمت خریدی که B به A پرداخت خواهد کرد نیز در انتظار سود سهام آینده خواهد بود.

بنابراین، همانطور که در مقالات قبلی بررسی کردیم، هیچ قیمت فروش یا P1 وجود ندارد. P1 قیمتی است که توسط A دریافت می‌شود، اگر از دیدگاه A فکر کنید. بلکه باید از نظر خود اوراق بهادار فکر کنیم. ارزش ذاتی اوراق بهادار توسط قیمت فروش تعیین نمی‌شود. هیچ دلیلی وجود ندارد که قیمت فروش اصلاً وجود داشته باشد!

بنابراین، قیمت فروش چیزی بیش از ارزش فعلی تنزیل‌شده سود سهام آتی نیست که B به A می‌پردازد تا بعداً خودش سود سهام را دریافت کند. بنابراین، می‌توان گفت که ارزش یک سهم فقط و فقط بر اساس سود سهامی که در طول عمر خود پرداخت می‌کند، محاسبه می‌شود. بنابراین، ارزش یک سهم، ارزش جریان دائمی سود سهامی است که انتظار می‌رود دریافت شود.

این امر از نقطه نظر عملی نیز کار را آسان‌تر می‌کند. پیش‌بینی سود سهامی که توسط شرکت پرداخت خواهد شد، نسبتاً آسان‌تر است. از این رو، ارزش‌گذاری می‌تواند دقیق‌تر باشد. در عوض، اگر از قیمت مورد انتظار آینده یک سهام به عنوان عاملی در ارزش‌گذاری سهام استفاده کنیم، در یک حلقه دایره‌ای گیر افتاده‌ایم. هرگونه ارزش‌گذاری صرفاً به یک قضاوت تبدیل می‌شود.

فرمول

بنابراین، ارزش‌گذاری یک سهم را می‌توان به سادگی به ارزش فعلی تمام سود سهام آتی که توسط شرکت دریافت خواهد شد، کاهش داد.

بنابراین، اگر قرار باشد شرکت به مدت «n» سال فعالیت کند، ارزش این سهام عبارت خواهد بود از:

این خلاصه‌ی مدل تنزیل سود سهام است. دو مقاله‌ی قبلی این واقعیت را اثبات کردند که اگر قیمت فروش و سود سهام یک سهم مشخص باشد، می‌توان آن را ارزش‌گذاری کرد. این مقاله ثابت می‌کند که قیمت فروش به خودی خود چیزی جز ارزش فعلی سود سهام نیست. از این رو، ارزش هر سهم، طبق این مدل، به جریان آتی سود سهامی که می‌توان از آن استخراج کرد، بستگی دارد.

دوره افق و ارزش نهایی

برای ارزیابی، محاسبه به دو بخش تقسیم می‌شود. یک بخش، دوره افق نامیده می‌شود.تحلیلگر می‌تواند طول دوره افق را به دلخواه خود انتخاب کند. تحلیلگران معمولاً ۵ تا ۷ سال را به عنوان دوره افق انتخاب می‌کنند. برای دوره افق، سود سهام به صراحت پیش‌بینی شده و برای رسیدن به ارزش، تنزیل می‌شود.

از سوی دیگر، سود سهام بقیه سهام به صورت دائمی ارزش گذاری می شوداین ارزش دائمی، ارزش پایانی نامیده می‌شود. بنابراین، ارزش سهام از ارزش دوره افق و همچنین ارزش پایانی تشکیل شده است.

مدل تنزیل سود سهام یکی از قدیمی‌ترین مدل‌های ارزش‌گذاری سهام است. سایر مدل‌ها، مشتقات یا شاخه‌هایی از این مدل بنیادی هستند.