راهنمایی به فرآیندی گفته می‌شود که در آن مدیران، کارکنان را برای دستیابی به اهداف از پیش تعیین‌شده، راهنمایی، هدایت و بر عملکرد آنها نظارت می‌کنند.

گفته می‌شود که هدایت، قلب فرآیند مدیریت است. برنامه ریزی, سازماندهیاگر عملکرد هدایت‌شده‌ای صورت نگیرد، استخدام هیچ اهمیتی نخواهد داشت.

هدایت، عمل را آغاز می‌کند و از اینجا کار واقعی شروع می‌شود. گفته می‌شود که هدایت، شامل عوامل انسانی است. به عبارت ساده، می‌توان آن را به عنوان ارائه راهنمایی به کارگران، انجام کار توصیف کرد.

در حوزه مدیریت، هدایت به تمام فعالیت‌هایی گفته می‌شود که برای تشویق زیردستان به کار مؤثر و کارآمد طراحی شده‌اند.

به گفته‌ی هومان، «هدایت شامل فرآیند یا تکنیکی است که به وسیله‌ی آن می‌توان دستورالعمل صادر کرد و عملیات را طبق برنامه‌ریزی اولیه انجام داد.»

بنابراین، رهبری، وظیفه راهنمایی، الهام بخشیدن، نظارت و آموزش افراد در جهت دستیابی به اهداف سازمانی است.

جهت‌یابی ویژگی‌های زیر را دارد:

1. عملکرد فراگیر - هدایت و رهبری در تمام سطوح سازمان مورد نیاز است. هر مدیری به زیردستان خود راهنمایی و الهام می‌بخشد.

2. فعالیت مداوم - هدایت، فعالیتی مستمر است، زیرا در طول حیات سازمان ادامه دارد.

3. عامل انسانی - وظیفه هدایت به زیردستان مربوط می‌شود و بنابراین به عامل انسانی مربوط می‌شود. از آنجایی که عامل انسانی پیچیده و رفتار غیرقابل پیش‌بینی است، وظیفه هدایت اهمیت پیدا می‌کند.

4. فعالیت خلاقانه - عملکرد جهت‌دهی به تبدیل برنامه‌ها به عملکرد کمک می‌کند. بدون این عملکرد، افراد غیرفعال می‌شوند و منابع فیزیکی بی‌معنی می‌شوند.

5. عملکرد اجرایی - وظیفه هدایت توسط همه مدیران و مسئولان اجرایی در تمام سطوح و در طول فعالیت یک شرکت انجام می‌شود، یک زیردست فقط از مافوق خود دستورالعمل دریافت می‌کند.

6. عملکرد نماینده - قرار است مدیریت، وظیفه‌ای باشد که با انسان‌ها سروکار دارد. رفتار انسان ذاتاً غیرقابل پیش‌بینی است و شرطی‌سازی رفتار افراد در جهت اهداف سازمان، کاری است که مدیر اجرایی در این وظیفه انجام می‌دهد. بنابراین، به آن ظرافت در برخورد با رفتار انسان گفته می‌شود.