Κυριολεκτικά μιλώντας, Η διαχείριση κινδύνου είναι η διαδικασία ελαχιστοποίησης ή μετριασμού του κινδύνουΞεκινά με τον εντοπισμό και την αξιολόγηση του κινδύνου, ακολουθούμενη από τη βέλτιστη χρήση των πόρων για την παρακολούθηση και την ελαχιστοποίησή του.

Ο κίνδυνος γενικά προκύπτει από την αβεβαιότηταΣτους οργανισμούς, αυτός ο κίνδυνος μπορεί να προέλθει από την αβεβαιότητα στην αγορά (ζήτηση, προσφορά και χρηματιστήριο), την αποτυχία έργων, ατυχήματα, φυσικές καταστροφές κ.λπ. Υπάρχουν διαφορετικά εργαλεία για την αντιμετώπιση του κινδύνου ανάλογα με το είδος του.

Ιδανικά, στη διαχείριση κινδύνων, ακολουθείται μια διαδικασία ιεράρχησης κινδύνων, κατά την οποία αντιμετωπίζονται πρώτα οι κίνδυνοι που ενέχουν την απειλή μεγάλης ζημίας και έχουν μεγάλη πιθανότητα εμφάνισης. Ανατρέξτε στον παρακάτω πίνακα:

Το παραπάνω διάγραμμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη χάραξη στρατηγικής σε διάφορες καταστάσεις. Οι δύο παράγοντες που διέπουν την απαιτούμενη ενέργεια είναι η πιθανότητα εμφάνισης και ο αντίκτυπος του κινδύνου.

Για παράδειγμα, σε μια κατάσταση όπου ο αντίκτυπος είναι μικρός και η πιθανότητα εμφάνισης χαμηλή, είναι καλύτερο να αποδεχτείτε τον κίνδυνο χωρίς καμία παρέμβαση.

Σε μια κατάσταση όπου η πιθανότητα εμφάνισης είναι υψηλή και ο αντίκτυπος σημαντικός, απαιτείται εκτεταμένη διαχείριση. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να καθοριστεί μια συγκεκριμένη προτεραιότητα στην αντιμετώπιση του κινδύνου.

Εκτός από αυτό, συνήθως οι περισσότεροι οργανισμοί ακολουθούν έναν κύκλο διαχείρισης κινδύνου. Ανατρέξτε στο παρακάτω διάγραμμα:

Σύμφωνα με αυτόν τον κύκλο, υπάρχουν τέσσερα βήματα στη διαδικασία διαχείρισης κινδύνου.

Το πρώτο βήμα είναι η εκτίμηση του κινδύνου, ακολουθούμενη από την αξιολόγηση και τη διαχείρισή του. Το τελευταίο βήμα είναι η μέτρηση του αντίκτυπου.

Ο εντοπισμός κινδύνου μπορεί να ξεκινήσει από τη βάση ή την επιφάνεια, στην πρώτη περίπτωση εντοπίζεται η πηγή των προβλημάτων. Τώρα έχουμε δύο πράγματα να αντιμετωπίσουμε, την πηγή και το πρόβλημα.

Πηγή κινδύνου: Η πηγή μπορεί να είναι είτε εσωτερική είτε εξωτερική του συστήματος. Οι εξωτερικές πηγές είναι εκτός ελέγχου, ενώ οι εσωτερικές πηγές μπορούν να ελεγχθούν σε κάποιο βαθμό. Για παράδειγμα, η ποσότητα της βροχόπτωσης, ο καιρός πάνω από ένα αεροδρόμιο κ.λπ.!

Πρόβλημα: Ένα πρόβλημα στο επιφανειακό επίπεδο θα μπορούσε να είναι η απειλή ατυχήματος και θυμάτων στο εργοστάσιο, ένα περιστατικό πυρκαγιάς κ.λπ.

Όταν κάποιο ή και τα δύο από τα παραπάνω είναι γνωστά εκ των προτέρων, μπορούν να ληφθούν ορισμένα μέτρα για την αντιμετώπισή τους.

Αφού εντοπιστεί/εντοπιστούν οι κίνδυνοι, πρέπει να αξιολογηθούν ως προς την πιθανότητα κρισιμότητάς τους. Εδώ καταλήγουμε στην ιεράρχηση των κινδύνων.

Με γενικούς όρουςΠιθανότητα Εμφάνισης × Σύγκρουση' = Κίνδυνος.

Ακολουθεί η ανάπτυξη ενός σχεδίου διαχείρισης κινδύνων και η εφαρμογή του. Περιλαμβάνει αποτελεσματικούς ελέγχους ασφαλείας και μηχανισμούς ελέγχου για τον μετριασμό του κινδύνου.

A Ο πιο δύσκολος κίνδυνος για την οργανωτική αποτελεσματικότητα είναι ο κίνδυνος που υπάρχει αλλά δεν μπορεί να εντοπιστεί.Για παράδειγμα, μια διαρκής αναποτελεσματικότητα στη διαδικασία παραγωγής συσσωρεύεται σε μια ορισμένη χρονική περίοδο και μεταφράζεται σε λειτουργικό κίνδυνο.