Τα προϊόντα δομημένης χρηματοδότησης έχουν πολλαπλασιαστεί στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Υπάρχουν πολλά παράγωγα προϊόντα που έχουν δημιουργηθεί με μοναδικό σκοπό να βοηθήσουν μια εταιρεία να μεταφέρει τον πιστωτικό της κίνδυνο σε μια άλλη εταιρεία ή ομάδα επενδυτών που είναι πρόθυμοι να αναλάβουν αυτόν τον κίνδυνο.

Το πιο γνωστό και κοινό προϊόν δομημένης χρηματοδότησης που επιτρέπει στις εταιρείες να το κάνουν αυτό ονομάζεται ανταλλαγή πιστωτικού κινδύνου αθέτησηςΩστόσο, τα συμβόλαια ανταλλαγής πιστωτικού κινδύνου (CDS) θεωρούνται επικίνδυνα. Παραλίγο να προκαλέσουν την πτώχευση ορισμένων μεγάλων εταιρειών όπως η AIG στο πρόσφατο παρελθόν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι εσωτερικές οδηγίες πολλών οργανισμών δεν τους επιτρέπουν να εκδίδουν ή να ανταλλάσσουν συμβόλαια ανταλλαγής πιστωτικού κινδύνου (CDS). Ωστόσο, υπάρχει η ανάγκη να μεταφέρουν τους κινδύνους τους σε τρίτους. Ως αποτέλεσμα, έχει δημιουργηθεί ένα πιο συντηρητικό προϊόν που ονομάζεται ομόλογα συνδεδεμένα με πιστωτικό κίνδυνο (CDS). Το συνδεδεμένο με πιστωτικό όριο γραμμάτιο θεωρείται πολύ ασφαλέστερο και ως εκ τούτου επιτρέπεται σύμφωνα με τις οδηγίες των περισσότερων εταιρειών σε όλο τον κόσμο.

Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε λεπτομερέστερα τι είναι ένα πιστωτικό σημείωμα και πώς λειτουργεί για την εξάλειψη του πιστωτικού κινδύνου.

Τι είναι ένα Ομόλογο Συνδεδεμένο με Πίστωση;

Ένα ομόλογο συνδεδεμένο με πιστωτικό όριο είναι ένα χρηματοοικονομικό προϊόν που επιτρέπει σε μια εταιρεία να αφαιρέσει τον πιστωτικό κίνδυνο ενός μέσου σταθερού εισοδήματος που έχει αγοράσει.Ας πούμε ότι εταιρεία Α θέλει να αγοράσει ομόλογα που εκδίδονται από εταιρεία ΒΩστόσο, η εταιρεία A φοβάται ότι B ενδέχεται να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους ή ότι ενδέχεται να υπάρξει υποβάθμιση στο πιστωτικό τους προφίλ. Ως εκ τούτου, δεν θέλουν να διατηρήσουν τον πιστωτικό κίνδυνο στα βιβλία τους. Θέλουν να τον μεταβιβάσουν σε τρίτους. Τώρα, ένα ομάδα επενδυτών που ονομάζεται C είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν τον κίνδυνο της αθέτησης πληρωμών.

Ο σκοπός ενός πιστωτικού σημειώματος είναι να διασφαλίσει ότι μόνο ο πιστωτικός κίνδυνος της αγοράς μεταφέρεται από τον αρχικό αγοραστή (A) σε μια ομάδα επενδυτών (CΆλλοι κίνδυνοι, όπως οι κίνδυνοι της αγοράς, θα συνεχίσουν να βαρύνουν τον αρχικό αγοραστή (Α).

Πώς λειτουργεί ένα γραμμάτιο συνδεδεμένο με πιστωτικό όριο;

Ένα σημείωμα συνδεδεμένο με πίστωση μπορεί να δημιουργηθεί σε τρία βήματα:

1. Στο πρώτο βήμα, η εταιρεία Α καταβάλλει μετρητά στην εταιρεία Β για να αγοράσει ομόλογα από αυτήν. Σε αντάλλαγμα, η εταιρεία Β υπόσχεται να κάνει περιοδικές πληρωμές για κεφάλαιο και τόκους.

2. Στο δεύτερο βήμα, ο επενδυτής, δηλαδή η εταιρεία Α, συγκεντρώνει τα ομόλογά του και δημιουργεί ένα υποκείμενο χαρτοφυλάκιο. Αυτό το χαρτοφυλάκιο ονομάζεται βάση αναφοράς περιουσιακών στοιχείων.

3. Στο τελευταίο βήμα, η εταιρεία Α εκδίδει ένα άλλο σύνολο τίτλων που καλύπτονται από τα ομόλογα της εταιρείας Β. Πωλούν αυτούς τους τίτλους στους επενδυτές Γ, οι οποίοι τους πληρώνουν εκ των προτέρων. Σε αντάλλαγμα, η εταιρεία Α υπόσχεται επίσης περιοδικές πληρωμές. Αυτές οι πληρωμές είναι υψηλότερες, καθώς περιλαμβάνουν ένα περιθώριο κέρδους που πρέπει να καταβληθεί στην Γ για την ανάληψη του πιστωτικού κινδύνου.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η εταιρεία Α δεν συμμετέχει στη συναλλαγή όσον αφορά τον πιστωτικό κίνδυνο. Αφενός, έδωσε χρήματα στην Β και αφετέρου έλαβε χρήματα από την Γ. Επομένως, η έκθεσή της είναι μηδενική. Ομοίως, για τις περιοδικές πληρωμές, A θα λάβει χρήματα από B, προσθέστε ένα ποσοστό για αντιστάθμιση C για την ανάληψη πιστωτικού κινδύνου και την καταβολή του CΩς εκ τούτου, τα συμφέροντα του Α προστατεύονται σχεδόν σε κάθε σενάριο. Ας ρίξουμε μια ματιά στο πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση σε διαφορετικά σενάρια.

Σημείωση συνδεδεμένη με πιστωτικό ίδρυμα: Σενάρια

1. Χωρίς προεπιλογή: Το πρώτο σενάριο είναι και το πιο συνηθισμένο. Τις περισσότερες φορές, οι εταιρείες που εκδίδουν χρέη αποπληρώνουν το κεφάλαιο καθώς και τους τόκους εγκαίρως. Σε ένα τέτοιο σενάριο, εταιρεία Α θα έπαιρνε χρήματα από B και να πληρώσει σε C μετά την προσθήκη ενός περιθωρίου κέρδους. Θα έχαναν μόνο το πρόσθετο περιθώριο κέρδους. Ωστόσο, αυτό θα ήταν σαν ασφάλιστρο και ως εκ τούτου ο Α είναι πρόθυμος να το διαγράψει. Έτσι, εάν λάβουν 7% τόκο σε πληρωμές τοκομεριδίων και πληρώσουν 7.25% στον Γ, χάνουν 0.25% αντί της προστασίας. Έτσι αποδίδουν αυτές οι συναλλαγές σε περισσότερες από 90% των περιπτώσεων.

2. Αθέτηση: Είναι πιθανό να υπάρχει αθέτηση, δηλαδή η εταιρεία Β να μην μπορεί να πληρώσει την εταιρεία Α. Και σε αυτήν την περίπτωση, η εταιρεία Α προστατεύεται. Αυτό συμβαίνει επειδή πήρε τα χρήματα εκ των προτέρων από την εταιρεία Γ. Επομένως, δεν έχει καμία έκθεση. Η έκθεση στην πραγματικότητα ανήκει στην εταιρεία Γ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η Α δεν χρειάζεται να αποπληρώσει την Γ, εκτός εάν λάβει χρήματα από την Β. Επίσης, πρέπει να πληρώσει μόνο την υπολειμματική αξία. Στην πραγματικότητα, είναι απλώς μια οντότητα διαβίβασης. Οποιαδήποτε χρήματα προέρχονται από την Β θα δρομολογούνται στην Γ.

3. Κατηφορικός: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αθέτηση δεν είναι άμεση, αλλά αντίθετα υπάρχει υποβάθμιση. Μια υποβάθμιση συνεπάγεται χαμηλότερο πραγματικό επιτόκιο. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, η εταιρεία Α λειτουργεί απλώς ως οντότητα μεταβίβασης. Το μειωμένο επιτόκιο απλώς μετακυλίεται στην Γ, η οποία πρέπει να απορροφήσει τη ζημία.

Το συμπέρασμα είναι ότι τα ομόλογα που συνδέονται με πιστωτικό κίνδυνο διασφαλίζουν ότι κανένα από τα πιστωτικά γεγονότα που συμβαίνουν στην Εταιρεία Β δεν επηρεάζει την εταιρεία Α. Ο κίνδυνος έχει μεταβιβαστεί στην εταιρεία Γ έναντι αμοιβής! Πρέπει να σημειωθεί ότι άλλοι κίνδυνοι, όπως ο κίνδυνος μεταβολής της αγοραίας αξίας του ομολόγου λόγω διακυμάνσεων των επιτοκίων, εξακολουθούν να υπάρχουν στην εταιρεία Α. Μόνο ο πιστωτικός κίνδυνος έχει μεταβιβαστεί.