In die hedendaagse wêreld maak belonings vir beter prestasie en sukses meer saak as die werklike prestasie self. Inderdaad, soos die wêreldwye finansiële krisis getoon het, was belonings alles vir die bankiers terwyl hulle na meer roekelose weddenskappe en toenemende risikoneming gestreef het. As gevolg van die stelsel van gebrekkige aansporings, is belonings gesien as die uiteindelike prys wat groter was as die werklike proses van wen. Daarom, Beloningsbestuur moet gesien word in die konteks van wat gepaste en regverdige belonings is en wat oneweredige belonings is..

Die punt hier is dat belonings die prestasie moet regverdig en dit nie moet oortref nie. Wat ons hiermee bedoel, is dat dit aanvaarbaar is om 'n hoë presteerder vir sy of haar uitstekende prestasie te beloon, maar nie tot die punt waar die individu, in die nastrewing van belonings, versigtigheid oorboord gooi en onetiese gedrag pleeg nie.

Vir die hedendaagse geslag maak belonings meer saak as die werklike prestasie, en dit word weerspieël in hul toenemende eise van werkgewers vir salarisverhogings en bonusse..

Indien nie enigiets anders nie, glo die millennial-generasie dat oormatige belonings hulle toekom. Alhoewel dit nie beteken dat slegs hierdie generasie so optree nie (hierdie patroon kan ook in Generasie X gesien word), is dit die geval dat daar te veel klem gelê word op die belonings alleen, in teenstelling met die vervulling wat 'n mens kry deur die werk op 'n behoorlike manier gedoen te kry. As die baba-boomer-generasie ons enigiets geleer het, is dit dat die doen van die werk ter wille van vervulling belangriker is as die beloningstelsel wat in plek is. Natuurlik spreek dit vanself dat almal in 'n wêreld van krimpende hulpbronne bekommerd is oor die verdien van soveel geld as moontlik, en daarom is sommige van hierdie gedrag inderdaad geregverdig.

Die punt moet egter gemaak word dat hoewel belonings een manier is om individue te motiveer en goeie prestasie aan te spoor, dit nie die alles-in-een-ooreenkoms is wat almal graag glo nie. Daarom, 'n Behoorlike beloningstelsel in organisasies sal in lyn wees met die korrekte strategiese passing tussen interne motivering en eksterne belonings, en slegs wanneer hulle in balans is, kan organisasies op 'n gesonde manier groei..

Baie is al geskryf oor hoe oormatige vergoeding van uitvoerende hoofde die korporatiewe wêreld benadeel, en daarom is die debat oor of uitvoerende hoofde oormatig betaal word, inderdaad geregverdig in die lig van die voortdurende wêreldwye ekonomiese krisis.

Die punt hier is dat 'n beloningstelsel wat nie die gaping tussen die HUB en die laagste betaalde werker met meer as 'n verhouding van 15:1 vergroot nie, die korrekte een is volgens studies wat in hierdie veld gedoen is. Daarom moet alle moontlike pogings aangewend word om die gaping tussen die laagste betaalde werknemer en die hoogs betaalde werknemer te verklein. Natuurlik is dit in die praktyk dalk nie heeltemal moontlik nie, aangesien intreevlaksalarisse baie laer is. Daarom sou 'n uitweg wees om die plafon volgens elke maatskappy se vereistes te bepaal en dan die werknemers op alle vlakke dienooreenkomstig te betaal.