Voedsel produceren met respect voor planetaire grenzen en zonder mensen of dieren te kwellen. Kunnen we dat? Die vraag proberen we met Kipster te beantwoorden.
Wij zijn vier ondernemers van verschillende pluimage. Eind 2017 openden we onze eerste Kipster. Sindsdien is het een gekkenhuis. Van over de hele wereld komen mensen kijken hoe wij boeren. (Spoiler: met beide benen op de grond.)
Wat ons bindt is het streven naar een duurzame en gezonde wereld waar mensen en dieren waardig kunnen leven. Met pragmatisch idealisme proberen we hieraan ons steentje bij te dragen. Uiteindelijk willen we de wereld netjes overdragen aan de generaties na ons.
Of we echt impact weten te maken, is een vraag waarop we het antwoord nu niet weten.
Ruud, Styn, Maurits, Olivier
Founders Kipster
Wij werken aan een circulair voedselsysteem waarin de belangen van mens, dier en natuur duurzaam zijn verbonden. Dat klinkt wat deftig uit de mond van een kippenboer. Het betekent gewoon minder of helemaal geen vlees, eieren en zuivel in je winkelmandje. Wij zijn tot het besef gekomen dat commerciële diervriendelijke veehouderij zo goed als onmogelijk is. Want hoe je het ook draait of keert, je ontneemt het dier de vrijheid zich natuurlijk te gedragen en uiteindelijk laat je het slachten. Diervriendelijk dierlijk eten bestaat daarom in onze optiek niet. Wel proberen we onze dieren en zo goed mogelijk leven te geven.
Wij geloven dat er slechts ruimte is voor een paar boerderijdieren, en dan alleen onder strikte voorwaarden:
Boerderijdieren dragen niet bij aan vervuiling van de planeet, maar werken mee aan een duurzaam evenwicht.
Mensen respecteren de gevoelens en instincten van het vee en nemen verantwoordelijkheid voor het welzijn.
Landbouwgrond gebruiken we om voedsel direct voor mensen te verbouwen en niet voor ons vee.
| Uitdaging | Oplossing |
|---|---|
| 25% wereldwijde uitstoot broeikasgassen komt van landbouw | Wij reduceren onze uitstoot drastisch en compenseren wat overblijft |
| 75% landbouwgrond is voor veevoer of om te grazen | Voor onze manier van veehouderij is bijna geen landbouwgrond nodig |
| 1/3 van al het voedsel bestemd voor mensen, wordt weggegooid of niet gegeten | Wij gaan verspilling tegen en gebruiken dit voedsel voor onze kippen |
| Boeren hebben het vaak zwaar | We streven naar goede werkomstandigheden en compensatie voor boeren |
Haal je de opbrengst van het land eerst door de maag van een kip, koe of varken, dan hou je minder eten voor mensen over. Laat je die schakel weg, dan komt de oplossing voor het stikstofprobleem, de klimaatopwarming, hongersnood, ontbossing, en ga zo maar door, direct een stuk dichterbij.
Als we de oogst van het land direct aan mensen geven in plaats van dieren, hebben we veel minder akkers nodig om de wereldbevolking te voeden. Wat overblijft van de voedselproductie, zoals haverdoppen van het land of misbaksels uit de bakkerij, verwerken we tot veevoer. Onze kippen veranderen deze reststromen in eieren en vlees.
Ons voer van restromen heeft een extreem lage CO2-voetafdruk.
Voer maken we van wat mensen niet mogen of willen eten. Denk aan gebroken pasta, koekjes met een verkeerd etiket of wafels met een verkeerd kleurtje.
We zien onze kippen niet alleen als voedselproducent, maar ook als wezens die ons helpen voedselverspilling tegen te gaan door reststromen om te zetten in eieren en uiteindelijk vlees.
Als we geen soja, mais en tarwe verbouwen om veevoer van te maken, maar alleen nog gewassen op het land zetten om mensen direct mee te voeden, dan:
En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
Momenteel wordt meer dan 75% van alle landbouwgrond gebruikt voor het verbouwen van gewassen voor veevoer of voor het laten grazen van vee.
Bron: FAO
Om vlees, melk en eieren te produceren, hebben we een ongelofelijke hoeveelheid tarwe, maïs en soja nodig. Als mensen deze gewassen direct zouden eten, zouden mensen minder hongerlijden – en de planeet zou ons dankbaar zijn. Desondanks blijven mensen graag dierlijke producten eten. Daarom streven we ernaar goed te zijn voor onze kippen en het milieu, zonder onze eieren te duur te maken voor de gemiddelde persoon.