Daar staan jullie dan, helemaal vies en afgetrapt… Wat was ze blij toen ze eindelijk die mooie, dure gympen kreeg! Trots als een pauw, kon je niet trotser zijn. Geen kreukeltje mocht erin komen, ze moesten perfect blijven.

Wat heb je allemaal meegemaakt! Trots liep je naar school, naar feestjes, je ging sporten, je was altijd overal bij. Je had de beste verhalen, de grootste geheimen en misschien wel de meeste tranen. En daar sta je dan, op de laatste dag. Een jaar werkte je achter de bar, en nu is het tijd om afscheid te nemen.

Bedankt voor alle mooie momenten, voor die jaren waarin je altijd van waarde was (zelfs voor die witte gympen die echt lang meegingen). Nu nemen we afscheid van je, maar je blijft altijd een deel van onze herinneringen.