Op reis

Na alle chaos en drukte zit ik ineens op een eiland omringd door wuivende palmbomen. Een droombeeld, zou je denken. Maar zelfs in deze paradijselijke rust merk ik hoe moeilijk het is om echt te ontspannen. Alles wat achter me ligt, blijft als een echo naklinken. Het voelt als een luxeprobleem, maar het dwingt me tot reflectie: betekent dit dat er iets moet veranderen?

Mijn leven stroomt als een rivier, soms wild en onstuimig, dan weer kalm en kabbelend. Toch lijkt de stroom me soms mee te sleuren, zonder dat ik echt bewust stuur. Hier, in de stilte van dit eiland, probeer ik mezelf opnieuw te vinden. Los te laten wat was, en te luisteren naar wat ís. Misschien is dat het antwoord: vaker stilstaan, zelfs te midden van de hectiek. Even ademhalen voordat ik weer verder ga.

Het is geen makkelijke zoektocht, maar ik geloof dat de rust ergens in mij zit. Ik wens mezelf de moed om die te vinden – en misschien inspireert dit anderen ook. Want soms is het niet de bestemming die telt, maar hoe je leert genieten van de reis.

Vader

Het leven kan soms onverwacht een andere wending nemen. Zo begon de dag nog rustig, met plannen en ruimte om even te ontspannen, en ineens bevind je je in het ziekenhuis aan de zijde van je vader. Onderzoeken, zorgen, en dan dat nieuws: zijn nekwervel is gebroken. Het moment waarop je wereld even stil staat. Dit kan toch niet nu, niet zo. We zijn nog niet klaar om afscheid te nemen, niet eens in de verste verte.

Nu zit ik in de auto, wachtend op de boot die me van Texel naar het vasteland zal brengen, naar hem toe. Vandaag wordt hij overgeplaatst naar Alkmaar, waar hij de zorg krijgt die hij nodig heeft, en waar een plan wordt gemaakt voor herstel.

Ik ben intens dankbaar dat hij er nog is. Dat we samen nog mogen hopen op mooie, kostbare tijd. Het leven is al bijzonder, maar vanaf nu nog meer. Genieten deed ik al, maar nu met een extra diepe waardering.

Wat een jaar

Wat is het jaar voorbij gevlogen , stroom versnelling een keer knipperen en hij was voorbij.

Sociaal media lag op een laag pitje ineens viel het niet te combineren en het leven zelf dat was toch belangrijker.

Voor iedereen heel veel goeds , gezondheid en gezelligheid toegewenst , maak je dromen waar.

Bedankt voor het volgen

The weeknd , het weekend

Yheeee

Ik eiland bewoner , niet echt het eiland verlatend , ging op pad naar mijn dochter in Hoofddorp om het concert mee te maken van the weekend.

In een campus , naar Amsterdam shoppen , sushi eten,Hoofddorp verkennen , concert , toch nog een dagje langer ,genoten van elk moment.

Wat een ervaring , zoveel leuke mensen ontmoet met zoveel gezelligheid , ik dacht dat red ik niet, ik ben het verleerd zoveel drukte om me heen maar niks minder waar, mijn dochter sloofde zich aan alle kanten uit, hier kan ik voorlopig op teren .

Op naar het volgende concert.

P.s.vergeet het filmpje niet te kijken

Geen excuus

Geen excuus, ik ga maar door en door moment van leven even rustig blijven staan

De lucht is blauw , Paden lang voelen wat je hebt,weten wie je bent

schommelend tussen eb en vloed , voel ik me goed, het leven roept.

Waar vogels hun stem laten klinken , eenheid met het ruizen van de wind.

Lijkt een droom , in mijn cocoon.

Even sta ik stil, moment van rust.

Beseffend van tijd , ga ik weer door en door.

weer terug

en daar ben ik weer, na even getwijfeld te hebben ,de koffers gepakt , op naar Thailand , 4 weken lang , een tijd om te herstellen van het afgelopen jaar ben ik weer terug

in deze weken besefte ik dat ik compleet moe ,gestresst en niet mezelf was , langzamerhand herstelde ik met de dag, iedereen vriendelijk ,lekker warm en vooral veel slapen dat is wat een mens goed doet en helpt jezelf weer te worden.

het hotel had een prachtige tuin met vlinders, vogels en eekhoorns elke dag genoot ik meer van het mooist om me heen.

in de eerste dagen dat ik er was heb ik een lampion opgelaten om mijn verdriet los te laten ,ik heb staan huilen als een klein kind maar besefte dat heel veel van mijn verdriet mee was gegaan met de ballon over zee.

ik heb iedereen vereeuwigd die ik afgelopen jaar verloren heb, ze komen op de big boeddha en leven voor altijd voort bij hem.prachtig.

ik ben weer thuis, uitgerust, voldaan van de mooie tijd in Thailand ,de liefdevolle herinneringen dwarrelen door mijn hoofd naar mijn hart ,ik ben blij met deze mooie tijd, met nieuwe vrienden op ons pad.

ik volg weer mijn ziel want die weet de weg gelukkig ben ik er weer.

bij de big bouddha

prachtig uitzicht op het bananen eiland

dag verdriet en pijn

prachtig uitzicht en natuurlijk de tuk tuk

gezegend een brok in mijn keel

namaste ik groet het goddelijke in u

dankbaar ,dat ik leef ,dat ik geniet, dat ik besta

2022 bye bye

En als er niemand luistert , Er niemand voor je is.

En alles je teveel wordt, Door het veel te grote gemis.

Geef dan aan de aarde , Je tranen van je hart.

Geef aan de bloemen, De woorden van je smart.

En ook al denk je nukkig, Wat heeft dat dan voor nut.

En ook al voelt het eenzaam, Nog dieper in de put

Kijk dan naar de kelken, En de blaadjes in de wind.

Zie je hoe ze buigen, En weer veren als een kind.

Ook jij zal ooit weer stralen, En de grootste storm doorstaan.

Dus laat je nu maar buigen, Zodat je morgen op kan staan.

Geert Kimpen

dit raakte me, na een jaar als dit, kon ik me niets anders voorstellen,

zoveel verdriet in een jaar, tot hoe ver kan het gaan.

vandaag 3 januari ,laat ik 2022 achter me en ga 2023 in met vele herinneringen en draag al het verdriet met me mee.

ik ben er klaar voor om de stralen weer te zien en de kelken.

lieve mam en Mientje door jullie verloor ik een stukje uit mijn hart maar ooit heelt hij weer als ik jullie weer zie,

en nu luister ik naar het gezang van de wind met al mijn herinneringen

Als

Ik zie dat ik maart mijn laatste berichtje heb geschreven ,ja pluk de dag , ineens in een omzwaai , er veranderde er veel , mijn elke dag koffie klantje ,we konden altijd heerlijk kletsen , genietend en soms lekker roddelend overleed plotseling, wat een verdriet en leegte.

Opeens lag onze zwerfpoes in de tuin, wij verzorgde hem met de hele buurt dus met z’n alle naar de dierenarts maar dat mocht niet baten , wat een verdriet en stilte in de buurt zelf de vogels zongen een paar dagen niet.

Het komt nooit in ene en zo plotseling onze levensgenieter , onze buurman van het café 52 jaar , de hele wereld mocht hem , hij had voor iedereen tijd en genieten dat deed hij ,meer dan 900 mensen kwamen afscheid nemen wat een heftige en intense tijd en wat een gemis.

De gewoonte dat iemand om je heen is is voor mij het grootste gemis , het bakkie koffie , de poes al voor de deur om zijn bakkie eten en een grote geknuffel , het gelach en gezelligheid om je heen nooit meer een cappuccino , alles is nu anders, het nieuwe pad moet bewandeld worden en wat is dat wennen .

Gevoel

Nieuw jaar ✅ nog steeds thuis ✅ 10 kilo verder ✅ ja zo start ik dan in het nieuwe jaar .

Nu ik lang thuis ben heb ik mijn ritme gevonden ,werken wat is dat ?, gewoon een huismus geworden tussen de vogeltjes en de natuur , dat is genieten.

En zo denk ik , zo wordt je dus een kluizenaar haha , ik als mens op deze mooie aarde , waar momenteel heel veel gebeurd , mis ik mensen om me heen, ik ben een gewoonte dier , kudde dier en echt dat hebben ik nodig , de kinderen hebben het nodig om op te groeien , de ouderen om minder eenzaamheid te zijn een ieder om zijn geluk te vinden en ik om te stralen , weer gezelligheid , muziekje , bestek , de geur van het lekkere eten , blije mensen.

Want ja het paradijs is geen plaats ,maar een gevoel .

Beetje paradijs op aarde