Daar! Een Bever!!

Zaterdagavond, tussen acht en half negen: we zijn eigenlijk nog maar net onderweg als een van de twee gidsen naar de kant wijst: Daar! Een bever!!

We zijn Fluisterend op zoek naar Bevers‘ in de Biesbosch bij Dordrecht, een activiteit van het Biesboschcentrum aldaar. A raison van 18 euro de man neem je plaats aan boord van een ‘fluisterboot’ die je in zo’n twee-en-een-half uur een deel van de Biesbosch laat zien met daarbij de kans om bevers te spotten.

En ja, we krijgen waar voor ons geld, want we zien maar liefst drie keer zo’n grote knager op enige afstand van onze boot. Het dier herkenbaar op de foto krijgen lukt vrijwel niet, met al die mensen die elkaar verdringen om niks te missen en het gegeven dat het dier maar even in beeld is voordat het onder water verdwijnt.

Maar goed, hieronder kun je hem net zien zitten tegen de kant aan, in het midden, achter dat verticale takje….

Bever, net wel/niet zichtbaar

Alsof het allemaal niet op kon zagen we ook nog een zeearend wegvliegen en – heel in de verte – een visarend. Dan wordt zo’n bruine kiekendief die over een rietveld scheerde bijna gewoon, net als die lepelaars boven de boot.

Beverburcht in het riet langs de kant

Op de terugweg wordt het al gauw te schemerig om veel te kunnen zien, maar ook zonder dieren is de Biesbosch prachtig als de zon in de verte ondergaat en de wereld kleiner en kleiner wordt.

Avond in de Biesbosch
Nijlgans op dode tak, een exoot die soms in de Biesbosch met de zeearend concurreert om nestruimte

Kleurenpracht op de Keukenhof

Gisteren naar de Keukenhof geweest. We hadden het eerste tijdslot gereserveerd, dat van acht uur, maar op dat tijdstip stroomden de touringcars met Duitsers, Polen en andere aardbolbewoners al aan en was het aansluiten in een behoorlijk lange rij voor de poort.

Keizerskronen en tulpen op de Keukenhof

Maar wat een kleur! Al die bloeiende tulpen en andere bolgewassen in allerlei tinten en allerlei vormen! En dat in een mooi en gevarieerd park met monumentale beuken en eikenbomen die net uitliepen met frisgroen blad. En onder de bomen golvende gazons met bloemperken. Waterpartijen met hier en daar fonteinen zorgden voor afwisseling.

Na een uurtje of twee werd ik een beetje ‘kleurenmoe’ en vond ik het eigenlijk genoeg. Genoeg visuele prikkels voor deze autist voor 1 dag. Bovendien kon je na tienen op sommige plekken al aardig over de hoofden lopen…gelukkig is het park best groot en waren er ook rustiger plekken.

Toen het nog rustig was….

Bij de souvenirshop waren de Wooden shoes vanaf 24 euro vijfennegentig. Wij hielden het daarom bij een miniatuurklompje voor thuis op tafel als blijvende herinnering aan de Keukenhof.

Best wel dure klompen!

Ik zag veel Indiërs trouwens, een teken – denk ik – dat ook een land als India zich na een lange periode van betrekkelijke stagnatie een zekere welvaart begint te ontwikkelen.

Tulpen en een molentje, veel hollandser wordt het niet…

Mooi om de Keukenhof gezien te hebben; als we nog eens gaan, doen we dat op een doordeweekse dag als de drukte misschien iets minder is…..

Een wandeling in Maassluis

Maassluis, een deel van de haven met op de achtergrond de Groote Kerk.

Maassluis, oud stadje in het vroegere Maasland werd gebouwd rond een oude spuisluis, de ‘Monstersche Sluis’. De waterweg het Scheur verbindt de haven van Maassluis met de Noordzee. Achter de haven staat de ‘Groote Kerk’ uit 1639, op een vroeger bastion dat de bewoners tegen de Spaanse vijand moest beschermen.

Wij lopen de ‘Stadswandeling Maassluis‘ van de ANWB, te openen via de Eropuit app van deze club, waarbij je op de plattegrond in de app je eigen locatie telkens ziet aangegeven. Handig, verdwalen is er op die manier nauwelijks meer bij! Het nadeel van zoiets is wel dat je constant op die telefoon loopt te turen, waardoor je te weinig oog hebt voor andere wandelaars, voorbijflitsende fietsers en stoepranden. Tja….

In het centrum van Maassluis met een grachtje.

Het oude centrum is klein, maar pittoresk. In het vroegere stadhuis uit de zeventiende eeuw huist nu het Sleepvaartmuseum. Maassluis was ooit belangrijk voor deze typische Nederlandse bedrijfstak en als bewijs daarvan liggen er in de haven verschillende erfstukken uit deze periode te pronken.

Oude sleepboot in de haven van Maassluis.

Er liggen ook een zeer gedateerde houten vissersboot uit Denemarken en een groot opleidingsschip van het Zeekadetkorps, een organisatie die jongelui laat proeven van een leven op het water.

Veel mooie, oude huisjes in en rond het centrum, sommige nog bewoond, andere inmiddels verbouwd tot restaurant of winkel.

Mooi oud huisje.

Het is nog te vroeg voor cappuccino, dus we lopen terug naar de auto en doen thuis een bakkie.Thuis lees ik op internet dat in de nacht voor onze wandeling een man is doodgeslagen in een straat vlak achter het centrum van Maassluis….

Het Hellinggat, de verbinding tussen de haven van Maassluis en Het Scheur.

Werelderfgoed Kinderdijk

Naar ‘Unesco Werelderfgoed Kinderdijk’ geweest gisteren, een mooi stukje Hollandse poldertechniek in de Alblasserwaard. In pre-corona tijden kon je hier volgens zeggen over de hoofden lopen, nu was het er heerlijk rustig met vooral Hollandse bezoekers.

Het ticket dat we online kochten bood toegang tot een drietal molens, maar wij kwamen slechts toe aan één… een boot bemand door zeer vriendelijke vrijwilligers bracht ons ter plekke en haalde ons ook weer op. Ook een rondvaart van ongeveer een half uur langs alle molens was bij het ticket inbegrepen.

Zonder ticket Kinderdijk bezoeken kan overigens ook, maar dan moet je lopen langs de molens. Voor iemand die slecht ter been is, kan de afstand daarbij een probleem zijn.

De zon op het w

Parkeren deden we in Alblasserdam. Vandaar bracht een shuttlebus ons naar Kinderdijk. Ook het parkeerticket reserveer je van tevoren via internet. De bestuurster van de bus vergastte ons onderweg op een stukje geschiedenis van Kinderdijk en de Alblasserwaard en wees ons op oude gebouwen langs de route.

Al met al erg de moeite waard. We hadden een tijdslot van half tien tot half een, genoeg voor de rondvaart, bezoek aan één molen en een kopje cappuccino in het restaurant. De andere molens bewaren we voor een volgende keer…

Hoek van Holland

We gingen naar Hoek van Holland, op een zeer winderige maar droge zaterdagochtend. Zand stoof in onze gezichten op het strand. Op de pier aan het einde van de Nieuwe Waterweg spatte het zeewater over de rand van het beton. De wind had het duidelijk op ons gemunt maar we worstelden en kwamen boven. Als een krab gingen we zijwaarts voorwaarts, met de capuchon van de winterjas stijf rond onze hoofden gebonden.

Enkele schepen passeerden op de Nieuwe Waterweg. Aan de overkant op de Maasvlakte rookten de kolencentrales onverstoord hun zware pijp. Het laatste stuk pier was afgesloten voor onze veiligheid.
Het visrestaurant langs de Waterweg ging om 11.00 uur open. Wij tweeën waren een van de eerste klanten. De cappuccino was slap, het broodje makreel precies goed.

Gezandstraald op weg naar strand en pier in Hoek van Holland, tussen de ‘Strandvilla’s’ van Landal door….
Stukje Nieuwe Waterweg met kolencentrale aan de overzijde
Pier en Waterweg
Onderweg naar de haven
Woelig water, schepen aan de overkant