Support

“Als een knuffel je zou helpen, dan hield ik je altijd vast”

Deze prachtige zin lazen we op een kaartje van iemand die Trees liefheeft. Met al jullie goede wensen zou het natuurlijk moeten lukken dat Trees beter gaat worden! Wij zijn confuus van de overstelpende hoeveelheid liefdevolle berichten, die wij mochten ontvangen en die doen ons geweldig goed. Allemaal ontzettend bedankt voor jullie support! Dus nu noem ik jullie allemaal supporters!

Hoe nu verder……

Wij zijn nu toch wel van de schrik bekomen, waarbij het gevoel erg overheerste. Nu wij weer een beetje ons verstand kunnen gebruiken komt de realiteit weer bovendrijven, waarbij er weer positieve punten te voorschijn komen. Zoals u mogelijk weet, er bestaat geen grotere positivo als Treeske! Met het verstand komen ook onze levenslessen weer te voorschijn, waarbij we een duidelijk standpunt innemen zodat, ‘waar wij geen invloed op hebben besteden we ook geen aandacht aan’. Zonde van de energie die je daar insteekt. ‘Hadden en als’, zijn geen goede argumenten, dus die mijden wij. Omdat mijn vakgebied destijds veel uit analyseren bestond, ben ik daar nu automatisch nog vaak mee bezig, bovendien kan Treeske er ook wat van. Maar omdat wij beiden geen verstand van kanker of een hersenontsteking e.d. hebben, heeft analyseren daarover geen zin. We laten dat nu aan de specialisten over, die daar wel verstand van hebben.

Ik kan mijn energie beter steken in de mantelzorg voor mijn lief! En omdat haar gezondheid gewoon slecht is, gaan we dingen doen die nog wel mogelijk zijn. Want het leven gaat door. En zolang er leven is, is er hoop!

Hoe nu verder….

Met de medische kant is Treeske nog niet tevreden na de antibiotica kuur over de blaasontsteking. Er is na de antibiotica kuur nogmaals een kweek gezet, waarvan we a.s. vrijdag de uitslag mogen verwachten. Vandaag werden we gebeld door het hoofd neurologie van het EMC, met de mededeling dat er alvast een opname gepland wordt voor volgende week, zodat er met de Prednison kuur gestart kan worden, mocht de blaasontsteking kweek een goed uitsluitsel brengen. Als dat doorgaat willen ze de verdere afspraken met hoofd/hals chirurg, oncoloog en dermatoloog plannen in die opname week. Dan hebben we nog te maken met de MRSA bacterie. Daar heeft Treeske vandaag de testen voor gedaan en die zijn opgestuurd. En ook op a.s. vrijdag kunnen we daar de uitslag van verwachten.

Als ik eerlijk ben, verwacht ik niets meer, want daar heb ik de laatste tijd teveel teleurstellingen van meegekregen. Dus we kijken wel en anders zien we!

28 gedachten over “Support

  1. Fijn dat je weer regelmatige updates kan geven. Dat zal jullie ook vast helpen met al die fijne reacties

    • Voor Treeske is het nu vaak moeilijk om te schrijven. Ze mist haar laptop die in reparatie is. Bovendien maakt ze veel schrijffouten, waardoor ze urenlang bezig is met een blog.
      Gelukkig kan ik dit voor haar doen.
      Lang leve de mantelzorger! 🤣

    • We hebben heel veel steun aan haar dochter en schoonzoon, hoewel het voor allemaal natuurlijk moeilijk is. Je voelt nu echt van, gedeelde smart is halve smart.
      En nogmaals, ik zie Treeske helemaal opfleuren bij het lezen van de ondersteunende berichten.

    • Zulke rare gevoelens gehad!
      Ik kreeg zelfs een kort momentje van vluchtgedrag!
      Dan denk je, wat is dit?

      Maar zulke gevoelens helpen je ook weer terug naar de realiteit.

      En tijdens die verschrikkelijke bipolaire periode heb ik toch handvatten gekregen die ik nu goed kan gebruiken.

  2. Knap dat jullie er samen de goede moed in houden. Tóch wens ik jullie nog meer moed toe, de juiste lab-uitslagen en op naar de Prednisonkuur.
    Toi toi en een dikke liefs.

  3. Hoi Trees en Jan wat een spannende dingen allemaal houdt de moed erin en hopen op goede uitslagen.
    Hoor graag het vervolg dus hou ons op de hoogte groetjes van Flora en Rob

  4. Jan en Trees heel veel sterkte houd de moed erin.Wij denken aan jullie.!Groetjes André en Wil

  5. Ik schreef onder je vorige post een reactie, maar die verdween weer….
    Even een hart onder de riem vanuit het Midden van het Land – Ik leef en lijd met jullie mee….. (Ik kreeg in april de diagnose kanker, en ben nu volop bezig met de behandelingen. Onder andere door veel te fietsen, om mijn conditie (weer) op te bouwen, tussen de bedijven door. Dat helpt – tegen de gammelheid, en tegen de spanning die anders te groot wordt (maar daar weet je alles van, volgens mij…) Ik fiets ook geregeld door jullie vroegere woonplek, en denk dan extra aan jullie. )
    Ik wens jullie beiden heel veel sterkte – houd vol, het komt hoe dan ook goed – en zo niet, dan toch – is mijn lijfspreuk….

Plaats een reactie