*เป็นความคิดเห็นส่วนตัวที่มีคำหยาบและสปอยล์แทรกอยู่*
.
.
.
.
.
เริ่มจากข้อดีก่อน ตอนแรกเรากังวลว่า CG จะทำได้ถึงพอที่จะทำให้เราจดจ่อกับสัตว์ประหลาดของเรื่องโดยที่ไม่หลุดได้หรือไม่ ซึ่งก็ถือว่าค่อนข้างใช้ได้ ดูแล้วเนียนตาระดับนึง อาจจะมี CG ส่วนที่เป็นแผ่นดินไหว สายน้ำ หรือว่าพวกบาดแผลในฉากโดนแดกดูลอย ๆ ไปบ้างแต่ก็ยังอยู่ในระดับที่พอรับได้
ส่วนต่อมาคือเรื่องของงานภาพและโทนสี ตอนดูในตัวอย่างเรารู้สึกไม่ค่อยถูกใจกับโทนความแห้งแล้งที่ถูกนำเสนอออกมาเท่าไหร่ แต่ในตัวหนังจริงก็ถืออว่าเกรดสีออกมาได้ดี background ambient รับกับ skin tone ของนักแสดง ในหลาย ๆ ฉากสีก็ออกมาสวยและทำให้ฉากหน้าของหนังดูมีระดับมากยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับเรื่องของเฟรมภาพ ที่ถึงแม้จะมีขาด ๆ เกิน ๆ ไม่ต่อเนื่องหรือดูมึนงงไปบ้าง แต่ก็มีบางช็อทที่ทำออกมาได้ดีทีเดียว ยกระดับเฟรมภาพของหนังไทยให้ใกล้เคียงตะวันตกเข้าไปอีกก้าวหนึ่ง
และนั่นคือทั้งหมดของข้อดี... ส่วนข้อเสียก็คือองค์ประกอบที่เหลือทั้งหมดของหนังเลย
ความเป็นหนังสัตว์ประหลาด จุดที่เราค่อนข้างจะเห็นบ่อยก็คือพล็อตแบบนี้มักจะอยู่ในหนังเกรดบี หากไม่นับพวกหนังสัตว์ประหลาด box office ของฝั่งฮอลลีวู้ด ซึ่งความเป็นหนังสัตว์ประหลาดมันก็จะมีรสชาติและช้อยส์เฉพาะตัวของมันประมาณหนึ่งอยู่แล้ว สิ่งเหล่านี้ก็คือความบันเทิงที่หนังสัตว์ประหลาดจะมอบให้เราได้ เราก็จะวัดมูลค่าของหนังเรื่องนี้ด้วยองค์ประกอบที่ดีของหนังสัตว์ประหลาดสำหรับเราละกัน
หนังสัตว์ประหลาดก็จะต้องมีสัตว์ประหลาด - ในหลาย ๆ เรื่อง จะกล่าวถึงตัวสัตว์ประหลาดชัดเจนว่ามันเหล่านั้นเป็นหายนะสำหรับอะไร จากไหน และเพราะอะไร บางครั้งก็ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์เพื่อแทนบางสิ่งบางอย่าง เช่น ความโกรธแค้นของธรรมชาติ ความผิดบาปของมนุษย์ การลงโทษของพระเจ้า เป็นต้น คาแร็คเตอร์ราว ๆ นี้ของสัตว์ประหลาดแต่ละตัวก็จะช่วยเพิ่ม value ให้แก่สัตว์ประหลาดตัวนั้น ๆ เพราะในแง่ของสัตว์ประหลาด มันต้องดูน่ากลัว น่าเกรงขาม เราต้องขนลุก และรู้สึกไม่อยากสบสายตากับมัน กลับมาดูที่ Leio แม่งเป็นแย้ตัวใหญ่ที่นึกจะอยู่ใต้ถ้ำก็อยู่ นึกจะกินคนก็ขึ้นมาจับ ไม่ได้มีปรากฎการณ์อะไรเป็นพิเศษเลยว่ามันมีอยู่เพื่ออะไรและเพราะอะไร อยู่มาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่อาจทราบได้ และเมื่อไหร่ลูกของมึงจะเกิด เผ่าพันธ์มึงฝักไข่ทีละล้านปีเหรอหรือยังไง ถ้ามองในตัวมอนสเตอร์คือถือว่าสร้างมาแบบฉาบฉวยมาก ไม่ได้คิดถึงดีเทลและแบ็คกราวน์ของมันมากเพียงพอ แค่นึกอยากจะทำอะไรแปลก ๆ ให้ดูแตกต่างว่าเออ เนี่ยหนังไทยนะ สัตว์ประหลาดไทย เราเอาภาคอีสาน เราแม่งใช้นี่เลยตัวเหี้ยยักษ์ ถามว่าดูแตกต่างมั้ย อาจจะพอใช่แต่มันไม่ได้ประสบผลสำเร็จเลยในแง่ของความเป็นมอนสเตอร์ แล้วกิ้งก่าส้นตีนนี่ก็ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับคำว่าไลโอเลยแม้แต่น้อย สรุปไลโอมันคืออะไรทำไมหนังต้องชื่อไลโอ องค์ประกอบแรก เหี้ย/5
หนังสัตว์ประหลาดก็ต้องมีคนหนีสัตว์ประหลาด - เป็นการทำงานรวมกันระหว่างการสร้าง situation ที่ดี + การมี characters design ที่สมเหตุสมผล หากด้านใดด้านหนึ่งเป๋ มันจะทำให้รสชาติของหนังผิดเพี้ยนจนติดขมปลายได้ทันที โดยทั่วไปหนังสัตว์ประหลาดจะต้องมีกลุ่มตัวละครหลักที่อาจจะบังเอิญได้รับ mission ไปสำรวจนู่นนี่ ก่อนจะเจอตัวซัมติงจนต้องวิ่งหนีท่ามกลางสถานที่ไร้ทางออก เกิดเหตุการณ์ถูกแดกไปทีละคนสองคนก่อนจะสามารถยืนหยัดสู้กับมอนสเตอร์ได้ในท้ายที่สุดโดยเหลือผู้รอดชีวิตไม่กี่คน อันนี้เรียกว่าสูตรสำเร็จ ดูจบแล้วอิ่มสำหรับหนังสัตว์ประหลาดธรรมดา ๆ สักหนึ่งเรื่อง แต่หนังเรื่องนี้ครับ…