Opa ging Max halen en in de auto vroeg Max al op WA aan mij of de Minion af was. Er kwam echt een heel blij jongetje binnenrennen. Hij heeft hem zelfs al gedeeld in de groepsapp van zijn klas. Nu maar hopen dat niet iedereen ineens een Minion wel. Oh ja, niet geheel onbelangrijk, hij heet Bob.
Eigenlijk is dit Stuart, dat is de enige Minion met 1 oog, maar die naam vond Max niets 🙂 Ach, wie zegt dat nou iets?
Soms word je ineens verrast op een manier die je totaal niet ziet aankomen. Deze twee, samen met Kim, hadden namelijk een leuke verrassing voor ons omdat wij altijd zoveel doen. Ontzettend lief natuurlijk – maar wij doen dat met alle plezier.
We moesten eerst even in de tuin gaan zitten. Gelukkig was het heerlijk weer, dus dat was helemaal geen straf. Dus wij met Sok naar buiten. Die was meteen ook helemaal blij.
Tien minuutjes later werden we opgehaald door de gastvrouw en naar de smoothiebar gebracht, waar de jongens al op ons zaten te wachten. Ze hadden alles zelf geregeld. Max stond achter de “bar” met allerlei drankjes die je kon mixen en Bram zorgde voor het verse fruit en de toppings.
Ze namen hun rol als smoothie-makers bloedserieus en maakten er echt werk van.
En eerlijk is eerlijk: het resultaat mocht er zijn. Het was lekker, het was gezellig en vooral ontzettend leuk bedacht.
En met Kim samen weer een heerlijk rondje gelopen in Delft.
Soms valt er niet veel op te passen. Hans haalt Max om 15.00 uur van school. Oma bereidt het eten voor. Bram komt 15.30 uur thuis. Oma zet fiets van Bram in de schuur. (Slot van de schuurdeur gaat moeilijk) En dan, dan racen ze naar boven, want, gamen!
Gezellig gegeten met zijn vijfjes. Daarna is het tijd voor andere dingen, maar niet meer gamen.