Minimoment 13


We werden opgetrommeld dinsdagavond om op deze te passen.
Leverde mij een extra selfiemomentje op 🙂
Kim was met Max naar de huisartsenpost.
Niets aan de hand, maar hij was tijdens het spelen en draaien op school even flauw gevallen.
Thuis gebeurde het nog een keertje.
Op advies van de dokter mag hij bij zijn moeder slapen vannacht.

Maar goed, dat heeft natuurlijk niets met het minimomentje van vandaag te maken.
Onderstaande foto wel.


P. S De appel ligt er gewoon naast om te laten zien hoe klein het fototoestelletje is.

Selfiemomentje


Opa ging Max halen en in de auto vroeg Max al op WA aan mij of de Minion af was.
Er kwam echt een heel blij jongetje binnenrennen.
Hij heeft hem zelfs al gedeeld in de groepsapp van zijn klas.
Nu maar hopen dat niet iedereen ineens een Minion wel.
Oh ja, niet geheel onbelangrijk, hij heet Bob.

Eigenlijk is dit Stuart, dat is de enige Minion met 1 oog, maar die naam vond Max niets 🙂
Ach, wie zegt dat nou iets?

Minimoment 12

Ergens in 2020 maakte ik deze foto.
Tijdens een wandeling.
En niet omdat ik hem mee wilde nemen of zo, maar hij zat vastgelijmd, dat weet ik nog wel.
Ik wilde hem verplaatsen of rechtzetten, zoiets.
Ik denk dat ik nog wel weet waar of dat ongeveer was, misschien eens kijken of die er nog staat.
Misschien 🙂


Het blijft bijzonder om te zien wat je soms tegenkomt.

Minimoment 11

Ja, bij de minimomenten weet ik wel de hoeveelste het is en weet ik ook wanneer de laatste zal zijn 🙂
Dit in tegenstelling tot de selfiemomentjes.

Wandelen weer beetje aan het oppakken.
Wel fijn.
Met mooier weer is het altijd fijner lopen vind ik.
Ik was afgelopen zondag in Meer en Bos.
Dat is één van de vele parken hier in Den Haag.
Ik voel inspiratie opkomen voor, ja, eh, heeft mijn aandacht.
Ik was daar wel vaker, en afgelopen zondag vond ik er een zwerfkeitje.
Mijn eerste 🙂
Eens zien waar ik die verder ga laten zwerven 🙂
Hoop ergens in de buurt van Dwingeloo, maar……..!!

Maar goed, daar vond ik wel mijn minimomentje van deze week 🙂

Twee Schattige schaapjes 🙂

P.S het paard in de gang nog niet gevonden 😦

Selfiemomentje

De hoeveelste dit al is dat weet ik niet hoor.
Maar we zijn er weer 🙂


Ook druk geweest met haken.
Minion voor Max.
Wordt leuk, maar loop goed vast op de armpjes en beentjes.

De 2e foto, paar paaseitjes erin en…..:)


Ik loop een beetje vast met de armpjes en beentjes, maar……………

Minimoment 10

Er staat een paard in de gang.
Een duplopaard in dit geval, maar die foto kon ik dus niet vinden.
Echt lang naar gezocht, dus op stel en sprong wat anders verzonnen.
Dat paard houden jullie tegoed 🙂

De beroemde mini’s van een bepaalde winkel.
Deze moest je nog wel zelf in elkaar zetten 🙂

Selfiemomentje

Soms word je ineens verrast op een manier die je totaal niet ziet aankomen.
Deze twee, samen met Kim, hadden namelijk een leuke verrassing voor ons omdat wij altijd zoveel doen.
Ontzettend lief natuurlijk – maar wij doen dat met alle plezier.

We moesten eerst even in de tuin gaan zitten.
Gelukkig was het heerlijk weer, dus dat was helemaal geen straf.
Dus wij met Sok naar buiten.
Die was meteen ook helemaal blij.

Tien minuutjes later werden we opgehaald door de gastvrouw en naar de smoothiebar gebracht, waar de jongens al op ons zaten te wachten.
Ze hadden alles zelf geregeld.
Max stond achter de “bar” met allerlei drankjes die je kon mixen en Bram zorgde voor het verse fruit en de toppings.

Ze namen hun rol als smoothie-makers bloedserieus en maakten er echt werk van.

En eerlijk is eerlijk: het resultaat mocht er zijn.
Het was lekker, het was gezellig en vooral ontzettend leuk bedacht.


En met Kim samen weer een heerlijk rondje gelopen in Delft.