Mijn uitzicht kan niet beter: zowel voor als achter stuit mijn blik op de groene zee, die zich in de afgelopen maanden heeft gevormd door middel van de sapstroom die zich traag maar gestaag een weg zoekt door de stam; terwijl het lijkt of alles vanzelf gaat, is er een heel systeem mee gemoeid om het blad te ontwikkelen, van teer lentegroen tot de donkerste variant, waarna het zwaar en volgroeid, ruisend meebeweegt in de zomerstorm, die aangezwollen tot orkaankracht zich niet laat stoppen door wat in de weg staat, tot de dood erop volgt en mijn uitzicht is verruimd.

————————————————————————————————————————–

Een tekst in de categorie 101, schrijfuitdaging van Plato. Schrijf een tekst van honderd woorden, met de titel samen honderdéén, over een gegeven woord. Dit keer: Bomen, in meerdere betekenissen.