Elk jaar laten professionele dansers en lokale dansgroepen zich inspireren door de beelden in het Máximapark. Beleef het park op een unieke manier.
Sinds 2009 wordt dit evenement georganiseerd door Cultuur19 om de zeven kunstwerken in het Máximapark op een bijzondere manier onder de aandacht te brengen van inwoners van Leidsche Rijn/Vleuten-De Meern en omgeving.
(foto Loek Hennipman)
Rituele Depositie (2009) Mathilde ter Heijne
In Voorbij het voorbijgaan nodigen vier dansers je uit om stil te staan bij de kleine momenten die ons verbinden: een groet aan een voorbijganger, een vriendelijk woord bij het bushokje, een blik die zegt ‘ik zie je’, een kort gesprek. Het zijn gebaren die laten zien dat we allemaal met elkaar verbonden zijn. In een wereld waarin we vaak langs elkaar heen leven, toont deze voorstelling hoe aandacht en beweging ons dichter bij elkaar kunnen brengen. Een ode aan verbondenheid, eenheid en de magie van simpelweg naar elkaar omzien.
In BROER zie je wat woorden vaak niet kunnen zeggen. Twee dansers duwen, stoeien, lachen, botsen en dragen elkaar. Wat begint als een speelse krachtmeting, groeit uit tot een ontroerende zoektocht naar verbondenheid. Want een broer is tegelijk je grootste rivaal en je veiligste haven. Choreograaf Jasper van Luijk maakt deze voorstelling vanuit een persoonlijk verhaal: zijn oudere broer overleed toen hij zelf nog een baby was. In BROER verbeeldt hij de band die hij nooit heeft kunnen beleven. Dat levert een intens en fysiek duet op dat iedereen raakt, of je nu denkt aan je broer, zus, beste vriend of iemand die je mist. Met een mix van breaking en hedendaagse dans spat de energie van de dansers af. Je voelt de spanning, de strijd en uiteindelijk de zorg. BROER is rauw, teder en meeslepend. Een voorstelling die je niet alleen ziet, maar in je lijf ervaart. Perfect voor wie zich wil laten verrassen door dans die direct binnenkomt.
Wood Chapel (2009) William Speakman
Call & Response is meer dan een podium; het is een ruimte waar gelijkwaardigheid tussen dans, poëzie en muziek wordt gecreëerd. Saskia Nartey-Wemegah leidt het Call and response collective. Met geïmproviseerde performances, waar dans, muziek en spoken word samenkomen. Call & Response geeft een podium aan freestyle-dansers en improvisatie kunstenaars van allerlei soorten. Het is de plek voor kruisbestuiving en nieuwe, onverwachte ontmoetingen.
Bushidō, genoemd naar de erecode van de samoerai, gaat over existentiële moed. Dat is de moed om volledig te zijn wie je bent terwijl de wereld kijkt en oordeelt. In volle glorie en vooraan. Dit is een krachtige plek, maar tegelijk ook de meest kwetsbare. Iedereen kan het zien. Iedereen kan er iets van vinden. Om deze plek in te kunnen nemen is balans nodig tussen discipline, precisie, innerlijke rust en beheersing. De voorstelling onderzoekt het spanningsveld tussen kwetsbaarheid en kracht. Wat gebeurt er wanneer je jezelf echt laat zien, zonder harnas, en toch blijft staan? Nina Dumoulin is als danser en choreograaf altijd een verhaal aan het vertellen. Vanuit een achtergrond in hiphop en een specialisatie in Waacking maakte ze internationaal geprogrammeerde voorstellingen die de randen van de discipline opzoeken.
In ECHO werkt choreograaf Lotte Willemsma samen met leerlingen van het Amadeus Lyceum aan een choreografie over herhaling en keuzes. Bewegingen keren terug als echo’s in de ruimte, telkens net anders. Een fysieke zoektocht naar vallen, opstaan en het steeds opnieuw proberen. De leerlingen van het Amadeus Lyceum vormen een vast onderdeel van Zingende Beelden. Ieder jaar gaan ze een gezamenlijk maakproces aan met een professionele maker. Lotte Willemsma is choreograaf, docent en lichaamsgerichte therapeut. Als docent begeleidt zij mensen van jong tot oud in het creëren van een choreografieën.
De organisatie raadt aan goede schoenen te dragen en met de fiets of OV te komen, vanwege beperkte parkeermogelijkheden. Ook bij slecht weer gaan de voorstellingen door.