user avatar
มนุษย์กรุงเทพฯ
@bkkhumans
บทสัมภาษณ์ขนาดสั้น (บางครั้งก็ยาว) เจ้าของเดียวกับเพจ 'มนุษย์กรุงเทพฯ' - facebook.com/bkkhumans/
Joined November 2019
  • user avatar
    “ลูกชายของผมเกิดปี 2000 ร่างกายภายนอกของเขาปกติดี กระทั่งวันหนึ่งมีคนทักว่า ทำไมเรียกแล้วไม่หัน พออายุหนึ่งขวบกว่าๆ ผมตัดสินใจพาไปตรวจ พยาบาลบอกผลว่า ลูกชายของผมหูหนวก เคยเห็นเด็กหูหนวกส่งภาษามือ แต่ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง เป็นวินาทีเปลี่ยนชีวิตเลย ผมตกใจ นั่งร้องไห้ สงสารลูก
  • user avatar
    “พ่อตรวจเจอมะเร็งปอดตอนเป็นระยะสุดท้าย ช่วงกำลังจะเริ่มรักษา อยู่ๆ พ่อตื่นเช้ามาแล้วไอเป็นเลือดกระจายเต็มห้องน้ำ เราเพิ่งขับรถเป็นแรกๆ เลยพาไปโรงพยาบาลเอกชนที่อยู่ไม่ไกล หมอบอกว่าต้องใส่ท่อช่วยหายใจ แต่ต้องวางเงินห้าหมื่นถึงจะจัดการให้ เราเลยตัดสินใจขับพาไปโรงพยาบาลรัฐ
  • user avatar
    “วันที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ แฟนของผมท้องได้ 4 เดือน เขาทำงานอยู่รีสอร์ทติดชายทะเลที่หาดบางเนียง (อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา) ส่วนผมมาเตรียมทำห้องหออยู่ที่บ้าน ปกติผมเป็นคนตื่นสาย แต่เช้า 26 ธันวาคม 2547 ผมตื่นขึ้นมาเพราะได้กลิ่นหมูคั่วเกลือของแม่ ตื่นได้ไม่นานก็ได้ยินเสียง ตูม!
  • user avatar
    “ป้าไม่ได้เรียนหนังสือเลย แม่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก เลยต้องช่วยเลี้ยงน้องและทำไร่ทำนาอยู่ที่พะเยา พออายุ 20 กว่า ป้าตัดสินใจเข้ามาทำงานที่กรุงเทพฯ มีคนบ้านเดียวกันมาอยู่แถวสะพานควาย แล้วเขาชวนให้มาช่วยเลี้ยงลูกสาว พอไม่ได้ทำงานที่นั่น ป้าทำอาชีพเป็นแม่บ้านมาตลอดเลย
  • user avatar
    “ก่อนเหตุการณ์สึนามิ ร้านอาหารของพี่ตั้งอยู่ริมหาดแหลมป้อม (บ้านน้ำเค็ม ตำบลบางม่วง อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา) วันที่ 26 ธันวาคม 2547 พี่ตื่นเช้าไปซื้อของที่ตลาด วันนั้นมีลูกค้าจองไว้ 50 คน ซื้อเสร็จก็รีบกลับมาที่ร้าน พอสัก 10 โมง อยู่ๆ มีคนขับมอเตอร์ไซค์มาเต็มหาด
  • user avatar
    “ผมเคยทำงานเป็นเด็กปั๊ม ทำไปสักระยะก็ขึ้นเป็นผู้จัดการสาขา ชีวิตช่วงนั้นเจอไอน้ำมันตลอด แต่เราไม่มีความรู้และไม่มีใครมาแนะนำ เลยไม่ได้ป้องกันตัวเอง อยู่มาวันหนึ่งผมกินไม่ค่อยได้ ร่างกายซูบผอม หายใจไม่เต็มปอด เหนื่อยง่าย ไอเยอะ มีเสมหะ บางครั้งมีเลือดปน
  • user avatar
    “พ่อเป็นคนที่ทำโทษรุนแรงมาก เขาเคยตีหนักจนผมเป็นแผลเลย เวลาผมอยู่นอกบ้านแล้วทำตัวไม่ถูกกาลเทศะ เขาจะพูดเบาๆ ว่า ‘เดี๋ยวกลับไปเจอกัน’ ผมมองเขาเป็นระเบิดเวลาเดินได้ โมโหง่าย อารมณ์รุนแรง ถ้าผมทำอะไรผิดพลาด เขาเป็นคนไม่ให้กำลังใจ
  • user avatar
    “ผมเคยเป็น รปภ. มาเกือบสิบปี โควิดระบาดรอบแรกยังไม่มีอะไร แต่พอรอบสอง บริษัทมีนโยบายให้คนออกเยอะมาก ผมอยู่กะกลางคืนก็โดนด้วย เปลี่ยนมาล็อคประตูแทน ผมได้เงินชดเชยมา 3 เดือน พอไม่มีรายได้ สมัครงานที่ไหนก็ไม่ได้ ผ่านไปเกือบครึ่งปี เงินเหลือไม่ถึงหมื่นแล้ว
  • user avatar
    “ตอนนั้นเรายังวิ่งงานได้ไม่นาน มีลูกค้าสั่งอาหารแล้วพิมพ์มาว่า อยู่ชั้น 5 ของบ้านเอื้ออาทร เป็นแม่หลังคลอด ไม่อยากเดินเยอะ ขึ้นมาส่งให้ข้างบนได้ไหม เราเลยโทรไปคุย แต่เขาไม่รับแล้วพิมพ์กลับมาว่า ‘คุยทางนี้แหละ ไม่อยากโทรคุย เดี๋ยวลูกตื่น’ เราก็เคยมีลูกเล็ก โอเค เดี๋ยวเอาไปส่งให้
  • user avatar
    “เราตรวจเจอมะเร็งปอดระยะที่ 4 เมื่อ 24 มีนาคม 2563 ช่วงนั้นมีอาการไอเรื้อรัง กินยาแก้ไอก็ไม่หาย เวลาเดินขึ้นสะพานลอยแล้วเหนื่อยผิดปกติ และน้ำหนักตัวลดลง ตอนแรกคิดว่าเป็นวัณโรค หรือเป็นไทรอยด์เป็นพิษเหมือนแม่ ไม่ได้คิดถึงมะเร็งเลย เพราะไม่มีคนในครอบครัวเป็น
  • user avatar
    “เราสองคนเจอกันตอนทำงานโรงแรม ผมเป็นหัวหน้าแผนกยกกระเป๋า ส่วนเขาเป็นพนักงานโอเปอเรเตอร์ การทำงานทำให้เราเจอกันตลอด จนวันหนึ่งผมก็มองเขาว่า ‘น่ารักดีว่ะ’ หลังจากนั้นก็คุยๆ จีบๆ กัน เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งปี เราตัดสินใจแต่งงานกันตอนปี 2527
  • user avatar
    “ตอนนั้นเราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากมีลูก พอแต่งงานตอนอายุ 31 ก็มีลูกเลย แต่เมื่อเริ่มตั้งท้อง เรากับสามีทำงานคนละจังหวัด เราเป็นอาจารย์อยู่ปัตตานี สามีทำงานอยู่เชียงใหม่ ด้วยสรีระร่างกายและฮอร์โมนที่เปลี่ยนไป การอยู่คนเดียวทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยว
  • user avatar
    “เราระมัดระวังตัวเองเรื่องสถาบันกษัตริย์มาตลอด จนธันวาคม 2559 บีบีซีไทยเผยแพร่บทความเกี่ยวกับ ร.10 เรากำลังร่วมเวิร์คช็อปที่บราซิล พออ่านจบก็กดแชร์ตามปกติ หลังจากนั้นไม่นาน แม่โทรมาบอกว่า ‘ทหารที่ตามบ้านเราเป็นปกติโทรมา บอกให้ลบบทความที่แชร์ ถ้าไม่ลบจะโดนจับตอนกลับมาไทย’
  • user avatar
    ปรัชญาชีวิตบนรถเมล์ ที่ผ่านไปเห็นเมื่อหลายปีก่อน