กุเคยมีเอมพาตี้นะ จนเมื่อต้นปีห้องข้างๆ กุโดดตึกแล้วกุได้ยินเสียงเขาร้องโหยหวนจนสะดุ้งตื่น กุเรียกให้ผัวออกไปช่วยดู ข้างห้องต้องโทรเรียกรถพยาบาล ส่วนกุเป็น ptsd อยู่ 3-4 เดือน จนหายเพราะเจอยัยคนนั้นหายดี อุ่นใจว่ามันไม่ตาย กุเลยหายได้ ไม่อยากเบลมใครแต่กุโคตรซวยไอสัส
ทุกคนรู้ตัวกันมั้ยว่าทิศทางของบทสนทนาตอนนี้คือ ”ถ้าคนจะฆ่าตัวตาย ช่วยไปตายให้พ้นๆสายตา ตายแบบไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นที“ ซึ่งเป็นความเห็นที่ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรเลยไม่ว่าจะต้นกลางปลาย สุดท้ายคุณก็ปล่อยคนให้ตายแล้วถ่มถุยเค้าอยู่ดี แถมยังเพิ่มมวลความเครียดในสังคมขึ้นไปอีก
