یکی از وضعیتهای محتمل (هرچند ضعیف) در صورت شکست ترامپ در انتخابات آتی، آغاز یک جنگ داخلی در ایالات متحده است؛ علیرغم شرایط و پیامدهای غیر قابل پیشبینی، شخصا از این احتمال استقبال میکنم
طرفداران اسرائیل بعد از کشف این نکته که مردمان بومی فلسطینیتبار در مقابل غصب سرزمینهاشون و نظام آپارتایدی تحمیلی و کشتار سیستماتیک و پاکسازی نژادی، مقاومت خواهند کرد.
iranians when talking about their ideas concerning afghan immigrants, vs. iranians when talking about how they wanted to be treated in foreign countries
یادآوری هزار باره که علوم زیستی بدون ethics چقدر علم خطرناکیه. دانشجوهای این رشتهها اگه تاریخ تحولات و فلسفۀ علم نخونن و یهذره هم بکگراند فرهنگی افراطیگری و ویژگیهای شخصیتی روانرنجور داشته باشند، پتانسیل خلق ایدههای پاکسازی نژادی و نسلکشی در مواجهه با مسائل کلان رو دارند.
تبرئۀ = بیگناهی نیست لزوماً. به معنیه اینه که محکمۀ قانون نتونسته مستنندات محکمهپسند برای اثبات اتهام پیدا کنه. یعنی ممکنه متهمی قاتل واقعی باشه ولی برای دادگاه ادلهها کافی نباشه. حالا مردی که بالغ بر ۳۰ شاکی آزار جنسی داره، «حداقل» چیزی که ممکنه باشه، متهم آزاره، نه بیگناه!
فقط از یه ایرانی رمانتیک، ایدئولوژیک و خود سفیدپندارِ مبتلا به سندرم کراوات برمیاد که در دنیای معاصر به چین بگه محور شرارت. نظام بینالملل یه نظام منفعتمحور با پشتوانۀ زوره، و این نگاههای احساسی بهش درجا زدنه. اصطلاح «محور شرارت» صرفاً ابزار روایی-تبلیغاتی و کاملاً سیاسی غربه.
نظمی رو که فرسنگها مترقیتر از خاورمیانه بوده و بیشترین شانس اصلاح و توسعۀ سیاسی و اقتصادی داشته رو مستقیم پرت کردن به عصر کلیسا و حداقل سه نسل رو بهگای سگ دادن، بعد ناراحت هم میشن که ما در حالت «مویز» و غیر انگوریت بهشون گفتیم خریت کردید کشور رو دودستی تقدیم روضهخون کردید.
این روزها حمله به خریـّت "پنجاهوهفتیها" نزد عدهای غورهٔ سریعالمویز (و قدری نـُنـُر و مورد توجه بروبچ) مـُد شده. توصیه میکنم پیش از تکرار طوطیوار تکیهکلامهای عوامانه به فهرست وقایع آن روزگار نگاهی بیندازند، از جمله سرخطهای قضیهٔ سعادتی در 'سال نکو' کتاب "داستان آیندگان"
“If Jordan Peterson is the most influential intellectual in the Western world, the Western world has lost its damn mind.”
—Nathan J.Robinson
currentaffairs.org/2018/03/the-in…
این بنرهای صد تا یه غاز همسایهی «با صفا»تون، همونقدر روحیهی مردم رو در این اوضاع خوب خواهد کرد که بنرهای «شاد باشید» حال اسرای یهودی اردوگاههای آشویتس رو.
در اهمیت آموزش «حق بر بدن» و انواع تجاوز و دستمالی و «حریم خصوصی» همین بس که یکی از شوخیهای کاملاً مرسوم و عادی بین نوجوونها (مخصوصا دبیرستانیها) همین مالوندن و انگشتکردنه.
چون بدبختانه خیلیهاشون حتی نمیدونن ولو به شوخی و مزاح، حق لمس بدن کسی رو ندارن و کاملاً اوکیه براشون!