بعد از بیست سال سرمایه گذاری های بزرگ برای ساختن یک جامعه انسانی، متاسفانه دوباره به نقطه ی صفر رسیدم. همه چیز حتا رویاها و آروزهای مان را نابود کرده اند.
از میان ۳۵ دانش آموز در یک کلاس تنها ۲ تن آنان زنده مانده اند. مریم امروز در کلاس خالی نشسته بود و فریاد می زد. او می گفت در نبود هم کلاسی هایم چطور به درس هایم ادامه دهم. آیا می شود با این کلاس خالی درس خواند؟