Bugün hanımın doğum günü idi .. onsuz geçecek ilk ramazan ayı olacak .. Eve iftara yetişmek için koşturacağım kurulu bir sofram olmayacak .. Sahura kadar oturup muhabbet edeceğim kişi olmayacak artık .. Garip bir bilinç bu .. İnsan bir toprak parçası ile iftar etmeyi hayal ediyor
Hanım vefat etmeden evvel bitki çayları almıştık birsürü .. Az evvel hepsinden bir tutam aldım demlemeye koydum .. Muhteşem bir kalp çarpıntısı ve göğüs sıkışması yaptı .. Hanım bizi çağırıyor belli ..
Bir gün evvel seni le doğacak kızımızın elbiselerini hazırladık ayarladık hayaller kurduk ..
Şimdi seni de yavrumuda toprağa vermenin acısına nasıl katlanırım ..
Sen benim ömrüme müjdeydin ..
Allah ta seni ve evladımızı cennetinde buluştursun inşallah..
Biz bu dünyada doyamadık
İki sene oluyor yarın duyanlar zaman ne hızlı geçmiş diyorlar Büşra. Gözlerim hâlâ her köşede seni arıyor sokak sokak. Bir şey duyduğumda ilk sana anlatmanın isteği ile yanına koşuyorum o yüzden. Yarın iki sene oluyor Hanım. Bugün yaşasaydın kızım 1 buçuk yaşında olacaktı..
Ölümünün ardından 19 gün geçti Hanım ..
Evi toparladım temizledim .. Feyzamızın ayakkabılarını senin ayakkabılarının yanına dizdim..
Elbiselerini ütüledim katladım kızımın ..
Fakat
Ev artık benim hayatımda ya da bizim hayatımızda eksik olan bir şeyin sembolü gibi