ในสาขาการเงินองค์กร เราได้ศึกษาว่าบริษัทต่างๆ มีทางเลือกในการชดเชยผู้ถือหุ้น ทั้งสองทางเลือกสามารถจ่ายเงินปันผลเป็นเงินสดให้แก่ผู้ถือหุ้นจากกำไรของปีปัจจุบัน หรืออีกทางเลือกหนึ่งคือดำเนินโครงการซื้อหุ้นคืนและซื้อหุ้นบางส่วนคืนจากรายได้เดิม ผลกระทบทางการเงินจะเหมือนกันทุกประการ ความแตกต่าง (หากมี) อาจเกิดขึ้นเนื่องจากนโยบายภาษีของแต่ละประเทศ

อย่างไรก็ตาม เมื่อพูดถึงการประเมินมูลค่าแล้ว มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างเงินปันผลเงินสดกับโครงการซื้อหุ้นคืน อย่างไรก็ตาม บางองค์กรนิยมซื้อหุ้นคืน ดังนั้น ในฐานะนักวิเคราะห์ สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าการซื้อหุ้นคืนส่งผลต่อมูลค่าของบริษัทอย่างไร

บทความนี้จะอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมดังต่อไปนี้:

เหตุใดการซื้อหุ้นคืนจึงอาจประเมินมูลค่าได้ยาก?

• โครงการซื้อหุ้นคืนทำให้จำนวนหุ้นที่ออกจำหน่ายลดลง ซึ่งแตกต่างจากโครงการอื่นๆ เพราะโดยปกติแล้วจำนวนหุ้นจะคงที่ เมื่อจำนวนหุ้นเปลี่ยนแปลง มูลค่า "ต่อหุ้น" ก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย ความสัมพันธ์นี้ยากที่จะจำลองและคาดการณ์
• เป็นกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ว่าบริษัทต่างๆ ไม่ควรตัดเงินปันผลเมื่อประกาศจ่ายไปแล้ว อย่างไรก็ตาม การซื้อหุ้นคืนไม่มีกฎเกณฑ์เช่นนั้น บริษัทต่างๆ ไม่จำเป็นต้องซื้อหุ้นคืนทุกปี ดังนั้น เงินปันผลจึงเป็นระบบและคาดการณ์ได้ ในขณะที่การซื้อหุ้นคืนอาจไม่แน่นอน
• แทบจะมีความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างกำไรและการจ่ายเงินปันผลอยู่เสมอ ซึ่งหมายความว่ากำไรที่สูงขึ้นจะส่งผลให้เงินปันผลสูงขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่การซื้อหุ้นคืนไม่สามารถทำเช่นเดียวกันได้ การซื้อหุ้นคืนขึ้นอยู่กับราคาตลาด และมีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมจังหวะเวลาของตลาด ดังนั้น บริษัทต่างๆ อาจไม่ทำธุรกรรมซื้อหุ้นคืนแม้ว่าจะมีเงินสดเพียงพอ เพราะอาจเชื่อว่าราคาหุ้นปัจจุบันสูงเกินไป อีกครั้งหนึ่ง สิ่งนี้ทำให้เกิดความไม่แน่นอนเกี่ยวกับขนาดและจังหวะเวลาของกระแสเงินสด

ดังนั้น โครงการซื้อหุ้นคืนจึงไม่น่าเชื่อถือหรือสม่ำเสมอเท่ากับโครงการจ่ายเงินปันผล อย่างไรก็ตาม บริษัทต่างๆ อาจมีส่วนร่วมในธุรกรรมเหล่านี้ และจำเป็นต้องมีการประเมินมูลค่า

การซื้อหุ้นคืนต้องคำนึงถึงมูลค่าอย่างไร?

เมื่อพิจารณาการซื้อหุ้นคืน นักวิเคราะห์อาจต้องพิจารณาข้อมูลมากกว่าข้อมูลต่อหุ้น เนื่องจากจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นข้อมูลต่อหุ้นจากปีก่อนอาจไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับตัวเลขของปีนี้ ขั้นตอนที่มักปฏิบัติตามในการประเมินมูลค่าการซื้อหุ้นคืนมีดังนี้

• รายได้รวมของบริษัทจะถูกประมาณการไว้ก่อน ซึ่งทำในลักษณะเดียวกับแบบจำลองส่วนลดเงินปันผล
• จากนั้นจึงกำหนดจำนวนกำไรที่จะจ่ายให้แก่นักลงทุน อัตราการจ่ายเงินปันผลสามารถคำนวณได้จากประสบการณ์จริงหรือจากข้อมูลเฉพาะที่บริษัทอาจมี
• ประการที่สาม ต้องมีการคาดการณ์ราคาตลาดของหุ้นที่ถือครองอยู่ ณ ขณะนั้น ซึ่งเป็นส่วนที่ยากและขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของบริษัท ราคาเสนอซื้อหุ้นของบริษัทเองต้องสูงกว่าราคาตลาดในขณะนั้น แต่การประมาณราคาในอนาคตนั้นยากมากและมีแนวโน้มที่จะเกิดข้อผิดพลาดได้มาก
• สุดท้ายนี้ เมื่อใช้จำนวนรายได้ที่จะจ่ายและราคาต่อหุ้น เราจะสามารถหาจำนวนหุ้นที่จะถูกระงับการขาย และจำนวนหุ้นใหม่ที่จะยังคงอยู่ได้
• เมื่อทราบข้อมูลนี้แล้ว ก็สามารถประเมินมูลค่าหุ้นที่ยังไม่ได้ขายเหล่านี้ได้

สรุปแล้ว ขั้นตอนส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ราคาหุ้นในอนาคต ในอนาคตอันใกล้นี้ การคาดเดาอย่างมีหลักการยังคงเป็นไปได้ อย่างไรก็ตาม การคาดการณ์ราคาหุ้นในอีก 5 หรือ 10 ปีข้างหน้าเป็นเพียงการคาดเดา และด้วยเหตุนี้ นักวิเคราะห์จึงประสบปัญหาในการประเมินมูลค่าบริษัทที่ใช้การซื้อหุ้นคืนเป็นเครื่องมือในการตอบแทนผู้ถือหุ้น