De term "hedgefondsen" is tegenwoordig alomtegenwoordig op de financiële markten. Deze term roept een sterke emotionele reactie op bij alle marktdeelnemers en waarnemers. Sommigen zijn van mening dat deze fondsen slecht zijn en met hun roekeloze risicogedrag de hele markt in gevaar brengen. Anderen zijn van mening dat hedgefondsen de markten in evenwicht brengen en een belangrijke rol spelen.

Het zou je kunnen verbazen dat "hedge funds" zijn een zeer recent fenomeen. Deze fondsen, zoals we ze nu kennen, zijn in de jaren 80 en 90 uitgevonden. Sindsdien zijn ze aanzienlijk populair geworden. In dit artikel zullen we begrijpen wat hedgefondsen zijn en we zullen ook de reden voor hun extreme populariteit vandaag de dag achterhalen.

Achtergrond en definitie van hedgefondsen

Het eerste hedgefonds ter wereld dateert uit 1949. Het werd opgericht door een man genaamd Alfred Jones. Dit fonds, net als de hedgefondsen van vandaag, was gestructureerd als een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid. Het was vrij om te beleggen in elke activaklasse en elke gewenste mate van hefboomwerking te hanteren. Dit fonds was een privaat fonds en viel daarom buiten de reikwijdte van enige regelgeving.

Dit fonds en vele andere die destijds werden opgericht, waren niet bekend bij de gemiddelde bevolking. Het waren alternatieven met een hoog risico en een hoog rendement, die alleen beschikbaar waren voor een paar beleggers die bereid waren dergelijke transacties aan te gaan. Het idee van een ongereguleerd fonds, dat alleen beschikbaar was voor een exclusieve groep beleggers, was geboren. Deze fondsen zijn wat we vandaag de dag kennen als kolossale, marktbewegende hedgefondsen.

De definitie van hedgefondsen is als volgt:

Een hedgefonds is een instrument waarbij mensen hun geld samenvoegen om te investeren. Dit fonds moet privaat georganiseerd zijn, dat wil zeggen dat er minimale regelgeving op van toepassing is. Het fonds moet ook beheerd worden door een professioneel bedrijf. Bovendien moet het fonds vrij zijn om zijn activaklassen en beleggingsbeslissingen te kiezen of te wijzigen wanneer nodig, zonder langdurige procedures. Ten slotte mag er nauwelijks of geen regelgeving zijn met betrekking tot de mate van hefboomwerking die het fonds mag aangaan.

Hedgefondsbedrijven functioneren doorgaans als conglomeraten met meerdere fondsen. De verantwoordelijkheid voor de marketing van elk fonds ligt bij de individuele hedgefondsbeheerder. Bedrijven zoals Credit Suisse en JP Morgan Chase bieden slechts een gevestigde merknaam en rekenen een vergoeding. De fondsen zijn gestructureerd als vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid en worden uitsluitend beheerd door de fondsbeheerders.

Claim op roem

Hedgefondsen kregen bekendheid in de mainstream media dankzij George Soros. Deze fondsbeheerder verdiende miljarden met zijn hedgefonds, het "Quantum Fund", dat een groep hedgefondsen ertoe aanzette de Britse centrale bank bijna failliet te laten gaan. Deze hedgefondsen ontketenden hun gezamenlijke macht op een centrale bank van een ontwikkeld land en wonnen! De Bank of England werd gedwongen het Britse pond te devalueren om de massale short selling van deze fondsen te stoppen.

Voorheen werden centrale banken als onoverwinnelijk beschouwd. Een nieuwe generatie fondsen, hedgefondsen genaamd, had hen op de markt verslagen en veroverd. Zo werden hedgefondsen bekend, gerespecteerd én gevreesd op Wall Street. Na het incident met de Bank of England stonden beleggers in de rij om in hedgefondsen te investeren en namen de activa onder beheer van deze fondsen plotseling drastisch toe.

Hedgefondsen als ondernemende ondernemingen

Veel handelaren die voor banken en beleggingsfondsen werkten, realiseerden zich dat ze hun ondernemersdroom via hedgefondsen konden waarmaken. Dit leidde tot een wildgroei aan hedgefondsen op de markt. Nadat ze naam hadden gemaakt als handelaar, zegden de meeste managers hun baan op en lanceerden ze hun eigen fonds.

Het bedrag dat ze als salaris bij deze bedrijven ontvingen, werd vervangen door een jaarlijkse managementvergoeding. Ook de bonussen die ze bij deze bedrijven ontvingen, werden vervangen door een prestatiebeloning. Handelaren die ervan overtuigd waren dat ze hun beleggingen konden beheren en er winst uit konden halen, hadden geen reden om hun baan te behouden. Dit was het moment waarop het idee van hedgefondsen echt aansloeg.

De neergang van hedgefondsen

De hedgefondsmanie bereikte een hoogtepunt toen een fonds genaamd Long Term Capital Management failliet ging, wat een domino-effect op de markten wereldwijd veroorzaakte. Dit fonds werd opgericht door Nobelprijswinnaars die dachten dat ze een formule hadden gevonden om de markten consistent te verslaan.

Aanvankelijk stonden beleggers in de rij om in dit fonds te investeren. De omvang van het fonds groeide gestaag naarmate het beheerde vermogen toenam. Op het hoogtepunt had het fonds een open positie van meer dan een biljoen dollar in de markt en dit was het moment waarop het hedgefonds failliet ging.

Tot dan toe hadden mensen alleen de hoge rendementen gezien die hedgefondsen konden bieden. Dit was het moment waarop ze voor het eerst te maken kregen met wat er allemaal mis kon gaan bij het behalen van die rendementen. Dit was het moment waarop hedgefondsen negatief in het nieuws kwamen en mensen hen begonnen te bekritiseren.

Dezezelfde prestatie herhaalde zich in 2008, toen hedgefondsen chaos veroorzaakten op de markten. George Soros, het boegbeeld van de hedgefondsen, zou meer dan een miljard dollar voor zichzelf hebben binnengehaald, terwijl de rest van de wereld op de rand van een faillissement balanceerde.