La "اینترنت از چیزهایی که" جدیدترین واژه‌ای است که در سیلیکون ولی شنیده می‌شود. این جدیدترین مسیر برای نوآوری است و ذهن‌های روشن در سراسر جهان به سمت این بخش به سرعت در حال پیشرفت حرکت می‌کنند.

تقریباً هر گزارش تجاری، افزایش چشمگیری در ارزش کالاها و خدماتی را پیش‌بینی می‌کند که توسط «اینترنت اشیا» امکان‌پذیر خواهد شد. آینده روشن این فناوری تقریباً قطعی است. در این مقاله، نگاهی دقیق‌تر به معنای «اینترنت اشیا» و چگونگی تأثیر آن بر زندگی روزمره مردم خواهیم داشت.

اینترنت اشیا چیست؟

اینترنت اشیا یک سیستم فناوری جدید است که در مورد تعبیه تراشه‌ها در چیزهایی که هر روز از آنها استفاده می‌کنیم صحبت می‌کند. این امر آنها را قادر می‌سازد تا داده‌ها را ارسال و دریافت کنند و هوشمندتر شوند.

نمونه‌هایی از اشیاء اینترنتی می‌توانند شامل چراغ‌هایی باشند که بسته به زمان روز به طور خودکار کم‌نور می‌شوند، لوازم خانگی که می‌توانند به دستورات صوتی گوش دهند، زنگ دری که می‌توان از راه دور به آن پاسخ داد و غیره.انتظار می‌رود این فناوری با ایجاد موجی از اتوماسیون که تاکنون دیده نشده است، شیوه زندگی انسان‌ها را تغییر دهد.

فعالیت‌های قابل توجه در این زمینه

شرکت‌های فنی میلیاردها دلار را صرف این ایده کرده‌اند، زیرا این باور عمومی وجود دارد که «اینترنت اشیا» اینترنت آینده است! گوگل خرید بزرگی از نست، شرکتی که ترموستات‌های هوشمند و دوربین‌های هوشمند تولید می‌کند، انجام داده است.

آمازون همچنین از طریق وب‌سایت خود بلندگوهای هوشمند می‌فروشد. هیچ اطلاعات رسمی از سوی این شرکت‌ها در مورد این فروش‌ها منتشر نشده است. با این حال، به نظر می‌رسد که «اینترنت اشیا» بیشتر یک مفهوم آینده‌نگرانه در زمان حال است، نه چیزی که مصرف‌کنندگان بخواهند اکنون برای آن پول خرج کنند!

عدم علاقه مصرف‌کنندگان

به نظر می‌رسد «اینترنت اشیا» تا جایی که به بازارهای مصرفی مربوط می‌شود، آینده‌ی تاریکی داشته باشد. بسیاری از شرکت‌های بزرگ در میان هیاهوی فزاینده، روی محصولات زیادی سرمایه‌گذاری کرده‌اند. با این حال، علاقه‌ی مصرف‌کنندگان به اندازه‌ی سرمایه‌گذاری‌ها نیست.

کمتر از ۶٪ از مردم محصولاتی دارند که «اینترنت اشیا» را در خانه‌هایشان فعال کرده‌اند.همچنین، کمتر از ۱۵ درصد از جمعیت ایالات متحده قصد دارند این محصولات را در پنج سال آینده خریداری کنند.

دلیل اصلی این جذابیت ناخوشایند برای مصرف‌کنندگان این است که قرار دادن تراشه‌ها در وسایل خانگی معمولی، آنها را بسیار گران می‌کند. یک ترموستات هوشمند حدود ۱۰ برابر قیمت یک ترموستات معمولی قیمت دارد. از این رو، مصرف‌کنندگان به سادگی نمی‌توانند این محصولات را خریداری کنند.

افزایش علاقه تجاری

برخلاف مصرف‌کنندگان، کسب‌وکارها از خرید این محصولات بسیار خوشحال هستند. دلیل این امر این است که این محصولات به آنها کمک می‌کنند تا کار دستی را که در کشورهای غربی بسیار گران است، کاهش دهند. انبارهای مدرن و حتی بیمارستان‌ها پر از دستگاه‌های هوشمندی هستند که طبق یک برنامه از پیش تعیین‌شده کار می‌کنند و نیاز به مداخله انسانی را کاهش می‌دهند و در نتیجه مشاغل را از بین می‌برند.

شرکت‌هایی مانند آمازون انبارهای کاملاً خودکاری دارند که می‌توانند با کمک یک چهارم نیروی کاری که یک انبار دستی نیاز دارد، کار کنند. اینجاست که آینده روشن «اینترنت اشیا» از آن نشأت می‌گیرد. این محصولات همچنین داده‌های ارزشمندی را جمع‌آوری و منتقل می‌کنند. این داده‌ها می‌توانند توسط این شرکت‌ها استخراج شوند تا فرآیندهای خود را ساده‌تر کرده و کارایی را بیشتر بهبود بخشند.

برنامه های کاربردی مراقبت های بهداشتی

«اینترنت اشیا» در حوزه مراقبت‌های بهداشتی، بازار بسیار بزرگی دارد. محصولاتی که از این فناوری بهره می‌برند، می‌توانند برای کاهش چشمگیر تلفات ناشی از بیماری‌های مزمن مورد استفاده قرار گیرند. «اینترنت اشیا» می‌تواند برای ایجاد محصولاتی استفاده شود که به طور مداوم سلامت بیمار را رصد می‌کنند و در صورت احتمال وقوع حادثه، فوراً به بیمار و/یا پزشک اطلاع می‌دهند.

«اینترنت اشیا» می‌تواند در مراقبت‌های بهداشتی پیشگیرانه نیز مورد استفاده قرار گیرد. گجت‌هایی مانند «فیت‌بیت» که تعداد کالری سوزانده شده، تعداد گام‌های پیموده شده و غیره را اندازه‌گیری می‌کنند، نیز به طور فزاینده‌ای محبوب شده‌اند.

فشار از بخش بیمه

اینترنت اشیا همچنین از سوی بخش بیمه مورد توجه قرار گرفته است. بخش بیمه متوجه شده است که خانه‌هایی که دارای لوازم هوشمند مانند «دتکتور دود» هستند، احتمال کمتری برای وقوع حادثه دارند. در نتیجه، آنها تخفیف‌های چشمگیری به مشتریانی که این وسایل را در خانه‌های خود نصب کرده‌اند، ارائه می‌دهند و تا حدودی هزینه این دستگاه‌ها را جبران می‌کنند. برخی از شرکت‌های بیمه، در صورتی که خانه‌هایی با ارزش بالاتر از حد معینی نیاز به بیمه داشته باشند، استفاده از چنین دستگاه‌هایی را اجباری کرده‌اند.

عدم استاندارد سازی

مشکل بزرگی که اینترنت اشیا با آن مواجه است، فقدان استانداردسازی است. این فقدان استانداردسازی مانع بزرگی است زیرا مانع از برقراری ارتباط دستگاه‌ها با یکدیگر می‌شود. در نتیجه، این دستگاه‌ها فقط راه‌حل‌های جزئی هستند و ماهیتی جامع ندارند. گام منطقی بعدی در داستان «اینترنت اشیا» باید پیوند دادن همه این راه‌حل‌ها به یک استاندارد واحد باشد. این همان چیزی است که برای اینترنت و همچنین طیف گسترده‌ای از فناوری‌های دیگر اتفاق افتاده است.

بنابراین، مفهوم اینترنت اشیا هنوز بسیار نوپا است. در حال حاضر، به نظر می‌رسد که فقط کاربردهای تجاری دارد. با این حال، انتظار می‌رود که در آینده نزدیک با جهش و محدودیت رشد کند و نحوه زندگی انسان‌ها را در چند دهه آینده تغییر دهد!