محبوبیت ارزهای دیجیتال باعث شده است که سرمایه‌گذاران برای ورود به بازار پررونق ارزهای دیجیتال، به سرعت اقدام به خرید کنند. فعالیت معاملاتی در این بازارها در چند سال گذشته چندین برابر افزایش یافته است.

با این حال، سرمایه‌گذاران تازه‌کار ممکن است در درک نحوه خرید و فروش ارزهای دیجیتال دچار مشکل شوند. این امر به ویژه از آنجا اهمیت دارد که بیش از یک راه برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال وجود دارد.

معامله‌گران اغلب هنگام شروع سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال، با انتخاب بین صرافی‌های متمرکز و غیرمتمرکز مواجه می‌شوند. در این مقاله، نگاه دقیق‌تری به صرافی‌های متمرکز کریپتو خواهیم داشت و همچنین مزایا و معایب سرمایه‌گذاری از طریق این صرافی‌ها را بررسی خواهیم کرد..

صرافی‌های متمرکز ارزهای دیجیتال چیستند؟

صرافی‌های متمرکز ارزهای دیجیتال، شرکت‌های خصوصی هستند که معاملات ارزهای دیجیتال را تسهیل می‌کنند.آنها بستری را فراهم می‌کنند که در آن سرمایه‌گذاران می‌توانند با استفاده از ارز فیات، ارز دیجیتال خریداری کنند.

از طرف دیگر، آنها می‌توانند یک نوع ارز دیجیتال را به نوع دیگری تبدیل کنند. اینها شرکت‌های دارای مجوزی هستند که حضور فیزیکی دارند، یعنی دفاتر، کارمندان و سایر زیرساخت‌های مشابه.

مزایا و معایب زیادی وجود دارد که باید قبل از تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا صرافی‌های متمرکز نسبت به صرافی‌های غیرمتمرکز ارجحیت دارند یا خیر، درک شوند. جزئیات این مزایا و معایب در زیر فهرست شده است:

مزایای صرافی های متمرکز ارزهای دیجیتال

• از رسوایی‌ها محافظت می‌کند: کل دنیای ارزهای دیجیتال آنلاین است. تراکنش‌ها اغلب شامل استفاده از اصطلاحات پیچیده‌ای است که سرمایه‌گذاران تازه‌کار را معذب می‌کند. همچنین، عدم وجود هیچ نهاد متمرکزی برای ارائه مشروعیت، تراکنش‌ها را پرخطر و حتی تا حدی مبهم می‌کند.

  سرمایه‌گذاران ارزهای دیجیتال نیز سهم خود را از رسوایی‌ها داشته‌اند. سرمایه‌گذاران محافظه‌کار می‌خواهند مطمئن شوند که با یک واسطه معتبر معامله می‌کنند تا از خود در برابر چنین رسوایی‌هایی محافظت کنند. اینجاست که صرافی‌های متمرکز با دید مثبت نگریسته می‌شوند.

  از آنجایی که این شرکت‌ها حضور فیزیکی دارند و توسط دولت تنظیم می‌شوند، سرمایه‌گذاران احساس می‌کنند که می‌توانند با استفاده از خدمات این صرافی‌ها از رسوایی‌ها جلوگیری کنند.

• قابل دسترسی توسط مشتریان نهادی: چندین سرمایه‌گذار نهادی وجود دارند که می‌خواهند برای تنوع‌بخشی در ارزهای دیجیتال سرمایه‌گذاری کنند. با این حال، آنها قادر به انجام این کار نیستند زیرا اساسنامه آنها ایجاب می‌کند که فقط با طرف‌های معتبر معامله کنند.

  برای چنین نهادهایی، صرافی‌های متمرکز بسیار مهم هستند زیرا آنها تنها مکانیسم سرمایه‌گذاری در بازارهای ارزهای دیجیتال را فراهم می‌کنند.

• خدمات: صرافی‌های متمرکز خدمات بسیار مهمی را به سرمایه‌گذاران ارزهای دیجیتال ارائه می‌دهند. این صرافی‌ها دارای مراکز تماس هستند که در آن‌ها پرسنل خدمات مشتری آموزش دیده‌اند تا جزئیات ارزهای دیجیتال را به شیوه‌ای شهودی و آسان برای درک، برای معامله‌گران توضیح دهند.

  همچنین، صرافی‌های متمرکز خدمات نگهداری از دارایی‌های دیجیتال را ارائه می‌دهند. این بدان معناست که آنها زیرساخت‌های تخصصی برای ذخیره ارز دیجیتال دارند. این صرافی‌ها، خزانه‌های دیجیتالی بسیار امنی را ارائه می‌دهند.

  برخی از این صرافی‌ها حتی خدماتی ارائه می‌دهند که در آن سکه‌های دیجیتال به صورت آفلاین در یک نوع سخت‌افزار خاص ذخیره می‌شوند. این خدمات برای سرمایه‌گذارانی که نگران امنیت سرمایه‌گذاری خود هستند، بسیار ارزشمند است.

• بیمه: صرافی‌های ارز دیجیتال می‌دانند که هر چقدر هم که از فناوری پیشرفته امنیتی برخوردار باشند، باز هم در معرض حملات دیجیتال قرار دارند. به همین دلیل است که وجوه در صرافی‌های ارز دیجیتال بیمه می‌شوند. البته، برای ارائه چنین بیمه‌ای هزینه اضافی دریافت می‌شود.

  با این حال، این امر به سرمایه‌گذارانی که ممکن است دائماً نگران احتمال حملات دیجیتال باشند، آرامش خاطر می‌دهد.

• ابزارهای سرمایه‌گذاری: در نهایت، صرافی‌های متمرکز ارزهای دیجیتال خدمات ارزش افزوده نیز ارائه می‌دهند. این خدمات شامل ابزارهای نمودارسازی است که با ارائه اطلاعات به شیوه‌ای سازمان‌یافته و کمک به تصمیم‌گیری، به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند.

معایب صرافی‌های متمرکز ارزهای دیجیتال

استفاده از صرافی‌های متمرکز معایبی نیز دارد که برخی از آنها در زیر آمده است:

• گزینه‌های کمتر: سرمایه‌گذاران در صرافی‌های متمرکز برای امنیت بیشتر، انواع مختلفی از ارزهای دیجیتال را معامله می‌کنند. در اکثر صرافی‌های متمرکز، تنها ۴۰ تا ۵۰ نوع ارز دیجیتال برای معامله در دسترس است. این بخش کوچکی از کل ارزهای دیجیتال موجود در دنیای ارزهای دیجیتال است. از آنجایی که این صرافی‌ها بسیار نگران اعتبار خود هستند، فقط به ارزهای دیجیتال معتبر اجازه ورود می‌دهند.

  با این حال، این امر تعداد آپشن‌های معاملاتی را نیز کاهش می‌دهد. آپشن‌های کاهش‌یافته همچنین تأثیر مالی دارند، زیرا بیشتر رشد در چند سال گذشته از ارزهای دیجیتال جدیدتر حاصل شده است.

• مقررات سختگیرانه: صرافی‌های متمرکز توسط دولت مجوز دارند. در نتیجه، آنها باید از هنجارهای سختگیرانه دولتی پیروی کنند. هنجارهای شناخت مشتری (KYC) در برخی از این صرافی‌ها معادل هنجارهای بانک‌های بزرگ است.

  صرافی‌های متمرکز با طیف گسترده‌ای از آژانس‌های دولتی منطقه‌ای و فدرال سروکار دارند. داده‌های این صرافی‌ها ممکن است توسط این آژانس‌ها نیز قابل دسترسی باشد. این مقررات سختگیرانه برای بسیاری از سرمایه‌گذارانی که حریم خصوصی را ترجیح می‌دهند، مانع از انجام معامله می‌شود.

• خطر ورشکستگی: صرافی‌های متمرکز نیز شرکت‌های خصوصی هستند. از این رو پولی که در اختیار آنهاست، در واقع وامی است که یک سرمایه‌گذار به آنها داده است. هر جا که وامی وجود داشته باشد، همیشه احتمال نکول وجود دارد.

  تاکنون هیچ خبری مبنی بر ورشکستگی هیچ صرافی منتشر نشده است. با این حال، همیشه این احتمال وجود دارد که این اتفاق در آینده رخ دهد. سرمایه‌گذارانی که از این صرافی‌های متمرکز ارزهای دیجیتال استفاده می‌کنند، در نتیجه چنین ورشکستگی‌هایی، خطر از دست دادن پول را به جان می‌خرند.

واقعیت این است که صرافی‌های متمرکز ارزهای دیجیتال، تا حدودی به معاملات این ارزهای دیجیتال مشروعیت می‌بخشند. در غیاب این صرافی‌ها، ورود و خروج از بازارهای ارزهای دیجیتال می‌تواند مملو از ریسک و عدم قطعیت باشد.