Από την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, έχει γίνει πολλή συζήτηση για το πώς η παγκοσμιοποίηση έφτασε στο ναδίρ της και ότι η έννοια μιας ολοκληρωμένης παγκόσμιας οικονομίας που οδηγεί στην ευημερία έχει απαξιωθεί. Ο λόγος για αυτόν τον κυνισμό ήταν ότι πολλοί σχολιαστές κατηγόρησαν την παγκοσμιοποίηση για την πρόκληση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και για τη βύθιση του κόσμου σε μια νέα Μεγάλη Ύφεση.

Ωστόσο, δεν έχουν χαθεί όλα, καθώς οι αναδυόμενες αγορές ή οι χώρες BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική) έχουν σε μεγάλο βαθμό ξεπεράσει τις αρχικές δυσκολίες της κρίσης, αν και τους τελευταίους μήνες φαίνεται να παραπαίουν κυρίως λόγω εσωτερικών λόγων.

Το θέμα εδώ είναι ότι αυτές οι οικονομίες έχουν χρησιμοποιήσει την παγκοσμιοποίηση προς όφελός τους αντί να γίνουν θύματα υπερβολικής ολοκλήρωσης όπως οι οικονομίες της Δύσης. Κατάφεραν να το κάνουν αυτό με κάποιο έξυπνο σχεδιασμό, απομονώνοντας τους εαυτούς τους σε μεγάλο βαθμό από τις χειρότερες επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Τα πρόσφατα προβλήματα με την Κίνα και την Ινδία, καθώς και με τη Βραζιλία και τη Ρωσία, οφείλονται κυρίως σε εσωτερικές δυναμικές και οι πολιτικές απαντήσεις που έχουν λάβει οι κυβερνήσεις είναι η προσέλκυση περισσότερου παγκόσμιου κεφαλαίου αντί η απώθηση του παγκόσμιου κεφαλαίου.

Το θέμα εδώ είναι ότι αυτές οι χώρες θέλουν να είναι οι ωφελούμενοι της παγκοσμιοποίησης και όχι τα θύματα και με αυτό κατά νου γίνονται ξανά ανταγωνιστικές. Για να το αποδείξουμε αυτό, δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε παραπέρα από την Ινδία, η οποία έχει αναλάβει μια σειρά από τολμηρές μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες τις τελευταίες εβδομάδες, γνωστές ως μέτρα της «Big Bang Friday». Αν και αυτά τα μέτρα δεν επαρκούν στο σύνολό τους, συμβάλλουν σημαντικά στην αντιμετώπιση ορισμένων θεμελιωδών ελαττωμάτων της οικονομίας. Ως εκ τούτου, η κίνηση για μεταρρυθμίσεις όπως το άνοιγμα του λιανικού εμπορίου και του τομέα των αερομεταφορών στις άμεσες ξένες επενδύσεις και η περικοπή των επιδοτήσεων.

Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η παγκοσμιοποίηση έφτασε στο τέλος της, όπως φαίνεται από την προθυμία που επιδεικνύουν αυτές οι χώρες να προσελκύσουν παγκόσμιο κεφάλαιο. Πράγματι, μπορεί κανείς να πει με ασφάλεια ότι θα μπορούσαμε να δούμε μια επανεξισορρόπηση της παγκόσμιας οικονομίας, όπου το παγκόσμιο κεφάλαιο θα βρει ξανά τον δρόμο του προς αυτές τις χώρες BRICS, καθώς και προς άλλες αναδυόμενες αγορές όπως το Βιετνάμ. Αυτός είναι ο δρόμος προς τα εμπρός για την παγκοσμιοποίηση και την κατεύθυνση της αναδυόμενης παγκόσμιας τάξης. Αν και η προηγούμενη δήλωση χρειάζεται προσδιορισμούς, καθώς αυτές οι οικονομίες δεν έχουν ξεφύγει εντελώς από το δάσος, μπορεί κανείς να κάνει εικασίες σχετικά με τους παράγοντες της παγκοσμιοποίησης που θα έρθουν από την Ανατολή στο μέλλον.

Τέλος, η παγκοσμιοποίηση, ενώ δεν είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, δεν είναι ούτε μια κατάσταση win-win εάν δεν υπάρχουν τα κίνητρα. Ως εκ τούτου, Για να επιτύχει και να ακμάσει η παγκοσμιοποίηση όπως ήταν κατά τις δύσκολες ημέρες της οικονομικής άνθησης, οι κυβερνήσεις των BRICS πρέπει να διασφαλίσουν ότι είναι ανοιχτές στο παγκόσμιο κεφάλαιο και ότι έχουν επίσης μεταρρυθμιστικό πνεύμα.Συμπερασματικά, ενώ το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας είναι ακόμη αβέβαιο, οι ενδείξεις που είναι διαθέσιμες τώρα δείχνουν ότι η Ανατολή μπορεί να τα πάει καλύτερα από τη Δύση τα επόμενα χρόνια.