Γνωρίζουμε πλέον τα διάφορα μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την αποτίμηση μετοχών, όπως το μοντέλο Gordon, το μοντέλο H, το μοντέλο 2 σταδίων κ.λπ. Σε κάθε ένα από αυτά τα μοντέλα, υποθέσαμε ότι τα δεδομένα δεδομένα είναι το μέρισμα, οι ρυθμοί αύξησης των μερισμάτων και ο χρονικός ορίζοντας. Το αποτέλεσμα που αναμέναμε από αυτά τα μοντέλα ήταν η τρέχουσα τιμή της μετοχής. Ενώ αυτό ισχύει τις περισσότερες φορές, μπορεί να μην είναι πάντα σωστό.

Το ίδιο ακριβώς μοντέλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της τιμής της μετοχής μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί αντίστροφα για να υπολογιστεί ο ρυθμός αύξησης των μερισμάτων που υπονοείται στον υπολογισμό. Αυτός μπορεί να είναι ένας εύχρηστος υπολογισμός. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτήν την έννοια σε αυτό το άρθρο.

Υπολογισμός προς τα πίσω:

Η λογική πίσω από τον υπολογισμό είναι απλή. Εάν όλα τα δεδομένα εισόδου εκτός από τον ρυθμό ανάπτυξης είναι διαθέσιμα, τότε μπορούμε να λύσουμε τον ρυθμό ανάπτυξης. Αυτός ο ρυθμός ανάπτυξης θα ονομάζεται σιωπηρός ρυθμός ανάπτυξης μερίσματος, καθώς δεν αναφέρεται άμεσα. Αντίθετα, περιλαμβάνεται στην τιμή. Αντί να χρησιμοποιήσουμε τον ρυθμό ανάπτυξης για να προχωρήσουμε προς την τιμή της μετοχής, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τιμή της μετοχής για να προχωρήσουμε προς τα πίσω προς τον ρυθμό ανάπτυξης.

Έλεγχος Υγιεινής:

Ο υπονοούμενος ρυθμός αύξησης των μερισμάτων παρέχει έναν εξαιρετικό μηχανισμό για να ελέγξουμε την ορθότητα των υποθέσεων και των υπολογισμών μας. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι εμπειρικά γνωστό ότι μακροπρόθεσμα καμία εταιρεία δεν μπορεί να αναπτυχθεί με ρυθμό πολύ ταχύτερο από το ΑΕΠ. Για παράδειγμα, εάν η αύξηση του ΑΕΠ αναμένεται να είναι 4% σε μεγάλο χρονικό διάστημα, οι εταιρείες μπορεί να αναπτυχθούν με 3% ή 6%, δηλαδή μία ή δύο ποσοστιαίες μονάδες σε ορισμένα σημεία.

Ωστόσο, θα ήταν εντελώς αδύνατο για οποιαδήποτε εταιρεία να αναπτυχθεί με ρυθμό 25% σε μια εκτεταμένη χρονική περίοδο όταν το ΑΕΠ αυξάνεται με 4%. Επομένως, αν πάρουμε την τρέχουσα τιμή της μετοχής από την αγορά και υπολογίσουμε τον υπονοούμενο ρυθμό ανάπτυξης για να τη βρούμε σε υπερβολικά επίπεδα όπως αυτό, γνωρίζουμε αμέσως ότι η μετοχή είναι υπερτιμημένη. Αυτό παρέχει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό ελέγχου της λογικής και μας επιτρέπει να αποκλείσουμε προφανείς φούσκες περιουσιακών στοιχείων.

Υπολογισμός:

Είναι δυνατό να υπολογιστεί ο υπονοούμενος ρυθμός αύξησης των μερισμάτων, ανεξάρτητα από το μοντέλο έκπτωσης μερισμάτων που χρησιμοποιείται.

• Στην περίπτωση του μοντέλου Gordon, ο υπολογισμός είναι αρκετά απλός. Ο τύπος μπορεί εύκολα να απομνημονευτεί και είναι πολύ βολικός στη χρήση.
• Στην περίπτωση του μοντέλου H, ο τύπος γίνεται σημαντικά πιο περίπλοκος. Για να εξαγάγουμε αυτόν τον τύπο, θα πρέπει να αναδιατάξουμε την εξίσωση του μοντέλου H με τέτοιο τρόπο ώστε το r να βρίσκεται στην αριστερή πλευρά και όλα τα άλλα να βρίσκονται στη δεξιά πλευρά. Αυτός ο τύπος μπορεί να είναι πολύπλοκος στην απομνημόνευση. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι εύκολος στη χρήση και ακριβής.
• Τέλος, στην περίπτωση ενός πολυσταδιακού μοντέλου έκπτωσης μερισμάτων, γίνεται λίγο πιο δύσκολο να εφαρμοστεί αυτός ο αντίστροφος υπολογισμός. Ο τύπος είναι δύσκολο να απομνημονευτεί καθώς και δύσκολος στη χρήση, καθώς απαιτεί επαναλήψεις για να εξαχθεί η σωστή απάντηση.

Συνεπώς, το συμπέρασμα είναι ότι ανεξάρτητα από τον τύπο του μοντέλου που πρέπει να χρησιμοποιηθεί, είναι δυνατοί οι υπολογισμοί προς τα πίσω. Επίσης, είναι λογικό να διεξάγονται αυτοί οι υπολογισμοί. Αποκαλύπτει μία από τις θεμελιώδεις υποθέσεις που ενσωματώνονται στην τιμή αγοράς και επομένως αποκαλύπτει την ορθότητά της!