Οι πειρασμοί της ζωής στο παρόν και οι κίνδυνοι της λήθης του μέλλοντος

Η ψηφιακή επανάσταση έχει επιταχύνει την αλλαγή και μας έχει προκαλέσει την τάση να ζούμε για τη στιγμή χωρίς να σκεφτόμαστε τις μακροπρόθεσμες συνέπειες. Καθώς βομβαρδιζόμαστε από έκτακτες ειδήσεις 24/7 και τον κύκλο των μέσων ενημέρωσης και βρισκόμαστε συνεχώς στο Twitter και το Facebook, για να μην αναφέρουμε την αναζήτηση των τελευταίων ειδήσεων στο διαδίκτυο, τείνουμε να ξεχνάμε ότι είναι απαραίτητο να έχουμε κατά νου το γεγονός ότι η αλλαγή συμβαίνει σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και τα σημάδια και τα γεγονότα που μπερδεύουμε με αλλαγή στο εδώ και τώρα είναι απλώς αυτό που σημαίνει ότι είναι παροδικά.

Με άλλα λόγια, Αν ακούσουμε ή διαβάσουμε κάποιον, είτε πρόκειται για πολιτικό, επιχειρηματία ή διασημότητα, να διακηρύσσει κάποια δήλωση, δεν θα πρέπει να παρασυρθούμε από την αμεσότητα αυτών των δηλώσεων και, αντίθετα, πρέπει να υιοθετήσουμε μια μακροπρόθεσμη προοπτική που θα μας εξυπηρετήσει καλά στη ζωή μας.Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από την αποπλάνηση του παρόντος με την υπόσχεσή του για άμεση ικανοποίηση και άμεσα αποτελέσματα, αλλά αντίθετα, πρέπει να έχουμε σταθερά το βλέμμα μας στραμμένο στον ορίζοντα που εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την αμεσότητα του παρόντος.

Το σοκ του παρόντος και πώς να μην παρασυρθείτε

Αυτή η τάση να ζούμε στο παρόν και να ξεχνάμε το μέλλον έχει ονομαστεί Σοκ του Παρόντος από τον γνωστό κοινωνικό επιστήμονα Ντάγκλας Ράσκοφ. Στο ομώνυμο βιβλίο του, χαρακτηρίζει την τρέχουσα εμμονή με το εδώ και τώρα ως επιζήμια για τις επιχειρήσεις και την κοινωνία και προειδοποιεί για τους κινδύνους της υπερβολικής εξάρτησης από τον ψηφιακό μας εαυτό, ξεχνώντας τα πανάρχαια μαθήματα σχετικά με το πώς πρέπει να σχεδιάζουμε.

Με άλλα λόγια, μας προειδοποιεί για το πώς οι επιχειρήσεις και τα άτομα δεν πρέπει να ξεχνούν την ανάγκη να εξοικονομούν πόρους, να χτίζουν αργά και σταθερά για το μέλλον και να επενδύουν στον εαυτό τους, ώστε να έχουν κάτι να στηρίζονται αφού περάσει η αμεσότητα της στιγμής.

Όπως λέει και το κλισέ, κι αυτό θα περάσει και ως εκ τούτου, δεν πρέπει να παίρνουμε βιαστικές αποφάσεις στις επιχειρήσεις και την προσωπική μας ζωή με βάση μόνο την τρέχουσα τάση, αλλά αντίθετα, πρέπει να σταματήσουμε και να αναλογιστούμε τις συνέπειες των πράξεών μας για το μέλλον μας.

Αυτό σημαίνει ότι, εκτός αν υιοθετήσουμε στρατηγικές που διατυπώνουν ένα όραμα και υποστηρίζονται από πνεύμα αποστολής και αίσθηση σκοπού, είναι πιθανό να παρασυρθούμε από τις πιέσεις και τους κινδύνους της ζωής στο παρόν και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό να γίνουμε φτωχότεροι υλικά, πνευματικά και διανοητικά μακροπρόθεσμα.

Μερικά μαθήματα από κορυφαίους ψυχολόγους και κοινωνικούς επιστήμονες

Έχει συχνά ειπωθεί ότι οι επιχειρήσεις και οι εταιρείες ζουν για το επόμενο τρίμηνο ή ζουν από τρίμηνο σε τρίμηνο. Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι οι επιχειρήσεις και οι ηγέτες επιχειρήσεων που πατούν γερά στη γη και σχεδιάζουν για το μέλλον είναι πιο πιθανό να πετύχουν σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από εκείνες τις επιχειρήσεις που επικεντρώνονται αποκλειστικά στην επίτευξη αποτελεσμάτων για το παρόν.

Ομοίως, άτομα που θυσιάζουν τις απολαύσεις της στιγμής για μια μακροπρόθεσμη προοπτική, αναβάλλουν την ικανοποίηση και έχουν μια κυρίαρχη φιλοσοφία στη ζωή που τους επιτρέπει να αντέχουν τις καταιγίδες του παρόντος και να αναδύονται πιο δυνατοί μακροπρόθεσμα, έχει βρεθεί ότι ζουν ικανοποιητικές ζωές που είναι συχνά πλούσιες συναισθηματικά, υλικά, διανοητικά και πνευματικά.

Για να μην νομίζουν οι αναγνώστες ότι αυτό το άρθρο ακούγεται σαν διάλεξη, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι τα γεγονότα και η έρευνα κοινωνικών επιστημόνων όπως ο Daniel Goleman και ο Douglas Rushkoff υποστηρίζουν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου και, ως εκ τούτου, θέλουμε να τονίσουμε ότι, ενώ είναι εύκολο να χαθεί κανείς στην υπόσχεση του παρόντος, οι κίνδυνοι του μέλλοντος είναι εξίσου σημαντικοί για τις επιχειρήσεις και τα άτομα.

Ελπίζουμε ότι το μήνυμα των βαθιών και διαρκών αλλαγών που θα πραγματοποιηθούν με την πάροδο του χρόνου θα γίνει κατανοητό και θα αφομοιωθεί από όσους ξεκινούν την καριέρα τους, αλλά και από όσους είναι ήδη επαγγελματίες, αλλά βιάζονται λόγω του Παρόντος Σοκ.