Η αναμενόμενη συχνότητα αθέτησης (EDF) είναι ένα σημαντικό μέτρο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον μετριασμό του πιστωτικού κινδύνου. Χρησιμοποιείται συνήθως σε πολλούς τύπους που χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη μελλοντικών πιστωτικών κινδύνων και ποσοστών αθέτησης.

Ο όρος αναμενόμενη συχνότητα αθέτησης (EDF) αναφέρεται στην πραγματικότητα στο μοντέλο KMV που αναπτύχθηκε από τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody's. Το μοντέλο ονομάζεται επίσης μοντέλο KMV, καθώς αντιπροσωπεύει τα αρχικά των τριών ερευνητών που το ανέπτυξαν, δηλαδή... Κελχόφερ, ΜακΚούον και ΒάσιτσεκΣε αυτό το άρθρο, θα κατανοήσουμε τι είναι το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) και πώς βοηθά τις εταιρείες να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις όσον αφορά τη διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου.

Ποιο είναι το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF);

Η αναμενόμενη συχνότητα αθέτησης (EDF) είναι μια μέθοδος για την εκτίμηση της πιθανότητας η εταιρεία να αθετήσει τα χρέη της.Για τους σκοπούς αυτού του μοντέλου, η αθέτηση ορίζεται στην πραγματικότητα ως το σημείο όπου η αγοραία αξία όλων των περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης μειώνεται κάτω από την ανεξόφλητη αξία των χρεωστικών υποχρεώσεων που πρέπει να πληρωθούν. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα άλλα μοντέλα πιστωτικού κινδύνου όπου η επιχείρηση λέγεται ότι βρίσκεται σε αθέτηση εάν δεν έχει αρκετά χρήματα για να πραγματοποιήσει τις προγραμματισμένες πληρωμές τόκων ή κεφαλαίου.

Τα αποτελέσματα των μοντέλων αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) είναι χρονικά συγκεκριμένα. Η πιο συνηθισμένη χρονική περίοδος που χρησιμοποιείται σε αυτό το μοντέλο είναι ένα έτος. Ωστόσο, δεν είναι ασυνήθιστο να χρησιμοποιείται αυτό το μοντέλο με χρονικό ορίζοντα έως και 5 ετών.

Τα Στοιχεία του Μοντέλου Αναμενόμενης Συχνότητας Αθέτησης (EDF)

Από τον παραπάνω ορισμό του μοντέλου αναμενόμενης προεπιλεγμένης συχνότητας (EDF), είναι σχετικά εύκολο να μαντέψουμε τα τρία στοιχεία του μοντέλου. Τα τρία στοιχεία έχουν εξηγηθεί παρακάτω:

1. Στοιχείο 1: Αγοραία Αξία των Περιουσιακών Στοιχείων

   Η τρέχουσα αγοραία αξία των περιουσιακών στοιχείων εκτιμάται χρησιμοποιώντας την κεφαλαιοποίηση της αγοράς των μετοχών της εταιρείας που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Ωστόσο, οι τιμές στο χρηματιστήριο μπορούν να μεταβληθούν σχετικά γρήγορα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται μια μέση τιμή κατά τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Για αυτόν τον λόγο, το μοντέλο της αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) εφαρμόζεται καλύτερα σε εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες, καθώς η εκτίμηση της εύλογης αγοραίας αξίας των εταιρειών που είναι ιδιωτικές μπορεί να είναι δύσκολο έργο και οποιοσδήποτε αριθμός αποτίμησης μπορεί να είναι υποκειμενικός, μεροληπτικός και ανοιχτός σε συζήτηση.

   Η υποκείμενη υπόθεση του μοντέλου αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) είναι ότι τα ίδια κεφάλαια της εταιρείας μπορούν να θεωρηθούν ως δικαίωμα αγοράς (call option) επί του χρέους της εταιρείας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το μοντέλο Black Scholes, το οποίο είναι ένα μοντέλο για την τιμολόγηση δικαιωμάτων προαίρεσης, χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της αξίας των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας χρησιμοποιώντας την αξία των ιδίων κεφαλαίων ως εισροή.

2. Στοιχείο 2: Μεταβλητότητα στην αξία του ενεργητικού

   Το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) δεν λαμβάνει υπόψη μόνο την αγοραία αξία της εταιρείας. Λαμβάνει επίσης υπόψη το πόσο σταθερή είναι αυτή η αγοραία αξία. Αυτό βοηθά το μοντέλο να αποκλείει προσωρινά διογκωμένες υψηλότερες τιμές που μπορεί να είναι αποτέλεσμα φούσκες στην χρηματιστηριακή αγορά. Η ιδέα είναι να σχηματιστεί μια εικόνα για την αποτίμηση της εταιρείας σε σταθερή βάση.

   Το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) χρησιμοποιεί το πιο βασικό μέτρο για τον προσδιορισμό της μεταβλητότητας της αγοραίας αξίας. Αυτό το μέτρο ονομάζεται τυπική απόκλιση. Η υπόθεση είναι ότι εάν η αγοραία αξία μιας επιχείρησης είναι εξαιρετικά ασταθής, τότε η επιχείρηση είναι πιο πιθανό να καταλήξει σε αθέτηση.

3. Στοιχείο 3: Προεπιλεγμένο σημείο

   Το σημείο αθέτησης είναι η ελάχιστη αναμενόμενη αξία του συνολικού ενεργητικού της επιχείρησης για να αποφευχθεί η απώλεια προγραμματισμένων πληρωμών τόκων και κεφαλαίου. Τώρα, μπορούμε να δούμε ότι το σημείο αθέτησης είναι στην πραγματικότητα η συνάρτηση του χρέους που έχει μια επιχείρηση.

   Το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) υπολογίζει γενικά το σημείο αθέτησης ως άθροισμα του 100% των βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων καθώς και του 50% των μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων. Το ποσοστό του μακροπρόθεσμου χρέους συχνά αλλάζει από τους αναλυτές. Ωστόσο, το ποσοστό του βραχυπρόθεσμου χρέους παραμένει σταθερό στο 100%.

   Όσο περισσότερο χρέος έχει, τόσο περισσότερες πληρωμές πρέπει να κάνει και επομένως μεγαλύτερη πιθανότητα αθέτησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας τυπικός ορισμός του σημείου αθέτησης είναι δύσκολος, καθώς η τιμή είναι συγκεκριμένη για την εταιρεία. Επίσης, η αναμενόμενη συχνότητα αθέτησης (EDF) κάνει κάποιες υπεραπλουστεύσεις. Για παράδειγμα, δεν λαμβάνει υπόψη ότι διαφορετικά χρέη έχουν διαφορετικές λήξεις. Αντίθετα, η υπόθεση είναι ότι όλα τα χρέη λήγουν ταυτόχρονα!

Απόσταση έως την προεπιλογή

Το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της απόστασης έως την αθέτηση.Πρόκειται για έναν δημοφιλή λόγο που είναι γνωστό ότι προβλέπει με ακρίβεια την πιθανότητα αθέτησης.

Η μέτρηση της απόστασης από την αθέτηση προκύπτει απλώς διαιρώντας την καθαρή αξία της επιχείρησης με τη δική της μεταβλητότητα. Και οι δύο αυτές τιμές προέρχονται από τα δεδομένα της αγοράς και ως εκ τούτου θεωρείται μια ανώτερη εναλλακτική λύση σε σχέση με άλλα λογικά μοντέλα.

Το συμπέρασμα είναι ότι το μοντέλο αναμενόμενης συχνότητας αθέτησης (EDF) αποτελεί σημαντικό βέλος στη φαρέτρα κάθε αναλυτή πιστώσεων. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε και να κατανοείτε πλήρως τα αποτελέσματα που δίνει αυτό το μοντέλο πριν πάρετε μια απόφαση σχετικά με τον μετριασμό του πιστωτικού κινδύνου οποιουδήποτε αντισυμβαλλομένου.