bVision.nl

welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u

Vandaag even helemaal niets, niet omdat er niets was, maar omdat ik soms moe wordt van allerlei zaken. Het begon gisteren ochtend, geen internet, hendig toch. In de loop van de nacht was dat uitgevallen. Dus, KPN bellen als eigenaar van de verbinding. Acht telefoontjes van zes uur in de ochtend tot ca half negen. Toen verbond de Ai robot me eindelijk door met een helpdeskmedewerker. Die zei er is iets aan uw verbinding veranderd vannacht, maar geen probleem het zou moeten werken, ik stuur een monteur in de loop van de middag, jofele HD-medewerker bleek achteraf want monteurs zijn schaars. Joepie, maar niet dus. Een nieuw glasvezelkastje no result, een nieuw modem niets wilde werken. Nu was het wel zo dat ik over zou stappen van KPN naar Odido. Maar dat zou volgens KPN op 25 mei plaatsvinden en Odido zou een SMS en een mail sturen. Ik dat verder uitgelegd aan de monteur, en niets dan lof, die heeft de hele organisatie op zijn kop gezet om er achter te komen dat ik geen recht meer had op KPN, maar al was overgezet naar Odido… Daar weten ze dus nog van niets, maar dankzij Jamie de monteur zit ik nu op Odido… Toch een pluim voor KPN.

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u

Dit gebouw staat bekend als het LOMA-huis en is gebouwd als Gezellenhuis voor protestantse vrijgezelle mijnwerkers door het Amsterdams Jongelings Verbond. Van 1949 tot 1972 was het huis met 28 kamers in bezit van Stichting Avondvrede die het als bejaardenhuis exploiteerde. Na 1972 functioneerde het nog enige tijd als appartementencomplex voor alleenstaande mannen, maar gaandeweg raakte het huis in onbruik en begon het verval. Inmiddels staat het al jaren leeg en is er tweemaal brand geweest, het is echt slooprijp maar nog steeds een monument

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u

Met de liefde van Dimario zit het wel goed, nog op bezoek in het Limburgse Panningen stuurde hij me de bijgaande foto’s van een mooi schoon trafohuisje. Gelegen aan de Doctor Ariënsstraat 25 staat dit weliswaar standaardhuisje, met best wel een mooi ontwerp. Panningen, in de volksmond Kepèl genoemd, met de klemtoon op de tweede lettergreep(naar de in 1643 gebouwde kapel), is het grootste dorp in de gemeente Peel en Maas. Het ligt centraal tussen de steden Roermond, Weert en Venlo in de Nederlandse provincie Limburg.

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

Annie Way – de baldadige tiener van bVision

Weet je, ik kan heel goed zwemmen en heb al drie diploma’s. Opa kon er vroeger ook wat van heb ik gehoord. Die heeft vroeger ook nog eens voor badmeester gespeeld. Eerst als hulpbadmeester in zwembad de Zeekoelen in Brunssum, later met vakantiewerk, als badmeester op een Camping in Diessen. Dat zou ik nog niet durven. Gisteren had ik een feestje, ik was jarig gweest. Opa en Oma waren er ook. Met mijn vriendinnen had ik dat al eerder gevierd. trouwens ik was vorige week ook een keer daar. Opa had mij van school gehaald en we zijn samen ergens naar toe geweest.

Anyway,
Doei, doei Annie

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

Roestiek is het moment waarop lichaam en geest weer in balans zijn

Ik wens u allen een Roestieke zondag vandaag. Zondag is de perfecte dag om te vertragen, te genieten van de kleine dingen die er zijn en jezelf op te laden voor een nieuwe week.
Groetjes, Sjoerd

Heerlen – Bloesem

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u

Ford Thunderbird – Amerikaanse luxe met karakter
Dimario vond een stukje verderop in Roermond deze mooie Amerikaanse Ford Thunderbird, nee geen Torino, dat is een heel andere klasse Ford. Dit is een luxe Bird, de Ford Torino een raspaard o.a. gebrukt bij Starsky en Hutch
De Ford Thunderbird uit 1979 staat bekend als een van de laatste vertegenwoordigers van het klassieke Amerikaanse “personal luxury”-tijdperk. Waar eerdere generaties nog speelden met sportieve ambities, koos Ford in de jaren zeventig bewust voor comfort, stijl en een vleugje decadentie. Onder de lange motorkap lag een 5.8 liter V8, goed voor 160 pk geen sprintkanon, maar wel een motor die met onverstoorbare rust zijn werk deed.
De zevende generatie, waar dit model toe behoort, werd gebouwd op het grote Ford-platform en ademde alles wat destijds populair was: brede lijnen, een imposante neus en een interieur dat vooral zacht, ruim en comfortabel moest zijn. Het was een auto voor wie graag gezien wilde worden, maar niet per se haast had.
Vandaag voelt zo’n Thunderbird als een tijdcapsule. Een rijdend stukje Americana dat herinnert aan een periode waarin brandstof goedkoop was, luxe groot mocht zijn en een auto vooral indruk moest maken. En dat doet deze blauwe sedan nog steeds moeiteloos.

Onderstaande afbeeldingen zijn aanklikbaar

bVision.nl een Parkstad Limburg blog