Het grootste deel van de IJsselhallen in Zwolle zijn gesloopt afgelopen jaar. Enkel de oude IJsselhal staat er nog. Er is nu vrij uitzicht op de mix van gebouwen die nu zichtbaar zijn van het Kamper spoorlijntje.
Onze verontschuldigingen, dit bericht is alleen beschikbaar in English.
Sinds ik deze Motobecane Cyclotouriste heb, denk ik al aan een fietsvakantie met deze fiets. Hij is er voor gemaakt tenslotte, al is hij er niet voor geschikt.
Na alle coronaperikelen was dit voorjaar de juiste tijd. 6 dagen lang heb ik in België gefietst. Maximale afstand was 70km op een dag, dat is met deze fiets meer dan genoeg. Doel was ook om de toerist uit te hangen in de plaatsen die ik zou bezoeken.
Met de trein ging ik naar Roosendaal om vandaar naar Antwerpen te fietsen. De dagen erna vervolgens naar Gent, Brussel, Mechelen en opnieuw Antwerpen en Roosendaal. De wegen waren slecht, de mensen waren aardig. De hostels waren uitstekend, het weer fantastisch. Vooral Brussel en Antwerpen vind ik prachtige steden en de moeite waard om meer dagen door te brengen.
Twijfels waren er ook genoeg, vooral de eerste dagen vroeg ik me af of zo’n fietsvakantie nu wel iets voor me is. Maar de dagen erna vond ik het erg fijn. Onverwacht was het catharsis-effect.
De fiets was nerveus en in de buurt van tramrails wat beangstigend. Samen met bepakking en de slechte wegen was dat soms toch wel een bezoeking.
Ten eerste, vaak worden papiervisjes bedoeld wanneer mensen het over zilvervisjes hebben. Zilvervisjes zitten in de badkamer en leven van schimmel. Papiervisjes zitten onder het aanrecht en in bergruimtes en leven van papier. Papiervisjes kunnen makkelijk een plaag worden en ze worden vaak als vies ervaren in de keuken.
Het doel is niet om ze volledig kwijt te raken, dat kun je vergeten. Maar het aantal papiervisjes verminderen kan natuurlijk wel. Er is altijd wel nieuwe aanloop en het blijft een aandachtspunt.
De methode is om ze sneller dood te maken dan dat ze nesten hebben of aan komen lopen. Het klinkt te simpel om waar te zijn, maar het werkt echt. Ze fokken namelijk niet als konijnen, een papiervisje kan makkelijk 8 jaar oud worden (wanneer je er niet achteraan rent).
Een makkelijke toepassing van deze methode is om een kartonnen doos op een rustige plek in huis te zetten. Eens in de week schud je deze buiten uit en alles wat er uit valt maak je dood. Hou dat een tijd vol en je zal zien dat het aantal papiervisjes in huis echt afneemt.
Spinnen eten zilvervisjes en papiervisjes als prooi. Een aantal spinnen in huis laten leven is dus geen gek idee. Is de spin net zo groot als het papiervisje of kleiner, dan is mijn ervaring dat ze elkaar dood maken.
Afgelopen januari stond deze Motobecane Cyclotouriste M.T.H.C op Marktplaats. Ik heb al genoeg fietsen en wil geen verzamelaar worden, een fiets hoort gebruikt te worden. Maar ik vond hem zo leuk dat ik hem niet kon laten staan.
Verteld werd dat de fiets zo’n 8 jaar geleden op de grote beurs in Reims in Frankrijk gekocht was, daar was verteld dat hij uit 1960 komt. Dat zou kunnen, maar de jaren 50 zal meer waarschijnlijk zijn. De Huret achterderailleur met 2-bouts-bevestiging aan de liggende achtervork werd nog in 1957 gebruikt, in 1960 was het al een Huret Allvit met parallellogram. In 1957 had het model al lichtmetalen spatborden, deze zal dus van daarvoor zijn. De guidonnet remhendels gemaakt van een staafje aluminium werden ook in de jaren 50 gevoerd door Motobecane, in de jaren 60 gingen ze over op gegoten guidonnet remhendels, zoals die van Mafac en CLB.
Het naamplaatje op de stuurpen zou van de Franse defensie zijn, zodat iedere soldaat zijn eigen fiets kan terugvinden.
Ik nam aan dat het nieuw een goedkope fiets was, te zien aan de stalen velgen en crankstel met spie, maar meer onderzoek op internet gaf aan dat het in de jaren 1950 niet helemaal goedkoop was. In die tijd was een auto onbetaalbaar voor Jan met de pet en wilde je op vakantie, dan kocht je een vakantiefiets zoals deze om het Franse platteland te gaan ontdekken.
Het zadel is waarschijnlijk origineel, een Unic zadel met grote M-inslag van Motobecane. Dynamo en voorlicht (geel lampje) werken nog, maar het geeft zo weinig licht, dat gebruik ervan zinloos is.
Het stuurlint is niet meer origineel, zoals normaal met de Franse randonneur-sturen uit die tijd. Er hoort onderaan en bovenaan de bocht een stuk plastic “stuurlint”, waarbij het midden van de bocht bloot blijft. Wanneer dat weg is blijft er weinig over dan standaard gewikkeld stuurlint te gebruiken.
Kettingkast past er niet meer op, er zal dan laswerk op het frame toegepast moeten worden. Visueel jammer, maar functioneel doen deze Franse kettingkasten weinig, de broek wordt alsnog vies van de ketting.
Remblokken voor de Franse cantilevers waren via Ebay nog wel verkrijgbaar voor weinig geld. Na inremmen (met veel kabaal) werken ze nu redelijk, voor wat het waard is met stalen velgen. De velgen zijn Rigida Deco =std=, gewoonlijk staat daar een jaartal in gestampt, maar bij deze set jammer genoeg niet.
Het was wel fijn om er een nieuwe ketting op te leggen, wonderlijk genoeg liep deze gelijk mooi over de oude tandwielen. Voorblad lijkt nog wel origineel met het panto van oudsher. Achtertandwielen zijn ook zeker op leeftijd, het is een 4-speed freewheel met wat speling op het lager. Duurzaam gebouwd dus :)
Het was die zaterdag prachtig weer, en na de aankoop in Leiden ben ik richting Rotterdam gefietst door het groene hart van Zuid-Holland.
Update april 2022
Afgelopen najaar heb ik een nieuwe wielset gebouwd voor deze fiets met Velo Orange Voyager velgen. Ik kan nu weer kilometers maken.
