tedvanlieshout.nu

De CPNB en het Wereldnatuurfonds hebben de handen ineengeslagen voor een Groene Griffel voor het beste groene boek. Voor de naam lieten ze zich inspireren door de reeds bestaande Groene Griffel, die wordt uitgereikt door een belangenvereniging voor cannabis. Goed voorbeeld doet goed volgen. Ook de alcoholindustrie heeft belangstelling voor de literaire ontwikkeling van de jeugd en komt nu in samenwerking met de CPNB met de Dubbele Griffel onder het motto: Met een borrel op zie je boeken dubbel zo goed. Ter bevordering van het gebruik van XTC, speed, ketamine en GHB komt de farmaceutische industrie binnenkort met de Party Griffel. In het kader daarvan is het thema van de komende Kinderboekenweek passend gekozen: Spot aan!

Graag maak ik jullie opmerkzaam op Made-Life! Het is een geweldig initiatief – dat afgelopen jaar een van de Boer Borispremies kreeg! – om jongeren in grote en minder grote geestelijke nood een hart onder de riem te steken met boeken. Het project zoekt lezers die willen oordelen over boeken die niet alleen binnen het project passen, maar ook nog goed zijn. Nu zijn de eerste vier titels met een keurmerk bekendgemaakt. Het gaat om:

Films die nergens draaien van Yorick Goldewijk

Geest van Daan Remmerts De Vries

Midnight Library van Matt Haig

Anxious People van Frederik Backman

Spreekt het project je aan, lees dan mee en help dit geweldige initiatief vooruit!

Lees hier meer: https://www.made-life.nl/post/eerste-vier-boeken-met-keurmerk-beter-lezen-bekend-gemaakt

Dat-ie de Groene Griffel zou gaan heten, lag in de lijn der verwachting: op 17 juni wordt samen met de Zilveren Griffels de eerste Groene Griffel uitgereikt aan de winnaar van een literair groen boek. Er is een speciale jury voor in het leven geroepen en onmiddellijk valt daar aan op dat die wel groen is, maar niet literair. Die tendens is niet nieuw. Ook in andere jury’s voor prijzen voor boeken valt op dat literair specialisme geen vereiste meer is om te oordelen over literaire kwaliteiten. Een bekende Nederlander zijn wordt belangrijker gevonden (check!). Vooral als het om de voorzitter gaat (check!). Een boekhandelaar die verstand heeft van welke boeken het eventueel goed doen in de verkoop en welke minder is altijd fijn (check!). Omdat het voor kinderen is, is iemand uit het onderwijs ook prettig (check!). En in het geval van de Groene Griffel is het handig als de organisatie die betaalt (WFF-NL) ook een vertegenwoordiger in de jury heeft zitten, zodat erop kan worden toegezien dat de jury niet helemaal onafhankelijk is (check!). Maar geen deskundige op het gebied van literatuur dus. Of wacht: boekhandelaar Daan Stoffelsen wordt ook opgevoerd als recensent. Goed dan. Hij is een toffe peer, en heus niet omdat hij wel eens iets aardigs heeft gezegd over een boek van mij, maar omdat hij bij een fijne boekhandel werkt, die bovendien eigendom is van een fijne uitgever die fijne groene kinderboeken uitgeeft. Dus dat komt helemaal goed!

Tot mijn spijt is Rolf Erdorf overleden. Hij leed al geruime tijd aan een ziekte waar hij niet van kon winnen. Hij laat een indrukwekkend oeuvre na van vertalingen van het hoogste niveau. Decennialang heeft hij zich ingezet om Nederlandse en Vlaamse kinder- en jeugdliteratuur onder de aandacht te brengen en hij slaagde daar wonderwel in. Wie hem tegenkwam, was verbaasd over zijn perfecte, nagenoeg accentloze Nederlands, en over zijn tomeloze inzet. Hij verbleef vaak in Nederland om aan vertalingen te kunnen werken en in 2005 ontving hij de Martinus Nijhoff Prijs voor zijn vertalingen in het Duits. In 2024 kreeg hij in Duitsland de Sonderpreis van de Jugendliteraturpreis voor zijn hele oeuvre. Ik ben hem dank verschuldigd voor zijn inspanningen om mijn gedichten in Duitsland gepubliceerd te krijgen. Dat lukte hem, echter niet zozeer doordat mijn poëzie zo goed was, maar doordat zijn vertaling ervan zo vlekkeloos was. Rolf is 69 jaar geworden; zijn zeventigste in mei heeft hij net niet gehaald.

Als je er nu nog steeds niet van overtuigd bent dat ‘Wat heb jij gedaan om mij gelukkig te maken?’ een boek is dat je moet lezen en bekijken, weet ik het ook niet meer.

Vandaag begint de Boekenweek. Het thema dit jaar is: mijn generatie. Dat past wonderwel bij mijn nieuwe boek ‘Wat heb jij gedaan om mij gelukkig te maken?’, waarin een oudere en een jongere, verenigd in dezelfde persoon, over generaties heen zichzelf en elkaar in ogenschouw nemen. Ik heb een kort filmpje gemaakt over het boek: https://youtu.be/S2lqFloexKw

Ik heb vooral leuke herinneringen aan de opnames van ‘De slimste mens’, ook al was ik maar één keer te gast. Er werd goed voor me gezorgd, iedereen was erg aardig, en ik voelde me behoorlijk op mijn gemak. Omdat er geknipt kon worden, duurde de opname langer dan de uitzending; er was ruimte om grapjes te maken en het publiek bij het geheel te betrekken. Er waren ook momenten die in de studio niet goed werkten, zoals een paar melige wisselwerkingen tussen presentator Herman en jurylid Paulien. Ik dacht dat die eruitgeknipt zouden worden omdat ze het tempo uit de opnamen haalden. Maar toen ik de uitzending zag, was duidelijk dat de ietwat flauwe grappen juist centraal gesteld waren en de levendige wisselwerkingen met het publiek geschrapt: wat in de studio niet leek te werken, werkte op tv wonderwel.

Tijdens het spel nam de stress toe. Bij elk fout antwoord wilde ik tijd om mijn zonden te overdenken, maar die was er niet, want daar kwam de volgende vraag al. En het was frustrerend als Chris een antwoord niet wist maar Delilah wel, waardoor het antwoord voor mijn neus werd weggekaapt.

De finale heb ik nauwelijks bewust meegemaakt. Het zoeken naar antwoorden én tegelijkertijd anticiperen op de tijd was te veel voor mijn ouwe hoofd.

Na de opnames heb ik nog menig nacht liggen woelen in bed. Vooral uit gêne omdat ik beweerde dat penicilline was uitgevonden door Pasteur en ik zo van slag was dat het niet goed was, dat ik blokkeerde. Maar goed, al hád ik Fleming gezegd, dan was het nog niet goed geweest, want om de naam van de uitvinder werd helemaal niet gevraagd.

Verder vond ik het wel vervelend dat ik niet gauw genoeg op de Sacré-Coeur kon komen, maar dat heb je nu eenmaal als je zeventig bent. Tijdens het horen van een aria wist ik dat het antwoord Königin der Nacht was, en ik zat ook klaar om dat te zeggen, maar toen bleek de vraag uit welke opera die aria was, en dat antwoord kon ik niet ophoesten. Wat er met je gebeurt op zo’n moment, is dat je dat niet van je afzet, maar dat het even in je hoofd blijft spoken, en die tijd is er helemaal niet, want daar is de volgende vraag al.

En dan is, maanden later, de uitzending en is het wachten op de reacties. Die waren drieledig. De meeste mensen reageerden in het geheel niet. Van mensen van wie ik verwachtte dat ze me zouden gaan afzeiken, kreeg ik alleen aardige berichten. Mensen van wie ik juist geen sneren verwachtte, reageerden allemaal ongeveer hetzelfde: ze gaven aan welk verkeerd antwoord ze van mij heel dom vonden en dat was dan altijd een vraag waar ze zelf het antwoord wel op wisten. Niemand kwam met: ‘Goh, ik had ook nog nooit van Uno gehoord!’ Eén collega vond dat ik de gezamenlijke kinderboekenmakers een slechte dienst heb bewezen.

Zondag ben ik te gast bij De Kronieken in De Unie in Rotterdam.

Vanavond (en in de herhalingen) ben ik te zien als deelnemer in de quiz ‘De slimste mens’.

Ik heb een kort filmpje gemaakt over ‘Wat heb jij gedaan om mij gelukkig te maken?’ Je kunt het op YouTube zien: https://youtu.be/KH67Eqx3LCU

In deBalie werd dit vraaggesprek opgenomen, en uitgezonden via AT5. Ook op YouTube te zien:

https://www.youtube.com/watch?v=hxy3MBCiGkE

Helaas, heel duidelijk is het niet, maar misschien verzin ik er nog iets op.

Het wordt even tamelijk druk. Hier is een schema van wat er de komende dagen gaat gebeuren.

Vrijdag 13 februari verschijnt er een interview in Het Parool.

Vrijdag 13 februari om 17:00 uur ben ik in de Balie in Amsterdam voor een gesprek van een uur naar aanleiding van ‘Wat heb jij gedaan om mij gelukkig te maken?’

Zaterdag 14 februari staat er een artikel in de Volkskrant.

Zaterdagochtend 14 februari ben ik te gast in MAX Nieuwsweekend met Mieke van der Weij en Pieter van der Wielen op Radio2.

Dinsdag 17 februari laat, eigenlijk is het dan al woensdag 18 februari 00:00 uur, ben ik een uur te gast bij ‘Nooit meer slapen’, het kunstprogramma in de nacht van de VPRO.

Woensdag 18 februari om 15:00 uur is de presentatie van het boek in Perdu aan de Kloveniersburgwal 86 in Amsterdam. Je kunt daar nog bij zijn, mits je een mailtje stuurt naar promotie@wpgkinderboeken.nl. Je krijgt geen bevestiging. Je krijgt alleen een reactie als er geen plaats meer is.

Hoera, het is zo ver! Vandaag verschijnt ‘Wat heb jij gedaan om mij gelukkig te maken?’ Het is een autobiografie-in-beelden waar ik bijna drie jaar aan gewerkt heb. Ik was afgelopen zondag al te gast bij VPRO Boeken en dat kun je hier terugzien: https://npo.nl/start/afspelen/vpro-boeken_52