reismeermin

Je familie kies je niet
En hun woon- of werkplaatsen kunnen wijzigen.

Hugo genoot van zijn geloof.
Hij had zijn vaderland verlaten om in vrijheid te leven.
De tongval van zijn moedertaal nog in zijn woorden te horen.

Hij was niet van hier.
Niet hier geboren, noch daar getogen.

Familie kies je niet.
Vrienden, daar was hij veel blijer mee.
Op het bankje voor de kerk zaten de “inboorlingen” bij elkaar.
Zonder woorden spraken zij met dank aan hun muziekinstrumenten.
Op droevige en leuke momenten.

Nu speelde ze voor zijn eerstgeboren kleinzoon.
Hugo genoot van zijn geloof.
Hugo sprak met zijn muziek al zijn wensen uit.
Zijn warme vaderland had hem en anderen in de kou laten staan.
En die kou zou nooit echt zijn lijf of familieleden verlaten.

Een nakomeling van Hugo schreef dit in de bibliotheek te Wijchen
op 18 december 2025

Pelgrim
(n)iets vinden
Fantasie/creativiteit gebruiken
Cijfers en letters verbinden
Dagelijkse rout(in)e met/zonder reisgenoten.
Geen zin? Zinnen maken met Pit.
Onderweg; overal en nergens vandaan: Schrijfreizigers hartstocht.
Wat zijn mijn verlangens? Laat eigen (tegen)geluid horen!
(On)Bekende lagen in mezelf (her)ontdekken; omdenken van woorden & cijfers
De weg naar mijn hart; stem van mijn hart vinden

Schrijfreis vanaf 25 december 2024
Oogst route 1 t/m 5: 25 december 2024 – 8 februari 2025

Km’s gelopen / geschreven:
24,0 km hard (op lijntjespapier)
66,5 km zacht (op blanco papier)
90,5 km totaal

Tranen

Verdriet, lachen

Vol van ongemak

Wel/Niet gaan tonen

Emoties worden soms verkeerd begrepen.

Verdriet om (n)iets dat ik weet.

Positieve blik ondanks / of dankzij chronische ziekte.

Zelf kan ik dit alleen als volgt verklaren:

Als morgen de dag is om insteek te wijzigen..

Dan is morgen gevoelsmatig nog een dag te vroeg / vroeg genoeg?

Met dank aan Zin!

Tussen hoop en vrees
Uitzending van het tv-programma Vermist
Staand in de keuken, hoor ik Jaap Jongbloed zeggen “…
Staan vandaag stil bij de volgende vermissingen.
Een man, voor het laatst gezien in het Vondelpark ..
Naar de tv-studio gekomen, zijn zus”.
Hoor dit vaag, met mijn hoofd in de koelkast.
Opeens hoor ik de stem van mijn tante.
Op tv spreekt ze over haar vermiste broer.
Parkeer datgene waar ik net nog mee bezig was.
Een vermissing, deze houdt me jaren in zijn greep.
Niet weten waar deze of gene gebleven is.
Vermist, kijk naar ze uit!
Raadsels onopgelost, onzekerheid troef.
Een auto en zijn chauffeur onvindbaar
Een bericht ineens; de auto is met zijn chauffeur in het water gevonden!
Spoorloos, jarenlang, dat is een hel op aarde.

Wie doet er mee?

Spot de schrijver (in spé)

Ik wandel / schrijf bijna dagelijks in binnen- en buitenland.

Zie je me schrijven / wandelen in 2024 en weet je me op de camera te zetten met een boom op de achtergrond?

Tag me dan, ik zet je op een speciaal lijstje.

Idee Jolien Straten: Etappedagen

Januari: Wijchen en omstreken

Februari:

Maart:

April:

Mei:

Juni:

Juli:

Augustus:

September:

Oktober:

November:

December:

Op de Erelijst staan al:

Degene die reageren op mijn blog Reismeermin

Beste vrienden/vriendinnen die allemaal op mijn blog Ann en Patt genoemd worden.

De familieleden die ook bijnamen op datzelfde blog hebben.

De (ideale) lezers van mijn eerste boek: mijn ouders en vriendlief.

(Bundeling verhalen van blog Reismeermin).

De gulle gever, Sinterklaasavond 1982, van het eerste dagboek: Jacoba Bezembinder

Je kunt iets samen voor elkaar krijgen, zonder ooit echt samen te werken.
Mijn voorouders, de “vuurtorenwachters” Cor en Kees, verschilden als dag en nacht.

Cor keek altijd het liefste uit over de (Zuider)zee, Kees bleef altijd verlangen naar het (achter)land. Toch, zonder hen was er voor mij geen verhaal om te vertellen. Zij zijn mijn grootvaders , aan elke kant van mijn “schone” familie
De keren dat mijn grootouderparen samen waren zijn op één hand te tellen.

A) Op 11 mei 1966; de bruiloft van mijn ouders
B) Op 11 november 1988; het 12,5 jarig huwelijksfeest van mijn ouders.

De eerste vuurtorenwachter Kees, overleed in 1995, net voordat ik Juan leerde kennen.
De laatste vuurtorenwachter Cor, overleed in 2004.

In het jaar dat ik in Amerika woonde schreef ik mijn grootouders brieven.
Dat verwachtten ze eigenlijk ook toen ik in 2004 voor een half jaar naar Finland ging.
De teleurstelling werd wel aan mijn ouders gemeld, maar nooit aan mij.

Op dit blog hebben ze al vaak samen de “handen ineen geslagen” om mij (weer) aan het schrijven te krijgen.

Voorouders
Uitblinkers / vindingrijk
Uit verschillende (geloofs)richtingen
Rijkdom; buren, burgers, buitenlui
Tweehandig: Violist (muzikaal), timmerman (oplossingsgericht)
Op vakantie met familie, vriend(en), alleen
Randvoorwaarde: optimist, geniet van wat wel kan
Een verkeersongeval in 1975 brak niet de levens(lust)lijn.
Nulpunt, nieuw startpunt. Leidraad voor de rest van mijn leven.
Schrijf het creatief van me af, inspireer anderen en mezelf.

Met dank aan Natasch Bruti

Schrijf(kapelletje)
Inspiratie/Ontspanning
(Muziek)teksten laten (uit)spreken
Reismeermin: nieuw schrijftraject starten
Favoriete schrijfplekken: Uit en thuis
Cocon van samenzijn: (schrijf)broeders en (schoon)zussen
In de buurt / buiten genieten van kleurenspel
49 jaar leven met NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel); wat kan wel?!
Een creatieve dag laat me stralen; plan een kunstenaarsuitje!
Bij dagelijkse ongemakken naar lichtpuntjes uit (recent) verleden kijken.

Ik wens jullie hele fijne Kerstdagen en (alvast) een heel gelukkig nieuwjaar.

Met dank aan mijn werk het afgelopen jaar begonnen met Diamond Painting.
Deze vrolijkerd was er één van.

Liefs,
Minneke en Juan

Vaarwel zeggen
Aan wie je gisteren nog was
Alles wat je te betekenen had
Richt je tot het licht niet het duister
Wat was het fijn om je te kennen
En dat we je mochten begeleiden
Loslaten doen we je met liefde.

Het ene moment sta je nog vol in het leven,
het volgende moment ben je uit de tijd geraakt.