De psycholoog heeft mij teruggebeld… Wat was er gebeurd?
Ik had een gesprek en een kort onderzoek gehad bij de revalidatie arts, een aardige mevrouw, die mij vervolgens doorstuurde naar de psycholoog van het ziekenhuis…. dat hoort bij het traject, schijnt.
Thuis heb ik lang na zitten denken, waarom ik nu weer langs een psycholoog moest. Ik heb al zo vaak mijn verhaal gedaan, is het nu weer de bedoeling dat ik hun voorraad tissues aan moet spreken om mijn hele hebben en houden te vertellen?
Eerlijk gezegd was ik daar juist klaar mee. En dat bleek niet zo slim te zijn. ik had eigenlijk heel veel vragen over het fysieke en psychische aspect van chronische pijn.
Zeker toen ik het onderzoek (uit 2013) las dat de bron waarschijnlijk in de handen zit. Is het, omdat het chronisch is, nu een contactje in je hersenen die overuren draait of moeten wij onze handen eens beter laten onderzoeken?
Pijnbron van Fibromyalgie ontdekt
Miljoenen mensen, waarvan de meerderheid vrouwen, zijn al jaren wanhopig op zoek naar een doeltreffende behandeling. Tot op vandaag dachten veel artsen dat fibromyalgie een imaginaire, puur psychologische aandoening was, maar baanbrekend onderzoek wijst uit dat de ziekte veroorzaakt wordt door een teveel aan zenuwvezels in de bloedvaten.
Letterlijk betekent fibromyalgie ‘pijn in bindweefsel en spieren’. Mensen met deze aandoening hebben last van verschillende klachten, heel vaak op hetzelfde moment: pijn, stijfheid, slaapstoornissen, hoofdpijn en darmproblemen. De ziekte behoort tot de meest voorkomende pijnsyndromen. Met dank aan de nieuwe bevindingen kan nu gewerkt worden aan alternatieven op vlak van behandeling. Het ultieme doel is een permanente oplossing te vinden voor de aandoening.
Amerikaanse neurowetenschappers onderzochten de huid op de handen van mensen die door gebrek aan sensorische zenuwvezels amper reageren op pijnprikkels. Vervolgens deden ze hetzelfde met handen van fibropatiënten. Zo zagen ze een overdreven hoeveelheid van één specifiek type zenuwvezels, genaamd arteriool-venulen (AV).
Tot voor dit onderzoek dachten wetenschappers dat deze vezels alleen verantwoordelijk waren voor het regelen van de doorstroom in de bloedvaten. Nu weten ze echter dat er een rechtstreekse link is tussen deze zenuweindes en de wijdverspreide pijn die patiënten met fibromyalgie voelen. De studie geeft dan ook een verklaring waarom veel mensen met fibro extreem overgevoelige handen en andere delicatie zones (zogenaamde tenderpoints of drukpunten) op het lichaam hebben. Ook verklaart het waarom koud weer de symptomen alleen maar erger maakt.
“Deze verstoorde bloedstroom kan perfect de oorzaak zijn van spierpijn en andere pijnprikkels, maar ook van oververmoeidheid”, verklaart neurowetenschapper Dr. Frank L. Rice.
Nieuwe behandelingen zijn broodnodig, aangezien de huidige opties zelden het leed van mensen met fibromyalgie echt verzachten. Zo krijgen ze nu allerhande pijnstillers en antidepressiva voorgeschreven of worden ze afgewimpeld met het ‘advies’: “Slaap en beweeg gewoon een beetje meer”.
Er stond voor het consult 1 uur op de brief, maar na 40 minuten zei ze, enigszins geïrriteerd, dat ze niet aan haar vragen was toegekomen. ‘Er stond toch een uur op de brief?
” Nee, dat was zo ingepland voor het geval dat het spreekuur uitliep.”
Ik had al verteld dat ik natuurlijk verder wilde. Het voorstel was om naar Nijmegen te gaan en dan 3 keer? per week.
Fysiotherapie, Ergotherpie, sport om mijn spieren sterker te maken, er zou mij o.a geleerd worden hoe ik het beste kon stofzuigen en ook om te leren doseren…. ofwel , mijn dag zodanig in te delen dat het redelijk vol te houden is…
Maar…en dat is de grote maar… dan moest ik wel ophouden met zoeken naar andere oplossingen. En dan breekt er bij mij iets. Ik vertelde dat ik nooit zal stoppen met zoeken en altijd alle nieuwe onderzoeken in de gaten zal blijven houden. Nee, ik moet duidelijk aangeven dat ik gewoon ermee moet leren leven.

ik heb meerdere mensen gesproken en die vertelden mij precies hetzelfde. Het voelt alsof je een alcoholist bij de AA bent die moet zeggen,” ik ben een alcoholist/chronisch patiënt, and that’s it.”
Wordt ik niet doorgestuurd als ik verder blijf zoeken? …. Uh.. nee, zei ze. Maar ik vroeg mij af wat ik daar eigenlijk deed. Wat staat er eigenlijk op uw formulier?
Ze keek even en zei:
“Dat u failliet bent en u bent een doorzetter…” en staat er verder niets? Nee, dus. Dat is lekker, zit je aan tig artsen je levensverhaal te vertellen en er staat helemaal niets op dat papiertje over mij. Ik krijg gewoon stress als ik alles steeds weer moet vertellen!
Ik weet dat veel mensen die ik volg en spreek er baat bij hebben, bij zo’n revalidatie traject, maar de psychologe kon niet in cijfers aangeven hoeveel mensen er op de lange termijn er baat bij hadden.
ik volg op FB een pagina over fybromyalgie en bij de vraag: Hoeveel medicijnen slikken jullie en hebben jullie het gevoel dat het steeds minder aanslaat?”

Ik schrok mij te pletter, ik dacht dat ik een pijnstiller junk was, maar wat die mensen allemaal opnoemden…. echt niet normaal .
Nee, werd nogmaals verteld, jij hebt niets fysieks. Hmmmm…. ik ben nooit door zo een enge onderzoeks-tunnel geweest, ik ben vroeger mishandeld door mijn ex , kan het niet zijn dat er iets in mijn hoofd, kaak, gezicht is wat die hoofdpijn veroorzaakt… is echt al alles onderzocht?
Ik heb een stomme theorie, maar als je (en veel mensen slikken anti-depressivia als ze fybro hebben) je hersenen middels medicijnen kan triggeren dat je wat blijer in het leven staat, zou dat geen invloed hebben op je hele gevoel van welzijn? Lijkt mij ook vrij logisch, zeker als er beweerd wordt dat er niets fysieks met mij aan de hand is.
Tramodol is een pijnstiller en in principe werkt een opiaat toch ook in je hersenen? Ik ben geen arts, maar af en toe snap ik het niet meer.
Maar ik krijg geen anti-depressivia. ik krijg niets anders wat ik voorstel, dus dan ga je zelf op zoek.
Weten jullie dat een van de grootste comediennes, Ruby Wax bijna haar halve leven al antidepressivia slikt? Zij voelt zich er goed bij en kan niet meer zonder.
In een interview (College Tour) vertelde ze dat. En het was haar redding, vertelde ze. Niets om je over te schamen.
Voeten

Ik was laatst op de Libelle week en daar was ook een stand van Provoet. Toch eens kijken wat hun visie is , en natuurlijk heerlijk om even uit te rusten.
Lang geleden (20 jaar?) ben ik door een podotherapeut nagekeken en ik kreeg zooltjes (hartstikke duur) . Nee, ik had geen platvoeten, dat kan ik mij wel herinneren.
Het meisje op de beurs heeft goed naar mijn voeten gekeken en ik vertelde dat ik de laatste tijd veel pijn aan mijn voeten had, gewoon zomaar uit het niets, alsof ik een marathon had gelopen. Dit had ik ook al aan mijn huisarts verteld, maar ik vertelde hem al dat er weinig aan mijn voet te zien was, niks opgezwollen en dergelijke. Dus heeft hij het ook niet onderzocht. Achteraf misschien stom van mij, ik had hem misschien wel moeten laten kijken, maar op dat moment deden mijn voeten ook geen pijn.
En dan ben je ‘bang’ dat je bij elke frictie of beweging je toch eerlijk gaat zeggen.. nee, daar is het niet gevoelig en daar ook niet. Alsof je dan maar met een vaag verhaal aankomt. Waar doet het precies pijn, precies boven en onder, vlak achter mijn tenen, mijn voorvoeten dus.
“Misschien heb je een doorgezakte voorvoet” . Ik kende dat niet, maar dat kan natuurlijk heel goed zijn. Natuurlijk heb ik thuis direct gegoogeld en op zich helemaal geen gek idee. Onder mijn rechtervoet heb ik ook last van eelt, precies achter mijn kleine teen… hé, denk ik dan. Voeten zijn natuurlijk superbelangrijk, je loopt en staat erop. De basis dus…
Even denken, als ik rechts dus meer druk op mijn voet uitoefen, dan zal mijn rug ook niet helemaal in balans zijn. En de rechterkant van mijn lijf doet ook meer pijn dan links.
Best wel logisch, zou Johan Cruijff zeggen.. 🙂
Lyrica
Ik stuitte toevallig op een website en zoals ik al verteld heb ben ik gestopt met de Lyrica. Al roepen artsen dat dat zo een goed middel is. bij mij dus niet en bij deze vrouw dus ook net. Ik ben zo vrij om het toch even te quoten. Herken er veel in.
Ik was afgelopen maandag bij de neuroloog. Zegt ze als je nu je morfine afbouwt is het veel beter voor je. Ik vraag aan haar wat het je ervoor in de plaats? Eigenlijk niets, alleen Lyrica. Die slik ik al, maar als ik meer neem kan ik niet eens meer op mijn benen staan. Ik voel mij zo onbegrepen . Ze kan makkelijk kletsen…ik voel mij niet begrepen op wat voor manier dan ook. Ik ben aan de goden overgeleverd. Heb zelfs met het gebruik van Morfine het gevoel alsof er constant met een mes in mijn ruggengraat gehakt wordt.
Die lyrica werkt bij mij ook niet en ik denk dat dat bij ieder persoon verschillend is. Helder.
De TheraCane

Ik heb ongeveer één week de TheraCane in huis, ik bleef het maar uitstellen, maar eindelijk dan toch maar besteld.
Ik kan nu mijn eigen triggerpoints behandelen, niemand nodig, en je hebt nauwelijks kracht ervoor nodig om een spierknoop aan te pakken.
Ik gebruik hem een paar keer per dag, gewoon als ik TV kijk,of naar een filmpje als ik achter de laptop zit. Je kan ook een stuiterbal nemen en die tussen de vloer/muur en rug klemmen en zo de spierknoop te masseren. Maar ik vind het vooralsnog echt een vernuftig ding. Blij mee!
Tot de volgende keer en iedereen, veel sterkte!
0.000000
0.000000