ภาษาไทยเป็นภาษาไท-กะได มีผู้พูดประมาณ 70 ล้านคน ส่วนใหญ่พูดในประเทศไทย ( ประเทศไทย ) ซึ่งถือเป็นภาษาราชการและภาษาประจำชาติ
ภาษาไทยมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาลาว และภาษาถิ่นภาคเหนือของไทยก็เข้าใจได้พอๆ กันกับภาษาลาว โดยเฉพาะภาษาลาวที่พูดกันในภาคเหนือของประเทศไทย คำศัพท์ภาษาไทยประกอบด้วยคำหลายคำจากภาษาบาลี สันสกฤต และเขมรโบราณ
ในภาษาไทยมีสระ 32 ตัว แต่มีสระหลัก 28 ตัว ซึ่ง 4 ตัวนั้นเราไม่ได้เรียนกันแล้ว มีสระเดี่ยว 28 ตัว รวมทั้งสระสั้นและสระยาวอย่างละ 12 ตัว ไม่มีสระแต่ละตัวที่มีเครื่องหมายสระเฉพาะตัว ดังนั้นบางตัวจึงประกอบด้วยอักขระหลายตัว ในกรณีนี้ สิ่งสำคัญคือต้องถือว่าอักขระสระเป็นหน่วยเดียว การแยกออกเป็นอักขระแต่ละตัวไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากผลลัพธ์บางส่วนคืออักขระแต่ละตัวมีเสียงที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
Thai alphabet (ตัวอักษรไทย)
เชื่อกันว่าอักษรไทยมีพื้นฐานมาจากอักษรขอมโบราณ ซึ่งมีอายุตั้งแต่ พ.ศ. 1154 จารึกภาษาไทยที่เก่าแก่ที่สุดที่ทราบปรากฏเมื่อประมาณ พ.ศ. 1835 ตามตำนาน อักษรไทยถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยพ่อขุนรามคำแหง (พ่อขุนรามคำแหงมหาราช )
ตัวอักษรไทยและการออกเสียง
ระบบการถอดเสียงทั่วไปของไทย Royal Thai General System(RTGS) ซึ่งเป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการสำหรับการถอดเสียงอักษรโรมันของภาษาไทย ถูกนำมาใช้ที่นี่ ระบบการถอดเสียงอักษรโรมันอื่นๆ อีกมากมายก็ถูกนำมาใช้ที่อื่นด้วย
