ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Ο Σεβασμιότατος πατέρας Θεόδωρος Κοντίδης είναι Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών. Σπούδασε φιλοσοφία στο Ποντιφικό Ελληνικό Κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου και θεολογία στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο στη Ρώμη, και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη φιλοσοφική-θεολογική σχολή Σαντρ Σεβρ (Center Sèvres) στο Παρίσι. Το 1983 έγινε δεκτός στο Τάγμα των Ιησουιτών και το 1988 χειροτονήθηκε ιερέας στον Ι. Ναό της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στην Αθήνα. Στo πλαίσιο της τοπικής εκκλησίας χρημάτισε υπεύθυνος για την ποιμαντική της νεότητας και του γάμου, υπήρξε κατηχητής στην Ελληνογαλλική Σχολή Jeanne D' Arc, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την επιμόρφωση κληρικών και λαϊκών, τη διοργάνωση σεμιναρίων και συνεδρίων, καθώς και με το εκδοτικό έργο. Την περίοδο 2002-2011 διετέλεσε ηγούμενος της κοινότητας των Ιησουιτών στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο του έργου του ανέλαβε τη διεύθυνση του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών και της επιθεώρησης Ανοιχτοί Ορίζοντες, θέση την οποία κατείχε μέχρι την ανάληψη του αρχιεπισκοπικού αξιώματος το 2021.
Ο Γεώργιος Δίελλας σπούδασε πολιτική επιστήμη και δημόσια διοίκηση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο δημόσιο δίκαιο στο ΕΚΠΑ, και στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι διδάκτωρ διοικητικής επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Διδάσκει στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Υπηρετεί ως Σύμβουλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ). Έχει διατελέσει επιστημονικός σύμβουλος υπουργείων, και έχει συμμετάσχει σε ομάδες εργασίας και νομοπαρασκευαστικές επιτροπές σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Έχει κάνει πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις, συμμετέχει με ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια, ενώ άρθρα του δημοσιεύονται συχνά στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Από το 2021 είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών της κοινότητας των Ιησουιτών.
Ο Γιώργος Βλάχος έχει σπουδάσει ιστορία στη Μ. Βρετανία και έχει ειδικευτεί στην πολιτιστική ιστορία και την ιστορία των ιδεών. Είναι μέλος του Συμβουλίου Διεύθυνσης και υπεύθυνος του θεωρητικού τομέα του Κολλεγίου Βακαλό Art & Design, στο οποίο διδάσκει πολιτιστική ιστορία και θεωρία σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς και διαπιστευμένος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντάρμπυ (Μ. Βρετανία). Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται οι ιδέες του μοντερνισμού, ο αισθητισμός, τα κινήματα για το "ξεπέρασμα της τέχνης", και οι στοχαστές Φ. Νίτσε και Β. Μπένγιαμιν. Έχει εκδώσει μια μονογραφία πάνω στις σχέσεις θρησκείας και ριζοσπαστικής πολιτικής στη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία (εκδόσεις Έρασμος), ενώ μελέτες, δοκίμια και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικές εκδόσεις και επιθεωρήσεις, καθώς και στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Από το 2016 συμμετέχει στο επιστημονικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών της κοινότητας των Ιησουιτών.
Ο Αρχιμανδρίτης Βησσαρίων Κουότσης είναι κληρικός της Ελληνικής Καθολικής Εξαρχίας και εφημέριος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Αθηνών. Είναι απόφοιτος του Ποντιφικού Γρηγοριανού Πανεπιστημίου της Ρώμης, όπου ολοκλήρωσε σπουδές στη Φιλοσοφία και τη Θεολογία, καθώς και του Τμήματος Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Κατέχει μεταπτυχιακούς τίτλους στην Ιστορία των Δογμάτων και στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και των Ιδεών από το Ε.Κ.Π.Α., καθώς και στη Δογματική και Συμβολική Θεολογία από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Διαθέτει επιπλέον εξειδικεύσεις Master Level I και Master Level II στη διδακτική της φιλοσοφίας, της ιστορίας και των ανθρωπιστικών επιστημών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, από τα Πανεπιστήμια eCampus (Novedrate) και Suor Orsola Benincasa (Νάπολη) αντίστοιχα. Είναι επίσης κάτοχος ιδιωτικού Master στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και την Ιστοριογραφία από το Πανεπιστήμιο Tech Global της Ανδόρας. Ανακηρύχθηκε Διδάκτορας Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο Unitelematica Leonardo da Vinci (Τσουγκ, Ελβετία). Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Λεόντειο Σχολή Νέας Σμύρνης και είναι συνεργάτης της εφημερίδας «Καθολική» και του περιοδικού «Ανοιχτοί Ορίζοντες».
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ), της Ιταλικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (SFI), της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (ΕΦΕ), του Συλλόγου Ιταλών Καθηγητών Φιλοσοφίας (A.D.I.F.), του Κέντρου για την Ιταλική Φιλοσοφία (C.F.I.) και της Ένωσης Καθηγητών και Διανοουμένων για την Προαγωγή της Φιλοσοφίας στην Εκπαίδευση (Ε.Κ.Δ.Ε.Φ.).
Η Μαρία Βασιλική Οσάνα είναι κλινική ψυχολόγος με ειδίκευση στην γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεία (CBT) και στη βραχύχρονη θεραπεία εστιασμένη στη λύση (SFBT). Έχει σπουδάσει ψυχολογία στο Hellenic American University, και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην εφαρμοσμένη ψυχολογία στο Università Degli Studi Di Milano-Bicocca, και στη συμβουλευτική ψυχολογία και την ψυχοθεραπεία στο Αμερικανικό Κολλέγιο Deree. Έχει πραγματοποιήσει τις έρευνες "Sleep deprivation among a sample of young adults in Greece " και "The association between perceived parenting style and two types of empathy". Επίσης, έχει διατελέσει σύμβουλος (mentor) στο PeaceJam στην Μ. Βρετανία και την Ελλάδα, και επιμελήτρια (tutor) digital literacy στο Lifelong Learning Programme της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
O πατέρας Μάρτσιν Μπάραν (Marcin Baran, S.J.) είναι πολωνός Ιησουίτης ιερομόναχος. Σπούδασε φιλοσοφία στην Κρακοβία, θεολογία στη Ρώμη, και είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου από τη Σχολή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Έχει διδάξει πολιτική φιλοσοφία στο Ιησουιτικό Πανεπιστήμιο Ιγκνατιάνουμ της Κρακοβίας, και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν κυρίως τη σχέση ηθικής και θρησκείας και τη θέση της θρησκείας στη σύγχρονη δυτική κοινωνία. Ανάμεσα στις δημοσιεύσεις του περιλαμβάνοντα οι μελέτες " Taylor's Conception of Social Imaginary" (2013), "Lebensform and Socio-Cultural background. The Wittgensteinian Inspirations in the Philosophical Anthropology of Charles Taylor" (2018) και "Sovereignty and Autonomy of the Moral Subject" (2019).
Ο Στέφανος Αρμακόλας ανήκει στο Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και στο Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στις σχέσεις τεχνολογίας και εκπαίδευσης, και είναι διδάκτωρ του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι μέλος της Ερευνητικής Ομάδας Εργαστηρίου Η/Υ & Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και παράλληλα με το διδακτικό έργο του έχει παρουσιάσει ερευνητικές μελέτες σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά.
Ο Σεβασμιότατος πατέρας Θεόδωρος Κοντίδης είναι Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών. Σπούδασε φιλοσοφία στο Ποντιφικό Ελληνικό Κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου και θεολογία στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο στη Ρώμη, και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη φιλοσοφική-θεολογική σχολή Σαντρ Σεβρ (Center Sèvres) στο Παρίσι. Το 1983 έγινε δεκτός στο Τάγμα των Ιησουιτών και το 1988 χειροτονήθηκε ιερέας στον Ι. Ναό της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στην Αθήνα. Στo πλαίσιο της τοπικής εκκλησίας χρημάτισε υπεύθυνος για την ποιμαντική της νεότητας και του γάμου, υπήρξε κατηχητής στην Ελληνογαλλική Σχολή Jeanne D' Arc, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την επιμόρφωση κληρικών και λαϊκών, τη διοργάνωση σεμιναρίων και συνεδρίων, καθώς και με το εκδοτικό έργο. Την περίοδο 2002-2011 διετέλεσε ηγούμενος της κοινότητας των Ιησουιτών στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο του έργου του ανέλαβε τη διεύθυνση του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών και της επιθεώρησης Ανοιχτοί Ορίζοντες, θέση την οποία κατείχε μέχρι την ανάληψη του αρχιεπισκοπικού αξιώματος το 2021.
Ο Γεώργιος Δίελλας σπούδασε πολιτική επιστήμη και δημόσια διοίκηση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο δημόσιο δίκαιο στο ΕΚΠΑ, και στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι διδάκτωρ διοικητικής επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Διδάσκει στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Υπηρετεί ως Σύμβουλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ). Έχει διατελέσει επιστημονικός σύμβουλος υπουργείων, και έχει συμμετάσχει σε ομάδες εργασίας και νομοπαρασκευαστικές επιτροπές σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Έχει κάνει πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις, συμμετέχει με ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια, ενώ άρθρα του δημοσιεύονται συχνά στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Από το 2021 είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών της κοινότητας των Ιησουιτών.
Ο Γιώργος Βλάχος έχει σπουδάσει ιστορία στη Μ. Βρετανία και έχει ειδικευτεί στην πολιτιστική ιστορία και την ιστορία των ιδεών. Είναι μέλος του Συμβουλίου Διεύθυνσης και υπεύθυνος του θεωρητικού τομέα του Κολλεγίου Βακαλό Art & Design, στο οποίο διδάσκει πολιτιστική ιστορία και θεωρία σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς και διαπιστευμένος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντάρμπυ (Μ. Βρετανία). Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται οι ιδέες του μοντερνισμού, ο αισθητισμός, τα κινήματα για το "ξεπέρασμα της τέχνης", και οι στοχαστές Φ. Νίτσε και Β. Μπένγιαμιν. Έχει εκδώσει μια μονογραφία πάνω στις σχέσεις θρησκείας και ριζοσπαστικής πολιτικής στη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία (εκδόσεις Έρασμος), ενώ μελέτες, δοκίμια και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικές εκδόσεις και επιθεωρήσεις, καθώς και στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Από το 2016 συμμετέχει στο επιστημονικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών της κοινότητας των Ιησουιτών.
Ο Αρχιμανδρίτης Βησσαρίων Κουότσης είναι κληρικός της Ελληνικής Καθολικής Εξαρχίας και εφημέριος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Αθηνών. Είναι απόφοιτος του Ποντιφικού Γρηγοριανού Πανεπιστημίου της Ρώμης, όπου ολοκλήρωσε σπουδές στη Φιλοσοφία και τη Θεολογία, καθώς και του Τμήματος Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Κατέχει μεταπτυχιακούς τίτλους στην Ιστορία των Δογμάτων και στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και των Ιδεών από το Ε.Κ.Π.Α., καθώς και στη Δογματική και Συμβολική Θεολογία από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Διαθέτει επιπλέον εξειδικεύσεις Master Level I και Master Level II στη διδακτική της φιλοσοφίας, της ιστορίας και των ανθρωπιστικών επιστημών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, από τα Πανεπιστήμια eCampus (Novedrate) και Suor Orsola Benincasa (Νάπολη) αντίστοιχα. Είναι επίσης κάτοχος ιδιωτικού Master στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και την Ιστοριογραφία από το Πανεπιστήμιο Tech Global της Ανδόρας. Ανακηρύχθηκε Διδάκτορας Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο Unitelematica Leonardo da Vinci (Τσουγκ, Ελβετία). Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Λεόντειο Σχολή Νέας Σμύρνης και είναι συνεργάτης της εφημερίδας «Καθολική» και του περιοδικού «Ανοιχτοί Ορίζοντες».
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ), της Ιταλικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (SFI), της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (ΕΦΕ), του Συλλόγου Ιταλών Καθηγητών Φιλοσοφίας (A.D.I.F.), του Κέντρου για την Ιταλική Φιλοσοφία (C.F.I.) και της Ένωσης Καθηγητών και Διανοουμένων για την Προαγωγή της Φιλοσοφίας στην Εκπαίδευση (Ε.Κ.Δ.Ε.Φ.).
Η Μαρία Βασιλική Οσάνα είναι κλινική ψυχολόγος με ειδίκευση στην γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεία (CBT) και στη βραχύχρονη θεραπεία εστιασμένη στη λύση (SFBT). Έχει σπουδάσει ψυχολογία στο Hellenic American University, και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην εφαρμοσμένη ψυχολογία στο Università Degli Studi Di Milano-Bicocca, και στη συμβουλευτική ψυχολογία και την ψυχοθεραπεία στο Αμερικανικό Κολλέγιο Deree. Έχει πραγματοποιήσει τις έρευνες "Sleep deprivation among a sample of young adults in Greece " και "The association between perceived parenting style and two types of empathy". Επίσης, έχει διατελέσει σύμβουλος (mentor) στο PeaceJam στην Μ. Βρετανία και την Ελλάδα, και επιμελήτρια (tutor) digital literacy στο Lifelong Learning Programme της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
O πατέρας Μάρτσιν Μπάραν (Marcin Baran, S.J.) είναι πολωνός Ιησουίτης ιερομόναχος. Σπούδασε φιλοσοφία στην Κρακοβία, θεολογία στη Ρώμη, και είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου από τη Σχολή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Έχει διδάξει πολιτική φιλοσοφία στο Ιησουιτικό Πανεπιστήμιο Ιγκνατιάνουμ της Κρακοβίας, και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν κυρίως τη σχέση ηθικής και θρησκείας και τη θέση της θρησκείας στη σύγχρονη δυτική κοινωνία. Ανάμεσα στις δημοσιεύσεις του περιλαμβάνοντα οι μελέτες " Taylor's Conception of Social Imaginary" (2013), "Lebensform and Socio-Cultural background. The Wittgensteinian Inspirations in the Philosophical Anthropology of Charles Taylor" (2018) και "Sovereignty and Autonomy of the Moral Subject" (2019).
Ο Στέφανος Αρμακόλας ανήκει στο Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και στο Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στις σχέσεις τεχνολογίας και εκπαίδευσης, και είναι διδάκτωρ του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι μέλος της Ερευνητικής Ομάδας Εργαστηρίου Η/Υ & Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και παράλληλα με το διδακτικό έργο του έχει παρουσιάσει ερευνητικές μελέτες σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά.
Ο π. Σωτήρης Μαυροφίδης έλαβε το 1968 το πτυχίο της Φιλοσοφίας από το Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης και το 1972 το πτυχίο της Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Το 1976 επιστρέφει στη Ρώμη για μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποντιφικό Βιβλικό Ινστιτούτο, από το οποίο αποφοιτά το 1980 και στο οποίο συνεχίζει να εργάζεται για τη διδακτορία του, η υποψηφιότητα της οποίας γίνεται δεκτή το 1984. Επιστρέφοντας στην εκκλησιαστική επαρχία του, αρχίζει να εργάζεται στον χώρο της διακονίας του λόγου, της εκπαίδευσης και της συγγραφικής δραστηριότητας σε συνεργασία με επιστημονικά και εκλαϊκευτικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τα βιβλία με τίτλο «Η Μητέρα του Ιησού στην Καινή Διαθήκη» με παράρτημα: Η εξέλιξη στην Εκκλησία, το «Ψάχνοντας τον Θεό» και το μεγάλο έργο του «Ιώβ ή ο Θεός στο εδώλιο», καρπός εργασίας άνω των 30 ετών.