Ajax moet in 2026 weer zichzelf worden. De aanstelling van Jordi Cruijff als technisch directeur en Oscar García als hoofdtrainer voelt als een statement. Na een seizoen vol teleurstellingen en twijfel is er eindelijk weer richting: aanvallend, ambitieus, en onmiskenbaar Ajax.
Er hangt iets in de lucht bij de club. Iedereen die het kloppende hart van Amsterdam een beetje kent, voelt het: de geur van een nieuw begin. Geen aarzelend, voorzichtig begin van een bestuur dat zijn vingers liever niet brandt. Dit is iets anders. Zelfverzekerd. Doelgericht. Met Cruijff aan het roer en García als trainer worden de fundamenten gelegd voor een toekomst die eindelijk weer naar succes ruikt.
De zoon van een legende, met zijn eigen verhaal
Jordi Cruijff. De naam alleen al draagt gewicht. Maar wie hem de afgelopen weken heeft gevolgd, ziet al snel dat hij geen schaduw is van zijn vader. Hij is zijn eigen man. Nuchter, daadkrachtig, en ongeduldig op precies de juiste manier. Op de Buitengewone Algemene Vergadering van Aandeelhouders liet hij weinig aan de verbeelding over: hij is niet het type dat praat over driejarenplannen. Hij wil gelijk winnen. Dat is zijn mentaliteit.
Dat klinkt niet als retoriek. Cruijff stapte in december in bij een club die ronddoolde zonder kompas, nam al vroeg moeilijke maar noodzakelijke beslissingen, en liet zien dat de achternaam geen last is maar brandstof. Zijn vader zei ooit dat je, als je faalt, dat tenminste moet doen met je eigen ideeën. Die les heeft Jordi verinnerlijkt. Hij wacht niet af.
De Raad van Commissarissen sprak zich in maart dan ook ondubbelzinnig uit. “De juiste man, op het juiste tijdstip, op de juiste plaats.” Geen holle woorden, maar de constatering van mensen die de situatie van dichtbij hebben meegemaakt. Die weten wat er nodig was: iemand met de moed én de kennis om Ajax werkelijk te hervormen.
Oscar García: voetbalfilosofie in hart en ziel
Dan Oscar García. Wie hem nog niet kende, leert hem razendsnel kennen als een trainer met ruggengraat, visie en bovenal: karakter. De 52-jarige Spanjaard groeide op bij La Masía, de legendarische jeugdopleiding van FC Barcelona, speelde onder Johan Cruijff en won vier landstitels met Barça. Twee daarvan onder de man wiens naam nu overal in de Johan Cruijff ArenA wordt uitgedragen.
Die verbinding is niet toevallig. García heeft Johan Cruijffs voetbalfilosofie als dagelijks voedsel tot zich genomen. “Om te zeggen dat mijn filosofie dezelfde is als die van Johan is gevaarlijk, want hij was een genie. Maar dat hij grote invloed op mijn visie heeft gehad, staat vast,” zegt hij openhartig. “Ik wil Johans kijk op voetbal graag delen met de nieuwe generatie.”
Dat is precies wat Ajax nodig heeft. De afgelopen seizoenen vertoonden de Amsterdammers een schizofrene speelstijl: een mengeling van halfslachtig positiespel en defensief ingesteld voetbal dat geen van beide werkte. García weet hoe het anders moet. Zijn aanpak is duidelijk: hoog druk, aanvallend denken, spelers die geloven in zichzelf. “García vindt dat absoluut geen hogere wiskunde,” constateerde analist Hans Kraay junior al na de eerste trainingen. En: hij had gelijk.
Een bijzondere vriendschap als fundament
Wat Cruijff en García verbindt, gaat dieper dan voetbal. Ze speelden samen bij Barcelona, stonden aan dezelfde kant in moeilijke tijden en deelden persoonlijk leed op een manier die weinigen begrijpen. García verloor zijn 21-jarige dochter Mariona na een slopende ziekteperiode. Cruijff herkende dat verdriet. Ook hij werd geconfronteerd met ernstige ziekte in zijn gezin. Ze steunden elkaar in stilte, ver van de schijnwerpers.
“Uiteindelijk hebben we elkaar de maximale steun gegeven,” zegt García. Die band is de stille kracht achter hun professionele samenwerking. Niet als vriendendienst. García maakt duidelijk dat het zuiver zakelijk is nu ze bij Ajax werken – maar als bewijs dat hun relatie is gebouwd op echtheid en wederzijds respect.
García draagt zijn dochter altijd met zich mee. “Ik weet zeker dat zij blij is dat ik dit nu doe. Ze volgt me overal waar ik ga.” Die woorden raken. Ze laten zien wie Oscar García is buiten het voetbalveld: een mens met diepgang, die uit het zwaarste denkbare verdriet de kracht heeft geput om opnieuw te beginnen. Met die instelling staat hij nu voor de spelersgroep van Ajax.
De lat gaat omhoog en dat is terecht
García was al een maand trainer van Jong Ajax en presteerde uitstekend, toen Cruijff hem doorzette naar het eerste elftal. Een noodgreep? Nee. Een bewuste keuze voor kwaliteit. García was niet verbaasd. “Bij zo’n grote club hoofdcoach worden van het eerste, is een droom van velen.”
Zijn boodschap aan de spelersgroep was meteen helder: veeleisend zijn, elke dag beter willen worden, alles geven voor het logo. “De mentaliteit van de spelers was fantastisch die eerste training. Dit moet de norm zijn. Niet alleen vandaag, maar de lat moet de komende tijd nóg hoger komen te liggen.”
Ajax won inmiddels met 4-0 van Sparta Rotterdam. Het begin is er. Het geloof is terug. En García heeft zijn doel glashelder geformuleerd: “Ik wil dat de fans weer trots worden op het team en op de spelers die alles geven voor de club.”
Terug naar de top : de blauwdruk is klaar
Cruijff is duidelijk: het gaat om titels, niet om een plekje in de middenmoot. “Mijn ambitie is een elftal samen te stellen dat kan strijden om de titel. Als ik daar niet in zou geloven, dan had ik deze baan niet geaccepteerd.” Het doel voor dit seizoen is tweede worden en de Champions League binnenslepen. Met strijd, met karakter, in de stijl van Ajax.
García heeft dat ook al beoogd. Hugo Ekitiké en Dayot Upamecano, twee spelers die hij de kans gaf aan het begin van hun carrière, spelen nu bij Liverpool en Bayern München. Dat is geen toeval. García heeft neus voor talent, weet spelers beter te maken en geeft ze het vertrouwen dat ze nodig hebben om te groeien.
Ajax-supporters: dit nieuwe tijdperk is het begin van iets moois. De naam Cruijff klinkt weer met inhoud, de naam García staat voor een filosofie die past als een Ajax-shirt. De zon komt op boven de ArenA en de mooiste hoofdstukken moeten nog geschreven worden.