Zoals in zoveel landen waar het economisch gezien niet bepaald voor de wind gaat werkt de hoofdstad hier als een magneet op mensen uit de provincie. Gelukzoekers trekken met duizenden, soms tienduizenden per dag naar Caïro om daar te proberen een beter bestaan op te kunnen bouwen. Omdat het aantal mogelijkheden om geld te verdienen niet evenredig meegroeit met het aantal inwoners dat Caïro telt, is het helaas ook vooral de armoede die groeit.

Dit is duidelijk zichtbaar als je door de meer afgelegen straten loopt of kijkt op de daken van appartementencomplexen waarop steeds meer krotten verschijnen. Je ziet ook dat vrijwel elk hoekje van Caïro benut wordt, een effect dat naarmate je dichter bij het centrum komt steeds duidelijker aanwezig is.

Het chaotische verkeer heeft ook effect op de voetgangers. Werkende stoplichten die ook nog eens gerespecteerd worden door de automobilisten zijn er bijna niet en werkelijk iedereen heeft schijt aan de zebrapaden (als die er al zijn). De enige manier waarop je als voetganger een weg over kunt steken is je moment kiezen en tussen de drukte oversteken. Vooral op de drukste verkeersaders is dit soms een hele uitdaging en moet je bijna rennen voor je leven. Voor ouders die met (jonge) kinderen Caïro willen bezoeken betekent het dat er extra goed opgelet moet worden om de kinderen veilig mee over te laten steken.

De snelste manier om Caïro te bereiken is per vliegtuig. Er zijn dagelijks rechtstreekse vluchten tussen Caïro en Schiphol. Je kunt hierbij kiezen tussen KLM en Egypt Air, de luchtvaartmaatschappij van Egypte. Bij reizen van een kort aantal dagen zal een retourticket van Egypt Air in de regel een stuk goedkoper zijn dan met KLM. De vluchttijd naar Caïro bedraagt ongeveer viereneenhalf tot vijf uur. Vanaf Brussel kun je ook met Egypt Air naar Caïro vliegen en vanaf beide luchthavens zijn er voldoende alternatieven met overstap mogelijk, zoals bijvoorbeeld met Austrian Airlines, Swiss, Lufthansa, British Airways en Turkish Airlines. Over het algemeen zijn veel van de aangeboden reisschema’s vrij ongunstig. Niet zelden heb je een overstap van slechts een uur of juist een hele nacht op de overstapluchthaven.

Na aankomst op de internationale luchthaven van Caïro moet je een arrival card invullen en indien je het nog niet hebt een visum aanschaffen. Dat doe je bij één van de wisselkantoortjes die je voor de paspoortcontrole aantreft. Indien je nog geen vervoer hebt geregeld zul je een taxi naar Caïro moeten regelen. Al voordat je de terminal verlaten hebt ben je waarschijnlijk minstens tien keer aangesproken door taxiregelaars, die jou wel eventjes helpen met een ritje. Zorg dat je goed onderhandelt over de prijs. Naar het centrum mag het maximaal zo’n tien euro kosten, naar Heliopolis de helft. De rit naar het centrum duurt overdag ongeveer een uur (soms langer), ‘s avonds doe je daar gemiddeld ongeveer 30-35 minuten over.

Het ontvangen van fooi, lokaal baksjiesj of bakschisch genoemd, vormt voor veel locals een belangrijke bron van inkomsten. Het komt er op neer dat men voor elke (kleine) dienst een fooi verwacht. Net als elders geldt dit uiteraard voor kelners, kamermeisjes, kruiers, gidsen en de conciërge van het hotel. In Egypte en met name in Caïro geldt dat men vooral probeert je een dienst te bewijzen waar je eigenlijk niet om vraagt, zoals meelopen bij een bezienswaardigheid en daar uitleg over geven, waarna ze een fooi verwachten die nooit groot genoeg is. Bijna altijd krijg je een verontwaardigde reactie alsof de gulle fooi die je geeft een schijntje is in verhouding tot de dienst die ze jou als rijke toerist gegeven hebben. Probeer daarom om zelf te bepalen wanneer je van iemand een dienst wilt hebben en hoe groot de beloning is. Laat je niet gek maken door de uitzuigers die er tussen de vele goedwillende mensen rondlopen.

Als toerist (ze herkennen je heus wel) ben je regelmatig het doelwit van mensen die geld aan je willen verdienen. Taxichauffeurs, bestuurders van paard-en-wagen, verkopers en bedelende kinderen, allemaal willen ze iets van je. Op een enkel geval van opdringerigheid na haken de meesten vrij snel af als je ze een duidelijk ‘nee’-signaal afgeeft. Soms werkt gewoon negeren ook, hoewel de meeste zich daardoor niet laten weerhouden om door te gaan met proberen je aandacht te trekken. Houd in je achterhoofd dat hun doel is jou zoveel mogelijk geld te laten betalen. Hierbij trekken ze bijna alles uit de kast. Sta er niet van te kijken als ze geen wisselgeld hebben en je niet gepast betaalt. Of dat ze met een “ik ga morgen naar het ziekenhuis”-verhaal op je gemoed proberen in te werken. Durf “nee” te zeggen en probeer dat duidelijk doch vriendelijk te brengen. Ga er verder van uit dat ze in eerste instantie altijd teveel geld vragen voor een dienst. Afdingen is geen spel, maar een sport waarbij je moet proberen het onderste uit de kan te halen. Omgedraaid proberen zij het ook bij jou. Als ze weten dat je Nederlands bent (vaak is de eerste vraag war je vandaan komt) dan zul je ook regelmatig “kijken, kijken… niet kopen” horen. Laat je daardoor niet van de wijs brengen en koop gewoon niets als je dat niet wilt.

Het uitgebrande Nile Hilton hotel aan de oever van de Nijl is het gevolg van een recente revolutie in Egypte, waarbij in het voorjaar van 2011 de toenmalige president Mubarak afgezet werd en het Egyptische leger de macht overnam in Egypte. Hoewel de situatie voor toeristen niet zoveel veranderd is na de machtsovername, lijkt er bij het volk wel een verandering teweeg gebracht te zijn. De meerderheid van het volk ziet Mubarak als een dictator die jarenlang zijn zakken heeft gevuld ten koste van het volk dat vooral in armoede leeft. Het afzetten van de president heeft ervoor gezorgd dat er hoop is ontstaan bij de Egyptenaren. Hoop op een beter toekomst en een beter land. Dat merk je als jouw taxichauffeur in Caïro het onderwerp ophaalt. Die kans is groot als je Midan el Tahir passeert, het plein in centraal Caïro waar honderdduizenden inwoners hebben gedemonstreerd tegen de toenmalige machthebber.

Vooral in de zomermaanden zul je wandelend in Caïro te maken krijgen met stank als gevolg van onder andere uitlaatgassen. De grote hoeveelheid aan verkeer zorgt voor een enorme uitstoot aan uitlaatgas. Voeg daar warm weer een een bovengemiddelde hoeveelheid afval in de straten aan toe en je kunt je voorstellen dat het in Caïro niet altijd even fris ruikt. Als je langs wat meer beschutte plekjes en steegjes loopt dan komt daar vaak nog een penetrante lucht van urine bij. Je bent gewaarschuwd.

De beste reistijd om Caïro te bezoeken is tussen oktober en mei. Vanaf juni tot en met september is het in de regel te heet om erg actief de stad te ontdekken. Rondom de maand april kan de khamsin, een wind uit de woestijn, zorgen voor flinke temperatuurschommelingen en de aanvoer van grote hoeveelheden woestijnzand door de lucht. Het is dan niet aangenaam om buiten te vertoeven. Het zand in de lucht kan leiden tot ademhalingsproblemen en geïrriteerde ogen. De wintermaanden zijn de enige maanden dat er kans is op regen. Geen gote hoeveelheden, maar wel voldoende om de lucht en de straten wat te zuiveren. De site klimaatinfo geeft gedetailleerde klimaatinformatie en cijfers voor Caïro.

Er is eigenlijk maar één geschikte manier om je in Caïro te verplaatsen en dat is per taxi. Het aanbod van taxi’s is enorm, waardoor je zelden lang hoeft te wachten totdat je een beschikbare taxi te pakken hebt. Sommige officiële taxi’s rijden alleen op de meter, echter is vooraf een prijs afspreken het handigste. Voorwaarde is wel dat je een klein beetje weet wat een normale prijs is voor een taxirit. Voor een rit tussen de luchthaven en het centrum moet je niet meer dan LE 70 tot 90 betalen, voor een rit tussen de piramides van Giza en het centrum maximaal LE 40 tot 50. Ritjes binnen het centrum van Caïro moet je voor maximaal LE 20 kunnen doen. Als je eenmaal een prijs afgesproken hebt verwacht de taxichauffeur geen extra fooi meer. Als je dat wel doet (bijvoorbeeld omdat het verkeer erg tegenzat) dan merk je dat ze oprecht dankbaar zijn. Zo hadden we voor een rit van de piramides naar Caïro Tower een prijs afgesproken die omgerekend 4 euro was. Bij aankomst na een rit van ruim drie kwartier betaalden we uiteindelijk 6 euro, wat zeer in dank afgenomen werd door de chauffeur.
Tip: taxi’s die bij een hotel staan te wachten rekenen in de regel (veel) meer dan taxi’s die je op straat aanhoudt.

Waar je ook komt in Caïro, de kans is groot dat men op de een of andere manier probeert je naar een winkeltje te lokken waar ze essentiële oliën en parfums, papypus en/of allerlei Egyptische kitsch souvenirs proberen te verkopen. De klantenlokkers krijgen provisie over de kopende klanten die ze binnen brengen. Hoewel je in Caïro ook echte papyrus werken kunt kopen en goede oliën, is de kans groot dat je uiteindelijk of vel te veel betaalt of een minderwaardig product meekrijgt. Zo wordt papyrus ook nagemaakt met bijvoorbeeld bananenbladeren, waarbij de leek het verschil niet direct ziet.