Uluslararası iş etiği, 1970'lerde ortaya çıkan iş etiğine kıyasla küresel olarak oldukça geç ortaya çıkmıştır. Uluslararası iş etiği, özellikle küresel ölçekte yaşanan ekonomik gelişmelerin ardından, ancak 1990'ların sonlarında ön plana çıkmıştır.

1990'larda gelişmekte olan ülkelerdeki birçok işletme faaliyetlerini genişleterek çok uluslu hale geldi. Bunun sonucunda işletmeler ve hükümetler arasındaki işlemler arttı ve bu da birçok pratik soruna yol açtı. Kültür ve göreceliliği, diğerlerinden daha belirgin bir faktördü. Uluslararası iş dünyasındaki diğer etik konular genellikle ülke yasalarıyla ele alınır; ancak hepsi uluslararası iş etiğinin kapsamına girer.

Küreselleşme, dünya üzerindeki ülkeler arasındaki engelleri azalttı ve aynı zamanda ticaretin sorunsuz bir şekilde gerçekleşmesi için değerlerin evrenselleştirilmesini gerektirdiEvrensel değerlerin ticari alandaki davranışları kontrol ettiği algısı oluştu. Bu durum, uluslararası iş dünyasında bugüne kadar bilinmeyen etik sorunlara yol açtı.

Dünya genelindeki çeşitli ülkelerdeki iş etiği geleneklerinin çeşitliliğinden kaynaklanan diğer teorik sorunlar da mevcuttur. Ayrıca, belirli bir devletin yolsuzluk sıralamalarına veya belirli bir ekonominin gayri safi yurtiçi hasılasına göre yapılan karşılaştırmalar da uluslararası alanda etik sorunlara yol açmaktadır.

Din, olaylara bakış açımıza bambaşka bir bakış açısı getirdiğinden; etik geleneklerin dindarların bakış açısıyla karşılaştırılması da etik sorunlara yol açar. Örneğin, Hristiyanların egemen olduğu ülkelerdeki ticaret, İslam ülkelerindeki ticaretten farklıdır. Yine dinin etkisinin ne kadar güçlü veya derin olduğuna bağlı olarak, ticari uygulamalar da orantılı olarak etkilenir.

Uluslararası iş dünyasında etik sorunlar, yalnızca uluslararası iş işlemlerinden bile kaynaklanmaktadır.Adil ticaret hareketi, transfer fiyatlandırması, biyolojik kaynak arama ve biyolojik korsanlık, uluslararası iş etiğinin kapsamına giren işlemlere örnektir. Benzer şekilde, çocuk işçiliği ve kültürel emperyalizm gibi konular da uluslararası iş etiğinin dikkatini çekecek kadar tartışmalıdır.

Etik kurallara güçlü bir şekilde uyulması gereken bir diğer alan ise çokuluslu şirketlerin uluslararası farklılıklardan yararlanmak için pazarlık yaptığı durumlardır; örneğin zengin ülkelerin hizmetlerini daha düşük maliyetle yoksul ve gelişmekte olan ülkelere dış kaynak olarak vermesi gibi.

Batılı ülkeler, yakın zamana kadar birçok hizmeti, en ucuz fiyatlarla işgücü istihdam edebilecekleri üçüncü dünya ülkelerine taşeron olarak veriyordu. Bu durum, gelişmekte olan ülkeler arasında, her birinin diğerinden daha ucuz işgücü sunduğu ciddi bir rekabete yol açtı.

Büyük şirketlerin yerli oyuncuları öldürmeye çalıştığı bir diğer yol da dampingdir.Yabancı oyuncular genellikle mal ve hizmetleri daha ucuza satarak, küçük oyuncuların rekabette ayakta kalmasını zorlaştırır. Dayanıklı tüketim malları ve hızlı tüketim malları, bu tür uygulamaların en büyük örnekleridir.

Buradaki en büyük tehdit, müşteriyi kaybeden konuma düşüren tekelleşmedir. Uluslararası Ticaret Komisyonu, 2009 yılından itibaren anti-damping yasalarını araştırmaya başlamıştır.

Tüm bunlar, uluslararası düzeyde iş yapmanın etik ikilemlere yol açabileceği yollardır. Uluslararası iş etiğinin yokluğunda, iş dünyasını düzenlemek ve piyasadaki insanlar için kazançlı durumlar yaratmak neredeyse imkansız hale gelebilir.