แนวทางของ Basel ถือเป็นมาตรฐานทองคำ เมื่อพูดถึงการระบุและจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ นี่คือเหตุผลที่ทุกองค์กรพยายามปรับแนวทางการบริหารความเสี่ยงให้สอดคล้องกับแนวทางที่ธนาคารเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศแนะนำ แนวทางที่ให้ไว้นั้นค่อนข้างครอบคลุม

การขอ ธนาคารแห่งชำระหนี้ระหว่างประเทศ ได้แนะนำว่าความเสี่ยงด้านปฏิบัติการทุกประเภทสามารถจำแนกประเภทได้เป็น 7 ประเภท

ในบทความนี้ เราจะเจาะลึกหมวดหมู่ทั้งเจ็ดนี้ รวมถึงดูว่าหมวดหมู่เหล่านี้ช่วยในการจัดการความเสี่ยงได้ดีขึ้นอย่างไร

1. การฉ้อโกงภายใน: สาเหตุแรกและชัดเจนที่สุดของความเสี่ยงด้านปฏิบัติการคือการฉ้อโกงภายใน ซึ่งหมายความว่าอย่างน้อยหนึ่งฝ่ายภายในอาจสมรู้ร่วมคิดกับฝ่ายภายในหรือฝ่ายภายนอกอื่นๆ เพื่อจงใจสร้างความเสียหายให้กับองค์กร เบื้องหลังการฉ้อโกงภายในมีแรงจูงใจหลายประการ

   ตัวอย่างเช่น บุคคลภายในอาจจงใจยักยอกทรัพย์สินที่บริษัทเป็นเจ้าของ ในบางกรณี พวกเขาอาจเพียงแค่เสี่ยงมากขึ้นด้วยการพยายามหลีกเลี่ยงระบบที่ถูกสร้างขึ้น

2. การฉ้อโกงภายนอก: บริษัทต่างๆ ต้องติดต่อกับบุคคลที่สามหลากหลายประเภท เป็นไปได้ว่าบุคคลที่สามเหล่านี้บางรายอาจไม่มีเจตนาที่จะเจรจาต่อรองอย่างยุติธรรมและซื่อสัตย์กับบริษัท

   พวกเขาอาจตั้งใจฉ้อโกงบริษัทด้วยการฉ้อโกงเงิน หรือทำให้บริษัทฝ่าฝืนกฎหมาย ในกรณีนี้ ไม่มีบุคคลภายในใด ๆ เข้ามาเกี่ยวข้องในกิจกรรมฉ้อโกงนี้

3. แนวทางปฏิบัติในการจ้างงานและความปลอดภัยในสถานที่ทำงาน: คดีความในสถานที่ทำงาน เช่น คดีความที่มีสาเหตุมาจากการไม่ปฏิบัติตามกฎหมายเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศหรือชาติพันธุ์ สามารถจัดอยู่ในประเภทนี้ได้

   บริษัทอาจไม่ยอมให้อภัยพฤติกรรมของพนักงานที่ทำผิด แต่บริษัทจะต้องรับผิดชอบและอาจต้องจ่ายค่าเสียหายเป็นเงิน

   บริษัทอาจมีความเสี่ยงด้านการดำเนินงานที่เกิดจากการไม่ปฏิบัติตามนโยบายเกี่ยวกับสุขภาพและความปลอดภัยของคนงาน

   ส่งผลให้พวกเขาอาจต้องจ่ายค่าเสียหายให้แก่บุคลากรที่ได้รับบาดเจ็บหรือได้รับความเดือดร้อนอื่นๆ

4. ลูกค้า ผลิตภัณฑ์ และแนวทางปฏิบัติทางธุรกิจ: บริษัทอาจเผชิญกับความเสี่ยงด้านการดำเนินงานเนื่องมาจากลูกค้าที่เลือกที่จะทำงานร่วมด้วย

   ตัวอย่างเช่น บริษัทที่ปรึกษา เช่น Arthur Andersen ถูกลงโทษฐานฉ้อโกง เมื่อพบว่าพนักงานของบริษัทมีส่วนรู้เห็นในการฉ้อโกง Enron

   ในทำนองเดียวกัน บริษัทอาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงด้านการดำเนินงานเนื่องมาจากการไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ที่มีต่อลูกค้า

   ธนาคารเพื่อการลงทุนถูกลงโทษเนื่องจากแนะนำลูกค้าของตนอย่างไม่เป็นธรรมให้ซื้อหลักทรัพย์บางตัวในขณะที่ตนเองกำลังดำเนินการขายหลักทรัพย์เหล่านั้นออกไป

   บริษัทที่ผลิตผลิตภัณฑ์อาจต้องเผชิญกับคดีความหากจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่มีข้อบกพร่องซึ่งไม่ทำงานตามที่ตั้งใจไว้

5. การสูญเสียต่อสินทรัพย์ทางกายภาพ: องค์กรต่างๆ ทั่วโลกต่างทุ่มเงินมหาศาลไปกับการสร้างสินทรัพย์ที่จับต้องได้ บริษัทต่างๆ จำเป็นต้องใช้เงินเพื่อสร้างโรงงาน ซื้อเครื่องจักร ยานพาหนะ หรือสินทรัพย์อื่นๆ ที่อาจจำเป็นต้องใช้ในธุรกิจ

   อย่างไรก็ตาม สินทรัพย์เหล่านี้อาจถูกทำลายจากการจลาจล การโจมตีของผู้ก่อการร้าย หรือแม้กระทั่งเหตุสุดวิสัย

   เนื่องจากการสร้างสินทรัพย์เหล่านี้ต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก การสูญเสียจึงอาจสูงมากเช่นกัน นี่คือเหตุผลที่จำเป็นต้องมีการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่มีประสิทธิภาพในกรณีเช่นนี้

   สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าสินทรัพย์เทคโนโลยีสารสนเทศทางกายภาพ เช่น เซิร์ฟเวอร์และคอมพิวเตอร์ก็รวมอยู่ในหมวดหมู่นี้ด้วย แม้ว่าจะมีหมวดหมู่เฉพาะสำหรับสินทรัพย์ทางกายภาพก็ตาม

6. การหยุดชะงักทางธุรกิจ: องค์กรต่างๆ ทั่วโลกล้วนมีลักษณะเป็นสากล ซึ่งเทคโนโลยีเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้ธุรกิจดำเนินไปได้ สิ่งสำคัญคือต้องตระหนักว่า เนื่องจากธุรกิจถูกขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยี ธุรกิจจึงอาจถูกเทคโนโลยีเข้ามาเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน

   หากบริษัทประสบปัญหาขัดข้องหรือถูกขโมยข้อมูลอันเนื่องมาจากระบบธุรกิจทำงานไม่ถูกต้อง บริษัทอาจประสบกับความสูญเสียอย่างรุนแรง ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการสูญเสียรายได้ทางธุรกิจ อย่างไรก็ตาม อาจเกี่ยวข้องกับการฟ้องร้องที่อาจเกิดขึ้นเนื่องจากข้อมูลถูกบุกรุก

7. การส่งมอบและการจัดการกระบวนการ: บริษัทต่างๆ อาจเผชิญกับความเสี่ยงด้านการดำเนินงานด้วยเช่นกัน เนื่องจากอาจไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาที่ให้ไว้ในสัญญาได้

   ตัวอย่างเช่น บริษัทอาจมีภาระผูกพันในการผลิตและส่งมอบสินค้าจำนวนหนึ่ง

   อย่างไรก็ตาม อาจไม่สามารถดำเนินการตามสัญญาได้ เนื่องจากไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบได้เนื่องจากการหยุดงาน

   อีกทางเลือกหนึ่งคือ อาจประเมินเวลาที่ใช้ในการทำงานให้เสร็จสมบูรณ์ผิดพลาด และอาจรับภาระงานมากเกินไป ซึ่งอาจนำไปสู่ความสูญเสียในรูปแบบของค่าปรับ โทษปรับ ค่าธรรมเนียมการจอดรอ และการสูญเสียชื่อเสียง ด้วยเหตุนี้ สถานการณ์เหล่านี้จึงควรรวมอยู่ในรายการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ และควรพยายามหลีกเลี่ยงหรือบรรเทาความเสี่ยงหากเกิดขึ้น

   กรอบการทำงานนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับบริษัทที่พยายามระบุความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ เนื่องจากความเสี่ยงทั้งหมดสามารถจำแนกได้เป็น 7 กลุ่มนี้ จึงถือเป็นหัวข้อสำหรับการระดมความคิด

   นอกจากนี้ยังทำให้กระบวนการระบุความเสี่ยงเป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วทั้งบริษัท