Sinds het begin van de wereldwijde economische crisis is er veel gesproken over hoe globalisering een dieptepunt heeft bereikt en dat het concept van een geïntegreerde wereldeconomie die welvaart zou brengen in diskrediet is geraakt. De reden voor dit cynisme was dat veel commentatoren globalisering de schuld gaven van de wereldwijde economische crisis en de wereld in een nieuwe Grote Depressie stortten.

Toch is nog niet alles verloren, want de opkomende markten, oftewel de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika), hebben de eerste tegenslagen van de crisis min of meer overleefd. De afgelopen maanden lijken ze echter vooral te wankelen vanwege binnenlandse oorzaken.

Het punt is dat deze economieën de globalisering in hun voordeel hebben gebruikt in plaats van het slachtoffer te zijn geworden van te veel integratie, zoals de westerse economieën. Ze zijn hierin geslaagd dankzij een slimme planning, door zich grotendeels af te schermen van de ergste gevolgen van de wereldwijde economische crisis.

De recente problemen met China en India, maar ook met Brazilië en Rusland, zijn vooral te wijten aan interne dynamieken. Het beleid dat regeringen hebben gevoerd, is er vooral op gericht om meer internationaal kapitaal aan te trekken in plaats van internationaal kapitaal af te wijzen.

Het punt hier is dat deze landen willen profiteren van de globalisering in plaats van er het slachtoffer van te worden, en met dit in gedachten worden ze weer competitief. Om dit te bewijzen, hoeven we niet verder te kijken dan India, dat de afgelopen weken een reeks gedurfde hervormingsinitiatieven heeft genomen, bekend als de "Big Bang Friday"-maatregelen. Hoewel deze maatregelen als geheel niet voldoende zijn, helpen ze wel een groot deel van de fundamentele economische tekortkomingen aan te pakken. Vandaar de stap naar hervormingen zoals het openstellen van de detailhandel en de luchtvaartsector voor buitenlandse investeringen en het drastisch verlagen van subsidies.

We kunnen dus niet zeggen dat de globalisering zijn langste tijd heeft gehad, zoals blijkt uit de gretigheid die deze landen tonen om wereldwijd kapitaal aan te trekken. Sterker nog, we kunnen gerust stellen dat we wellicht een heroriëntatie van de wereldeconomie zullen zien, waarbij wereldwijd kapitaal opnieuw zijn weg vindt naar deze BRIC-landen, evenals naar andere opkomende markten zoals Vietnam. Dit is de weg vooruit voor de globalisering en de richting van de opkomende wereldorde. Hoewel de voorgaande bewering nuances behoeft, aangezien deze economieën nog niet helemaal uit de problemen zijn, kan er nog steeds gespeculeerd worden over de drijvende krachten achter de globalisering die in de toekomst vanuit het Oosten zullen komen.

Ten slotte is globalisering, hoewel geen volledig nulsomspel, ook geen win-winsituatie als de prikkels ontbreken. Om de mondialisering te laten slagen en bloeien zoals dat gebeurde tijdens de roes van de economische bloei, moeten de regeringen van de BRIC-landen ervoor zorgen dat ze openstaan ​​voor mondiaal kapitaal en dat ze hervormingsgezind zijn.Concluderend kunnen we stellen dat de toekomst van de wereldeconomie nog steeds onzeker is, maar de nu beschikbare indicatoren wijzen erop dat het Oosten het in de komende jaren beter zou kunnen doen dan het Westen.