Informatieve trainingsmethoden worden in principe gebruikt om feiten en cijfers te onderwijzen en een mentaliteitsverandering teweeg te brengen. Er is een eenrichtingscommunicatie tussen de trainer en de cursist, waarbij informatie zonder veel overleg wordt overgedragen. Nieuwe beleidslijnen, programma's en gedragscodes worden overgedragen met behulp van informatieve trainingsmethoden.

Hoorcolleges, audiovisuele middelen, zelfgestuurde leermethoden (SDL), geprogrammeerde instructie (PI) en zelfstudie zijn enkele van de informatieve trainingsmethoden die in het artikel kort worden beschreven.

1. lezingen

   De hoorcollegemethode is een van de eenvoudigste en misschien wel oudste trainingstechnieken. Deze wordt over het algemeen gebruikt om nieuwe kennis over te dragen en inleidende stof te presenteren of als ijsbreker. Deze methode wordt tegenwoordig vaak gecombineerd met audiovisuele groepsdiscussies om de effectiviteit en het belang ervan te vergroten. Een van de belangrijkste voordelen van deze trainingsmethode zijn de lage kosten, niet alleen wat betreft de trainingsinhoud, maar ook dat deze kan worden gebruikt voor een groot publiek. De grootste beperking is dat het publiek passief wordt, de sessie saai wordt en de informatieoverdracht slecht is.

2. Audio/Visueel

   Het is een van de meest effectieve manieren om trainingsprogramma's te geven en wordt tegenwoordig het meest gebruikt. Het wordt voornamelijk gebruikt om nieuwe kennis aan het publiek te presenteren en het moreel te verhogen. Er zijn talloze tools beschikbaar voor deze trainingsmethode; de ​​trainer heeft bijvoorbeeld de vrijheid om dia's, films, videoclips, flipovers, krijtborden, enz. te gebruiken. Videoconferenties winnen snel aan populariteit. Veel trainingsprogramma's, ook wel webinars genoemd, worden gegeven aan geografisch verspreide groepen. Het voordeel ten opzichte van hoorcolleges is dat het herhalingen mogelijk maakt en het trainingsprogramma veelzijdig maakt.

3. Onafhankelijke studie

   Dit is een trainingsmethode die kennis overdraagt ​​en continu informatie, kennis en feiten bijhoudt. De cursist kan de training in zijn eigen tempo volgen. Deze methode bespaart veel kosten door het aantal trainingsdagen en de ontwikkelingskosten te minimaliseren. Omdat het meer gebaseerd is op onderzoek en permanente educatie, moet er een bibliotheek of informatiecentrum voor worden opgezet. Bovendien moet het trainingsmateriaal worden afgestemd op individuele behoeften.

   Een van de grootste nadelen is dat de stagiair niet zonder tussenkomst van de trainer langdurig en continu beoordeeld kan worden en dat de motivatie na verloop van tijd afneemt. Het is daarom niet voor alle functies toepasbaar.

4. Geprogrammeerde instructie

   Geprogrammeerde instructie is een trainingsmethode die vaak wordt gebruikt om individuen voor te bereiden op een trainingsprogramma door ze op hetzelfde niveau te brengen. Net als zelfstudie stelt het de cursisten in staat om in hun eigen tempo te werken en snelle feedback te krijgen. Het is echter duur om te ontwikkelen en leidt niet noodzakelijkerwijs tot betere prestaties op het werk.

De meeste trainingsprogramma's combineren een of al deze methoden voor effectieve training. Daarnaast zijn er tal van andere ervaringsgerichte trainingsmethoden die gebruikt kunnen worden, die in andere artikelen worden besproken.