Gestructureerde financieringsproducten zijn wijdverspreid op de financiële markten. Er zijn verschillende derivaten ontwikkeld met als enig doel een bedrijf te helpen zijn kredietrisico over te dragen aan een ander bedrijf of een groep investeerders die bereid zijn dit risico te dragen.

Het bekendste en meest voorkomende gestructureerde financieringsproduct dat bedrijven in staat stelt dit te doen, wordt de kredietverzuimswapCredit default swaps worden echter als een risico beschouwd. Ze hebben in het recente verleden bijna geleid tot het faillissement van enkele grote bedrijven zoals AIG. Dit is de reden dat de interne richtlijnen van veel organisaties hen niet toestaan ​​om credit default swaps uit te geven of in te ruilen. Ze moeten hun risico's echter wel overdragen aan derden. Als gevolg hiervan is een conservatiever product, genaamd credit-linked note, in het leven geroepen. een kredietgekoppelde obligatie wordt als veel veiliger beschouwd en is daarom toegestaan ​​volgens de richtlijnen van de meeste bedrijven wereldwijd.

In dit artikel gaan we dieper in op wat een creditnota is en hoe u hiermee kredietrisico's kunt elimineren.

Wat is een Credit Linked Note?

Een credit-linked note is een financieel product waarmee een bedrijf het kredietrisico van een vastrentend instrument dat het heeft gekocht, kan wegnemenLaten we zeggen dat bedrijf A wil obligaties kopen die zijn uitgegeven door bedrijf B. Echter, bedrijf A is bang dat B mogelijk in gebreke blijven of dat hun kredietprofiel mogelijk wordt verlaagd. Daarom willen ze het kredietrisico niet in hun boeken houden. Ze willen het overdragen aan een derde partij. Nu, een groep investeerders genaamd C bereid zijn het risico van wanbetaling te dragen.

Het doel van een creditnota is om ervoor te zorgen dat alleen het kredietrisico van de aankoop wordt overgedragen van de oorspronkelijke koper (A) aan een groep investeerders (C). Andere risico's, zoals marktrisico's, blijven bij de oorspronkelijke koper (A).

Hoe werkt een kredietgekoppelde lening?

Een credit-linked note kan in drie stappen worden aangemaakt:

1. In de eerste stap betaalt bedrijf A contant geld aan bedrijf B om obligaties van hen te kopen. In ruil daarvoor belooft bedrijf B periodieke betalingen te doen voor aflossing en rente.

2. In de tweede stap bundelt de investeerder, bedrijf A, zijn obligaties en creëert een onderliggende portefeuille. Deze portefeuille wordt de referentie-activabasis genoemd.

3. In de laatste stap geeft bedrijf A nog een reeks effecten uit, gedekt door de obligaties van bedrijf B. Ze verkopen deze effecten aan investeerders C, die er vooraf voor betalen. In ruil daarvoor belooft bedrijf A ook periodieke betalingen. Deze betalingen zijn hoger omdat ze een opslag bevatten die aan C betaald moet worden voor het nemen van het kredietrisico.

Het is belangrijk om op te merken dat bedrijf A buiten de transactie staat wat betreft het kredietrisico. Enerzijds gaven ze geld aan B, en anderzijds ontvingen ze geld van C. Hun blootstelling is dus nihil. Evenzo geldt voor de periodieke betalingen: A zal geld ontvangen van B, voeg een percentage toe om te compenseren C voor het nemen van kredietrisico, en betaal het aan CDe belangen van A worden dus in bijna elk scenario beschermd. Laten we eens kijken hoe de situatie zich in verschillende scenario's zal ontwikkelen.

Credit Linked Note: Scenario's

1. Geen standaard: Het eerste scenario is ook het meest voorkomende. Meestal betalen bedrijven die schuldpapier uitgeven zowel de hoofdsom als de rente op tijd terug. In zo'n scenario, bedrijf A zou geld aannemen van B en betalen aan C na het toevoegen van een opslag. Ze zouden alleen de extra opslag verliezen. Dat zou echter vergelijkbaar zijn met een verzekeringspremie en daarom is A bereid deze af te schrijven. Dus als ze 7% rente ontvangen op couponbetalingen en 7.25% aan C betalen, verliezen ze 0.25% in plaats van de bescherming. Zo pakken deze transacties in meer dan 90% van de gevallen uit.

2. Standaard: Het is mogelijk dat er sprake is van wanbetaling, bijvoorbeeld dat bedrijf B bedrijf A niet kan betalen. In dat geval is bedrijf A ook beschermd. Dit komt doordat ze het geld van bedrijf C hebben ontvangen. Ze hebben dus geen exposure. De exposure ligt feitelijk bij bedrijf C. In dergelijke situaties hoeft A C niet terug te betalen, tenzij ze geld van B ontvangen. Bovendien hoeven ze alleen de restwaarde te betalen. In feite zijn ze slechts een doorgeefentiteit. Al het geld dat van B komt, wordt naar C doorgesluisd.

3. Downgraden: In sommige gevallen is er geen sprake van een volledige wanbetaling, maar van een verlaging van de rating. Een verlaging van de rating impliceert een lagere effectieve rente. Ook in dergelijke gevallen fungeert bedrijf A als een doorstroomentiteit. De verlaagde rente wordt simpelweg doorgegeven aan C, die het verlies moet dragen.

Waar het op neerkomt, is dat credit-linked notes ervoor zorgen dat geen enkele kredietgebeurtenis bij bedrijf B gevolgen heeft voor bedrijf A. Het risico is tegen betaling overgedragen aan bedrijf C! Er moet worden opgemerkt dat andere risico's, zoals het risico van een verandering in de marktwaarde van de obligatie als gevolg van renteschommelingen, nog steeds bij bedrijf A liggen. Alleen het kredietrisico is overgedragen.