Per aliquot decennia, factores ut magnitudo crescens unitatis negotialis, separatio proprietatis a curatoribus, aemulatio crescens, et cetera, ad maiorem postulationem curatorum professionaliter idoneorum perduxerunt. Munus curatoris satis specializatum factum est. His progressibus effectis, curatores ad gradum pervenerunt ubi omnia professionaliter administranda sunt.

Professio definiri potest ut occupatio quae peritiam specialem et praeparationes academicas intensas requirit, ad quam aditus a corpore repraesentativo regulatur. Essentia professionis sunt:

1. Scientia Specialisata - Professio corpus systematicum scientiae habere debet quod ad peritorum progressionem adhiberi possit. Omnis peritus deliberata conamina adhibere debet ut peritiam in principiis et artibus adipiscatur. Similiter, administrator devotionem et implicationem habere debet ut peritiam in scientia administrationis adipiscatur.

2. Educatio Formalis - Nullae sunt instituta et universitates ad educationem et disciplinam professionis tradendam. Nemo professionem exercere potest nisi per cursum praescriptum transeat. Multa instituta administrationis ad educationem et disciplinam tradendam constituta sunt.

   Exempli gratia, curator rationum publicarum (CA) rationes societatum audire non potest nisi gradum vel diploma pro eadem re adeptus sit, sed nullas qualificationes minimas et curriculum studiorum pro administratoribus lege praescriptum sit. Exempli gratia, MBA fortasse praeferri potest sed non necessarium.

3. Obligationes Sociales - Professio fons victus est, sed professionales imprimis moventur desiderio societati serviendi. Actiones eorum a normis et valoribus socialibus influuntur. Similiter administrator non solum dominis suis sed etiam societati respondet, et ideo ab eo exspectatur ut bona qualia pretiis rationabilibus societati praebeat.
   

4. Codex Conductus - Sodales professionis codicem morum sequi debent, qui certas regulas et ordinationes, normas honestatis, integritatis et ethicae propriae continet.

   Codex morum a sodalitate repraesentativa observatur ut inter sodales disciplina sui ipsius curetur. Quivis sodalis codicem morum violans puniri potest et sodalitas eius revocari. AIMA codicem morum pro administratoribus praescripsit, sed nullum ius habet actionem legalem contra quemquam administratorem qui eum violat instituere.

5. Consociatio Repraesentativa - Ad professionem regulandam, corpus repraesentativum exsistere necesse est. Exempli gratia, Institutum Rationariorum Publicorum Indiae normas competentiae pro auditoribus statuit et administrat, sed AIMA tamen nullas potestates legales habet ad actiones administratorum regulandas.

Ex disputatione supradicta, satis patet administrationem plura essentialia professionis implere, etiam si non sit professionem plenam quia: -

1. Ingressum in officia administrativa propter unum vel alterum criterium non restringit.
2. Nullae qualitates minimae administratoribus praescriptae sunt.
3. Nulla societas administrationis auctoritatem habet certificatum exercitationis variis administratoribus concedendi.
4. Omnes administratores codicem ab AIMA constitutum parere debent,
5. Instituta educationis et disciplinae idonea non exstant.
6. Rectores multis coetibus, velut sociis, operariis et societati, rationem reddere debent. Codex regulator libertatem eorum fortasse coarctat.
7. Rectores ex operatione sua, non solum gradibus, cognoscuntur.
8. Finis ultimus negotiorum est lucrum augere, non commodum sociale. Quam ob rem Haymes recte animadvertit, "Sententia administrationis fit - 'Qui optime servit, etiam plurimum lucratur'."