Vijf monumenten in wielrennen: de grootste wielerklassiekers
Wat een eendagskoers zo leuk maakt
Het is een decennia oude discussie onder de wielerfans. Wat is er nu het prettigste om naar te kijken? Voor het ene kamp is dat een race die verschillende dagen beslaat, waarbij de renners dagenlang op de proef worden gesteld, het uiterste van zichzelf geven en waarbij consistentie het wint van geluk. Het andere kamp is dan weer verslingerd aan een race waarbij de underdog de rit van zijn leven kan rijden en het hele peloton met verstomming achter zich laat.
De vijf populairste wielerraces
Niet elke wielerrace is hetzelfde. De global cyclist fans onder ons weten dat er honderden eendagskoersen zijn over de hele wereld. Het niveau verschilt natuurlijk enorm, en je kunt niet elke race bekijken, hoe graag je dat ook zou willen. Natuurlijk zijn er een aantal eendagskoersen die er voor de wielerfans bovenuit steken. Denk maar aan de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl en Kuurne-Brussel-Kuurne.
Een aparte categorie vormen echter de vijf voornaamste klassiekers, die hun naam danken aan hun lange afstand en roemrijke geschiedenis. Zij worden de monumenten in het wielrennen genoemd. Welke koersen dit zijn? We zetten ze hier voor je op een rij.
Milaan-San Remo
De voorjaarsklassieker Milaan-San Remo bestaat al sinds 1907 en werd bedacht door een journalist van La Gazzetta dello Sport. Het is de eerste grote voorjaarsklassieker en staat daarom ook bekend als La Primavera. Waar De Ronde van Lombardije en Ronde van Vlaanderen elk jaar van parcours veranderen blijft Milaan-San Remo trouw aan het oorspronkelijke parcours. Met een lengte van 298 kilometer is Milaan-San Remo de langste klassieker. Iedereen die zichzelf als een global cyclist ziet heeft de datum waarop Milan-San Remo wordt gereden aangeduid in zijn agenda.
Het is een koers waarbij een underdog vaak voor een complete verrassing zorgt. Jarenlang werd de zege verdeeld onder de sprinters. De laatste jaren valt de beslissing vooral op de Poggio, de laatste beklimming van de race in het bekende wielerdorpje Poggio di San Remo. Eddy Merckx is nog steeds recordhouder met zeven overwinningen. Vier Nederlanders zegevierden in deze voorjaarsklassieker: Arie den Hartog (1965), Jan Raas (1977), Hennie Kuiper (1985) en Mathieu van der Poel in 2023.
Ronde van Vlaanderen
Na Milaan-San Remo is de Ronde van Vlaanderen het tweede monument op de wielerkalender. De Ronde is dé klassieker van de wielersport. Het landschap is uitdagend en de supporters zijn enthousiaster dan waar ook. Zij zweren bij hoog en bij laag dat dit de klassieker der klassiekers is. Wij durven ze geen ongelijk te geven. De Ronde van Vlaanderen is een waar feest! De talenten die elk jaar aan de start staan, worden steeds beter, een winnaar kiezen uit al deze favorieten is niet evident.
Velen beschouwen de Ronde van Vlaanderen dan ook als één van de ritten die je moet gewonnen hebben om op het lijstje te kunnen prijken van beste wielrenners aller tijden. De Belgen wonnen tot en met 2024 liefst 69 van de 103 edities, gevolgd door Nederland met 13 overwinningen. De laatste Nederlandse zege staat op naam van Mathieu van der Poel in 2024.
Parijs-Roubaix
Een week na de Ronde van Vlaanderen staat de voorjaarsklassieker Parijs-Roubaix op de agenda. De ruim 50 kilometer aan kasseien vormen elk jaar een grote uitdaging in deze race in Noord-Frankrijk. Daarom wordt Parijs-Roubaix samen met de Ronde van Vlaanderen een van de kasseien klassiekers genoemd. Het is een van de oudste races in Europa, met meer dan 100 jaar geschiedenis. Het soms ruige weer en het terrein hebben de wielerrace de toepasselijke bijnaam de Hel van het Noorden gegeven.
De Belgen Roger De Vlaeminck en Tom Boonen zijn recordhouder met vier zeges. Negen keer werd de klassieker gewonnen door een Nederlander. De laatste was (het wordt een beetje eentonig) Mathieu van der Poel in 2024. Als je een liefhebber bent van wedstrijden waar wielrenners niet alleen op talent moeten vertrouwen, maar tevens op het vernuft van hun ondersteunende team en het speciale design van hun fiets, dan zal dit wielermonument waarschijnlijk bij jou op de eerste plaats staan.
Luik-Bastenaken-Luik
Luik-Bastenaken-Luik is er ‘fier’ op dat het al sinds 1892 wordt verreden en daarmee het oudste wielermonument is. De koers draagt dan ook de eretitel ‘La Doyenne’, oftewel de oudste. De koers wordt gezien als het sluitstuk van de voorjaarsklassiekers. In tegenstelling tot de andere Belgische monumenten is het parcours behoorlijk zwaar met diverse Ardense beklimmingen. Vooral de Côte de la Redoute is behoorlijk pittig. Eddy Merckx wist de koers als enige vijfmaal te winnen. Vier Nederlanders zegevierden in Luik. Dit keer geen Mathieu van der Poel, maar wel vader Adrie in 1988. De laatste Nederlandse winnaar was Wout Poels in 2016.
Ronde van Lombardije
In tegenstelling tot de vier andere wielermonumenten is de Ronde van Lombardije geen voorjaarsklassieker. De rit vindt plaats in oktober en wordt dan ook gezien als de afsluiter van het wielerseizoen. Deze klassieker wordt dan ook romantisch aangeduid als ‘de koers van de vallende bladeren’. Sprinters zullen weinig plezier beleven aan deze Noord-Italiaanse klassieker. Er zijn namelijk een aantal pittige beklimmingen opgenomen in het parcours.
Meest bekende beklimming is de Ghisallo, met op de top het kerkje gewijd aan Madonna del Ghisallo, beschermheilige van wielrenners. Samen met het ernaast gelegen wielermuseum is de plek uitgegroeid tot een waar bedevaartsoord voor wielerfans. Start en finishplaats wisselen elkaar geregeld af. De laatste jaren wordt de klassieker verreden tussen Como en Bergamo. De legendarische Fausto Coppi wist de najaarsklassieker liefst vijfmaal te winnen. Slechts viermaal kwam een Nederlander als eerste aan de meet. Dit waren Jo de Roo (1962 en 1963), Hennie Kuiper (1981) en Bauke Mollema (2019).
Andere beroemde wielerklassiekers
Naast de vijf onbetwiste wielermonumenten worden er jaarlijks nog een aantal geweldige eendagskoersen verreden. We noemden al de Amstel Gold Race, de enige Nederlandse voorjaarsklassieker. Ook Parijs-Tours mag niet worden vergeten. Het is namelijk de enige klassieker die Eddy Merckx niet wist te winnen. Toen de onbekende Belg Noël Vantygem in 1972 Parijs-Tours won, ontlokte het hem dan ook de straffe woorden: ‘Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen zijn. Ik Parijs-Tours en hij al de rest’. Via de volgende link vind je een overzicht van alle belangrijke voorjaarsklassiekers.
Beter dan de Tour de France?
Er is maar één enkele race die qua spanning kan wedijveren met de vijf wielermonumenten. Dat is de Tour de France! De spanning om wie de uiteindelijke winnaar in het klassement zal zijn, is bijna altijd te snijden. Het is maar weinig mensen gegeven om juist te kunnen inschatten wie in de zomer de meest prestigieuze wedstrijd ter wereld zal winnen.
Ongeacht of je nu meer fan bent van een eendagsrace dan van een slopende meerrittenkoers zoals de Tour: met het talent dat momenteel op het zadel zit wordt het voor de kijkers nagelbijten tot het allerlaatste moment!