In- en aanleiding: zomer 2009 had ik leuk contact met een man via MSN en in een gesprek zei hij ineens dat ik in 400 woorden een passende straf moest schrijven voor als ik op onze date met koffie zou knoeien. Onderstaande is mijn antwoord geweest.
Ze is al een tikje nerveus voordat ze vertrekt. Vandaag is het de dag dat ze heeft afgesproken met hem. In de MSN-gesprekken van tevoren werd er best wel uitgedaagd en geplaagd en dat had ze prima gevonden. Zelfs wel lekker en spannend ook…. Nu was het zover, ze hadden afgesproken en zouden koffie gaan drinken. Door haar hoofd dwaalden allerlei gedachten, flarden van gesprekken, ze was benieuwd hoe het zou zijn IRL, want op MSN maakte hij soms best wat los. Voor ze wegging van huis volgde nog een uitgebreide douche, al had ze zichzelf wgemaakt dat dat nergens voor nodig was, want voor koffie drinken hoef je niet uitgebreid te zorgen dat alles zo glad mogelijk is. Toch wil ze gevoelsmatig dat het allemaal klopt.
Als ze aan komt lopen bij het terras waar ze hebben afgesproken ziet ze hem meteen zitten. Hm, ze had er eerder willen zijn, maar het kiezen van de juiste broek en shirt had toch weer meer tijd gekost dan ze had gedacht. Gelukkig was ze wel op tijd, want anders had hij haar daar vast wat van gezegd.
Ze schudt een hand en gaat zitten, begint druk te kletsen over de reis en of hij hier vaker komt? Als de ober komt bestelt ze een cappuchino, wat hij neemt ontgaat haar totaal. Toch enigszins ontspannen zit ze achterover en geniet van het drukke terras, gezellig toch die sfeer die er dan hangt. Ober brengt de koffie, zo’n echte grote, wijde kop, en er wordt druk gepraat over werk, de stad, vakantie’s en langzaam komt ze tot rust. Na een minuut of vijf roert ze in de koffie, ’t is een goede schuimkraag en voorzichtig lepelt ze die door de koffie. Terwijl ze bijna gedachteloos roert, merkt ze niet dat het stil is geworden en net als ze bijna klaar is met roeren voelt ze een hand en zegt een stem zachtjes: “Je denkt er toch wel goed aan hé meisje…..geen gemors met koffie”
“kleng” van schrik valt het lepeltje hard op het schoteltje en kijken er meteen mensen deze kant op. Ze voelt dat ze het meteen warm krijgt en dat ontspannen gevoel van zopas is meteen verdwenen. Niet morsen? Ja, oke, daar hadden ze wel grapjes over gemaakt op MSN, maar dat was toch onschuldig gedol geweest? Lieve help en waarom zei hij dat dan juist nu…..hoe moest ze nu die veel te volle koffiekop oppakken en netjes leegdrinken? En waarom ging hij nu niet, zoals net, zo achterover in zijn stoel zitten? Hij zat veels te veel op te letten om nog gewoon te kunnen doen! In gedachten spreekt ze zichzelf toe en neemt ferm de koffie ter hand en drinkt. Pfieuw, gelukkig, dat gaat goed. Halverwege is ze overtuigt dat het niet meer mis kan gaan en wil het kopje even neerzetten. Juist dan legt hij een hand in haar nek en kriebelt nauwelijks merkbaar………
Maar t is al te laat. Met een klap komt het kopje scheef op het schoteltje terecht en er drupt gelijk koffie van het schoteltje op de tafel. Geschrokken kijkt ze hem aan en begint te stamelen. Nog een klein beetje nadenkend is ze wel zo slim hem niet de schuld te geven, maar eigenlijk als hij niet juist toen….. Hij zegt niet veel, laat haar stamelen en terwijl hij zijn hand op haar arm legt zegt hij:” ssst. Sssst, je deed het toch nog wel zo keurig, zelfs zo dat ik ging denken dat je het echt wel kon en mij voor de gek had gehouden op MSN over nerveus worden. Tja, maar nu je dan toch echt wel hebt gemorst terwijl ik je nog zo had gevraagd er op te letten, dan moet je de gevolgen ook maar voor lief nemen. Je tweede kop koffie drink je zo maar bij mij thuis, want jou hier zo laten knoeien…. Straks gaan ze hier nog denken dat ik je niet goed genoeg onder de duim heb”
----
Zenuwachtig volgt ze hem. Onderweg deed hij ineens weer heel gewoon en had niks meer gezegd over die koffie. Maar ze is maar half bij het verhaal wat hij verteld, want ze snapt er niks meer van. Nu zo gewoon, maar hij had straks echt wel ineens zo doortastend geklonken. Zelfs zo dat ze niet eens veel tegengesputterd had. De nervositeit neemt eerder toe als af, maar er overheerst ook heel erg het gevoel dat ze dit wil.
“Vertrouw je me” vraagt hij als ze tegenover elkaar in zijn kamer staan, haar handen in de zijne. Hij moet voelen hoe ze trilt en zien hoe nerveus ze is. Hij pakt haar vast en zoent ter geruststelling. Dan herhaalt hij de vraag: “vertrouw je me?” Zachtjes fluistert ze ‘ja’. “Dan weet je ook heel erg goed dat het niet kan zoals je knoeide met die koffie….dat daar een passende straf op moet volgen snap je toch? Zelfs al is alles nieuw en onbekend….je weet dat toch wel?” Ze schrikt bijna van de omschakeling in hem en hoort de vraag dan ook niet zo snel. Hij grijpt haar haar en trekt haar hoofd achterover: Luister, als ik wat vraag geef je ook gewoon antwoord….eerst dat geknoei op een eerste date en dan ook nog zwijgen als je iets wordt gevraagd” Ze doet haar ogen dicht en gaat mee in het gevoel, hoort alleen nog wat hij zegt en voelt wat hij doet. “Passend, tja wat is nou passend voor iemand die niet eens een kop koffie recht kan houden en álles onder de koffie knoeit” Ergens in haar komt wat terug van de eigen-ik en ze zegt dan ook…”ik knoeide niet alles onder, ’t was maar een heel klein beetje en als ik niet zo zenuwachtig was gemaa…….” Hij trekt nog eens harder en legt de andere hand op haar keel, ze is abrupt stil: “Misschien moet jij eens je mond houden in plaats van blijven kletsen. Ik weet wel een manier om je stil te krijgen. En die koffie krijg je ook nog, alleen zou ik niet willen dat je overal op morsen zou. Dus ik ga koffie voor je maken, als ik terug kom, zit jij hier op deze stoel……”Ze zucht al bijna opgelucht als hij verder gaat……”helemaal naakt natuurlijk. Dan zul je vast stil zijn en geknoei met hete koffie leer je dan ook wel af” Met de ene hand op haar keel en de andere met een pluk haar vast, zoent hij haar opnieuw. Gretig beantwoordt ze deze zoen, want ze heeft echt wel even wat bevestiging nodig. Zijn ene hand dwaalt af en knijpt terloops in een borst, ze kreunt en bedenkt hoe goed het was dat ze is gaan douchen. Nog een fikse ruk aan haar haar brengt haar weer in sub-modus.
Net zo plots als hij haar vastgreep laat hij haar los, mompelt terwijl hij wegloopt iets over….”passende straf”…….
