Een geliefd kreukeldak in Den Helder

 

My beautiful picture

Het nieuwe station Den Helder trok in 1958 grote belangstelling. Foto: collectie Jan de Graaf

Geallieerde bommenwerpers en Duitse bezettingstroepen richtten tijdens de Tweede Wereldoorlog grote verwoestingen aan in Den Helder. Het station overleefde de strijd redelijk ongeschonden, maar de vernielingen elders hadden uiteindelijk wel grote gevolgen voor het gebouw en het emplacement. Als Den Helder tijdens de herbouw toch overhoop ging, wilde de gemeente de spoorlijn graag kwijt uit het centrum. Zonder die hinderpaal kon Den Helder een veel logischer indeling krijgen.

Lees verder

Hoe Den Helder zijn station het centrum uit schopte

Station Den Helder in 1957. Foto: collectie Peter Collet

Station Den Helder in 1957. Foto: collectie Peter Collet

Het eerste station Den Helder was een robuust, maar sierlijk hoofdgebouw met twee kleine zijvleugels. Op de begane grond waren het plaatskaartenkantoor, een goederenloods en de eerste, tweede en derde klasse wachtruimten. Op de eerste verdieping was een dienstwoning, die doorgaans bestemd was voor de stationschef. Het gebouw was niet uitbundig gedecoreerd, op een aantal sierlijsten en wat siermetselwerk na. Het was een streng maar zeker niet onaangenaam gebouw, met als enige uitspatting een halfronde uitbouw op het dak, waarin de stationsklok was geplaatst.

Lees verder

De koninklijke trein wacht niet voor een rood sein

Leo Fagel uit Heerhugowaard stuurde na lezing van het hoofdstuk Koninklijke bezoeken uit De trein terug de volgende reactie: ,,Ook in de moderne tijd is de koninklijke trein een keer op de lijn geweest en wel op 30 april 1985.”

Lees verder

Koninklijke bezoeken tussen Alkmaar en Den Helder

De koninklijke trein vertrekt uit Den Helder. Foto: Peter Collet

De koninklijke trein vertrekt uit Den Helder. Foto: Peter Collet

Om te zeggen dat de Oranjes kind aan huis waren in Alkmaar en de Noordkop, is wat overdreven. Maar ze kwamen er graag. En als ze kwamen, gebeurde dat in de tweede helft van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw bijna altijd per spoor. Want, waar zouden ze zijn zonder de trein?

Lees verder

Een virtuele feestrit over een jarige lijn

Astrid de Jong, Peter Collet, ikzelf en Jan de Graaf. Foto: DNP/Bastiaan Schuit

Astrid de Jong, Peter Collet, ikzelf en Jan de Graaf. Foto: DNP/Bastiaan Schuit

Aanvankelijk leefde bij het Noordhollands Dagblad het idee om het 150-jarig bestaan van de spoorlijn Den Helder – Alkmaar te vieren met een historische treinrit. Het liefst ook met antieke treinstellen en een zo oud mogelijke stoomlocomotief. Maar praktische bezwaren (stel dat de locomotief het begeeft op het enkelspoor boven Schagen, wat dan?) en misschien ook wel wetten, stonden het in de weg.

Lees verder

Volle bak bij lezing in Den Helder

20151124_200643-bibliotheek-den-helderDinsdag 24 november was mijn eerste lezing over de 150-jarige spoorlijn Alkmaar-Den Helder in de Openbare Bibliotheek in Den Helder. Een try-out dus. De avond verliep overweldigend goed. Er kwamen bijna honderd belangstellenden, waarmee de zaal afgeladen was.

Lees verder

De trein terug is uit!

Omslag de trein terug 3dSinds zaterdag ligt De trein terug, mijn boek over de spoorlijn Alkmaar – Den Helder in de winkel. Tegelijkertijd is ook de inschrijving geopend voor de lezingenavond op 14 december over de jubilerende spoorlijn.

Lees verder

Lezingavond over De trein terug

Ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van de spoorlijn Alkmaar – Den Helder, en om mijn boek een beetje in het zonnetje te zetten, houden we 14 december in Alkmaar een speciale lezingavond. Op 18 december 1865 was de eerste rit op dit spoor.

Lees verder

Cover De trein terug

Omslag de trein terug 3dEn zo gaat het boek er dus uitzien. Nou ja, bijna. Het groen wordt iets lichter, want dat kwam bijna als zwart uit de printer. Het drukken is inmiddels in volle gang. Over een paar weken moet het beschikbaar zijn.

Altijd weer spannend

De_trein_terug_Proef01-7-bHet is nu de vijfde keer dat ik een boek mag samenstellen, maar het blijft een enerverende belevenis. Nou vooruit, niet zo enerverend als bij Sporen 1, want de allereerste keer was toch het spannendst. Zeker omdat de opmaker destijds – op opmerkelijke kalme toon – meldde dat hij alle tekst en de meeste illustraties wel had gebruikt, maar toch nog twintig pagina’s tekort kwam.

Lees verder