Vitsi Lodge – Villa & Loft

Ξεχάστε το ελληνικό καλοκαίρι του νότου, κατευθυνθείτε προς βορρά

Γιωργος Μπαζμαδελης — Mon, 01 Jun 2020 10:00:00 +0000

Ο απέραντος Ελληνικός βορράς είναι ασύγκριτος για τη γεωγραφική, πολιτιστική, ακόμη και τη μαγειρική ποικιλομορφία του. Αναρίθμητα μεγάλα τμήματα με βουνά, λίμνες, δάση και ακτές, διάσπαρτα από το γαλάζιο Ιόνιο μέχρι και τα σύνορα της Τουρκίας, πάνω από τα άγρια βουνά της Ηπείρου μέχρι την Θρακική πεδιάδα, ο βορράς προσφέρει κάτι για όλους, από τον πολιτισμό και την αστική επιρροή έως το κολύμπι, την πεζοπορία και την παρατήρηση πουλιών.

Mε την ολοκληρωμένη και μεγάλη Εγνατία Οδό, αλλά και με την Ιόνια, η Βόρεια Ελλάδα είναι ευκολότερη – και ταχύτερη – να οδηγηθεί και να ανακαλυφθεί.
Η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη πόλη της Ελλάδας, μας προσφέρει εξαιρετικά εστιατόρια, νυχτερινή ζωή και πολιτισμό, ενώ η πανεπιστημιακή πόλη των Ιωαννίνων είναι ένα ζωντανό σημείο κοντά στα υπέροχα βουνά της Πίνδου και την Καστοριά, ένα εξαιρετικό μέρος για να χαλαρώσετε και να ζήσετε στη φύση. Ακόμη και οι επαρχιακές Θρακικές πόλεις όπως η Ξάνθη, η Κομοτηνή και η Αλεξανδρούπολη μπορούν να σας προσφέρουν σημαντικές εμπειρίες και δράσεις.

Ωστόσο, τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα είναι σίγουρα εκείνα της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου, μέρη που θα σας κόψουν την ανάσα. Ο μεγαλοπρεπής ορεινός όγκος του Βιτσίου, ο Γράμμος και η οροσειρά της Πίνδου, οι οποίοι φιλοξενούν στο μεγαλύτερο μέρος τους, χιλιόχρονους πολιτισμούς. Το βουνό Βίτσι και Γράμος στέκεται Πάνω από τις λίμνες της Καστοριάς και των Πρεσπών, το Βίτσι και ο Γράμμος, γεμάτοι με φυλλώδη δάση και πέτρινα χωριά εγκαταλειμμένα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο με το εντυπωσιακό φαράγγι του Βίκου, εθνικά πάρκα γεμάτα καταρράκτες και παγωμένες ορεινές λίμνες.

Η Δυτική Μακεδονία και η Ήπειρος, οι πιο ορεινές περιοχές της Ελλάδας, έχουν ευλογηθεί με ένα καταπράσινο τοπίο που θυμίζει τη Σκωτία, με τα πανέμορφα ορεινά χωριά τους να ανταγωνίζονται αυτά της Προβηγκίας και τις εκπληκτικά παρθένες παραλίες του Ολύμπου, της Χαλκιδικής και του Ιονίου. Προσθέστε σε όλα αυτά ένα πυκνό δασώδες τοπίο, καταφύγια για καφέ αρκούδες, λύκους και τσακάλια, μοναχικά μοναστήρια, βουνοκορφές, ορεινά θέρετρα και ουρανούς γεμάτους με μεταναστευτικά πουλιά χρυσαετούς και γεράκια. Είναι εύκολο λοιπόν να καταλάβουμε γιατί οι Έλληνες κρατούν αυτό το βόρειο τμήμα της Ελλάδας, μυστικό από τον κόσμο για τόσο πολύ καιρό.

The post Ξεχάστε το ελληνικό καλοκαίρι του νότου, κατευθυνθείτε προς βορρά appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Χριστούγεννα στην Καστοριά

vitsi_admin — Sat, 07 Dec 2019 06:11:07 +0000

Η Λάμψη, το άσπρο και το πράσινο είναι τα χρώματα που κυριαρχούν. Ταυτόχρονα και οι παραδόσεις, όπως και σε κάθε Ελληνικό τόπο, έτσι κι εδώ, αν και λίγο πιο ξεφτισμένες απ’ ότι ήταν 15 χρόνια πριν.Η πόλη στις καλύτερες στιγμές της είναι μέσα στην περίοδο των γιορτών. Είναι ίσως η μοναδική πόλη στην Ελλάδα όπου τα Χριστούγεννα της ταιριάζουν τόσο πολύ…. Οι χιονισμένες πλαγιές, οι χιονισμένες στέγες των αρχοντικών της, το γκρίζο χρώμα του πάγου στον ουρανό και στη λίμνη, τα λαμπιόνια στα δέντρα περιμετρικά της λίμνης, σε συνδυασμό με το ελάχιστο πράσινο χρώμα των βουνών τριγύρω, φέρνουν στα μάτια τον απόλυτο συνδυασμό των Χριστουγέννων.

Οι μεγάλες φωτιές των Χριστουγέννων, στις παραμονές, τα κάλαντα στους δρόμους, το Αργείτικο καρναβάλι, το οποίο δεν γίνεται τις Απόκριες όπως σε όλη την Ελλάδα, αλλά μέσα στο δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων και ειδικά την Πρωτοχρονιά, ήταν και έθιμο της Δυτικής Μακεδονίας από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Το καρναβάλι ξεκινάει από το απόγευμα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς με τα «μπουλούκια» να χορεύουν στις γειτονιές, όπως και οι Μπουμπαραίοι στο Επταχώρι να αποτελούν ένα πραγματικό ξεφάντωμα από ανήμερα την Πρωτοχρονιά. Οι μπάντες των Ραγκουτσαριών με τα χάλκινα που ξεκινούν σιγά-σιγά μετά την πρωτοχρονιά να τριγυρνούν από το σούρουπο στους δρόμους της πόλης, με το αποκορύφωμα τους μέσα στις ημέρες των Θεοφανίων και του Αϊ Γιαννιού. Τα Ραγκουτσάρια σε όλο τους το μεγαλείο, έχουν περάσει μέσω της Βυζαντινής περιόδου στο σήμερα.

Και με όλα αυτά, συνδυαστικά, η κουζίνα της η γιορτινή. Η εμπορική άνθηση και η ευημερία της πόλης, δηλώνουν την παρουσία τους και στην ξεκάθαρα μακεδονική μαγειρική της, διαπλέκονται όμορφα και νόστιμα τα αστικά και αγροτικά χαρακτηριστικά της κουζίνας λόγω της πρότερης οικονομικής ευμάρειας. Με τους ντολμάδες από αρμιά να έχουν την τιμητική τους, λάχανο βαλμένο και σιτεμένο στην άρμη, με τα φύλλα του να φιλοξενούν γέμιση κρεατένια, σερβιρισμένα σφιχτοτυλιχτά με κοκκίνοπίπερο κι όχι αυγολέμονο όπως ξέρουμε εμείς οι πολλοί, με την άρμη να κρατιέται στην άκρη, για να βοηθήσει ως ένα “άλλο” ρόφημα τους ξενύχτηδες των Ραγκουτσιαριών.

Η γνωριμία με την γιορτινή Καστοριά είναι μια αποκάλυψη, με τη λίμνη της όμως, μια μαγεία…. ίσως η μοναδική τόσο Χριστουγεννιάτικη πόλη στην Ελλάδα.

The post Χριστούγεννα στην Καστοριά appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Τρύγος… Κρασιά “αστέρια”

Γιωργος Μπαζμαδελης — Fri, 27 Sep 2019 13:04:06 +0000

Στάφυλος, γιος του Διονύσου και της Αριάδνης.
Κατά άλλους ήταν βοσκός του βασιλεία της Αιτωλίας Οινέα… Εξού και το “Οίνος”
Θρύπτω, θραύω, τρύω δηλαδή συνθλίβω, ξεζουμίζω κοινώς, τρυγώ, τρυγάω κι όλα αυτά συμπυκνώνονται στον Τρύγο
Ο Ομηρος σε μια εκπληκτική του περιγραφή στην Ιλιάδα αναφέρεται στον τρύγο. «…Μέγα αμπέλι με σταφύλια φορτωμένο -γράφει-. Χρυσό, πανέμορφο κι εκρέμονταν τσαμπιά από κάτω μαύρα…/Και κουβαλούσαν τον γλυκό καρπό στου ώμους πάνω/κοπέλες κι άγουροι χαρούμενοι μες σε πλεχτά κοφίνια/κι ανάμεσά τους την ψιλόφωνη κιθάρα κάποιο αγόρι/γλυκά βαρώντας όμορφα έψελνε του Λίνου το τραγούδι/με γάργαρη φωνή…» (Ιλιάδα, Σ 566 κ.έ, Μετάφραση Καζαντζάκη – Κακριδή).
Για το σταφύλι, υπάρχουν αναφορές από τα έπη του Ομήρου και δεν είναι τυχαίο ότι κατείχε δεσπόζουσα θέση στα συμπόσια των αρχαίων, οι Ρωμαίοι ήρθαν σε επαφή με το κρασί από τους Ελληνες αποίκους και τους γηγενείς Ετρούσκους ενώ με την κατάρρευση της Ρώμης και τις μεταναστεύσεις των λαών η αμπελουργία γνώρισε περίοδο ύφεσης. Σε κάποιες περιοχές η αμπελουργία εγκαταλείφθηκε για αιώνες.

Θα προσπεράσω τώρα όλα τα γνωστά περί μακραίωνης παράδοσης, θεού Διόνυσου, προστάτη Αγίου Τρύφωνα και τα σχετικά και θα προχωρήσω στα σημερινά.
Ό,τι ο τρύγος είναι ότι είναι τα play offs για τις ομάδες ποδοσφαίρου. Οι προσπάθειες όλου του χρόνου οδηγούν σε αυτήν την εποχή: την εποχή της συγκομιδής.

Ο τρύγος, η σημαντικότερη ίσως στιγμή στην ιστορία ενός κρασιού, έχει ήδη ξεκινήσει, μη πω ότι κοντεύει να τελειώσει, εδώ στην Καστοριά. Σύμφωνα με τους επαγγελματίες οινοπαραγωγούς, «Το κρασί γίνεται στο αμπέλι!» και η στιγμή του τρύγου είναι η σημαντικότερη απόφαση που πρέπει να πάρει ο παραγωγός και θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την έκβαση όλης της προσπάθειας της χρονιάς.
Θερος – τρυγος – πολεμος λεει ενα λαικος σοφος συσχετισμος και μου τον θυμισε σε ενα κειμενο της η Ευη Βουτσινά που σε απλα ελληνικα υποδηλωνει προγραμματισμο ετοιμοτητα και κινητοποιηση, που δεν επιδεχεται αναβολες και επιπολαιοτητες.
Ένας πόλεμος που ήδη έχει ξεκινήσει στην περιοχή και θα ολοκληρωθεί το αργότερο μέσα στον Οκτώβριο, για να βγάλει μέσα στον χειμώνα το “μαύρο”, κρασί βαθυκόκκινο αποτελούμενο από ξινόμαυρο, ή και μοσχάτο, μοσχόμαυρο.

Είτε πρόκειται για αμπελάκι, είτε για αμπελώνα η διαδικασία είναι ίδια. Οικογένεια και φίλοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά και σε περιπτώσεις και εργάτες, όλοι μαζί, ως μία καλοσυντονισμένη ομάδα ξεκινούν το μάζεμα από τις “άκρες” ή τις “ράχες” που ωριμάζουν γρηγορότερα, για να καταλήξουν στα μικρά τσαμπιά που ωριμάζουν τελευταία.
Από νωρίς το πρωί, μέχρι αργά το απόγευμα, με μικρές διακοπές και για μέρες πολλές μερικές φορές, ο κάμπος της λίμνης και οι τριγύρω πλαγιές, γεμίζουν συνεργεία, σηματοδοτώντας και την έναρξη μιάς άλλης συγκιμιδής, αυής των μήλων που θα ακολουθήσει.

Εδώ θα ήθελα να προσθέσω ότι η Καστοριά δεν είναι η Ιερουσαλήμ του κρασιού η Καστοριά, μια πόλη 20.000 μόλις κατοίκων, είναι όμως στην οινική καρδιά της δυτικής Μακεδονίας. Πλάι στην οινική ζώνη του Αμυναίου, της παλαιότερης ίσως και σημαντικότερης (τολμώ να πώ), ίσως άλλοτε αν όχι ακόμη, οινικής ζώνης της χώρας, με δυτική κατεύθυνση δυόμιση ωρών από τη Θεσσαλονίκη, σε ίση περίπου απόσταση από τα παράλια του Ιονίου, αλλά με νότια κατεύθυνση, από την Οχρίδα, διοικητική πρωτεύουσα του Νομού και, να, βρίσκεστε στην ταπεινή οινική ζώνη των λιμνών.

Αν είστε ένας επιμελής οινόφιλος, ένας άνθρωπος που τιμά τα πάθη του, που θέλετε να απολαύσετε ένα πρώτης κλάσεως κρασί αντίστοιχο μία κορυφαίας Βουργουνδίας, τόσο κορυφαίας που όμως θα συναντήσετε ελάχιστες φορές στη ζωή σας, ή ένα κόκκινο Καμπερνέ Σοβινιόν, αυστηρό, ταννικό, γερά δομημένο που να προκαλεί και να ερεθίζει τον ουρανίσκο σας, ακόμη και κρασιά οργιώδη και ερεθιστικά, με καταιγιστικά μπουκέτα κόκκινων φρούτων φράουλας, που θα χρειαστεί πιθανόν να ανοίξετε 20 ή και 30 μποτίλιες ώσπου να βρείτε τη μία και καλή…. τότε να είστε σίγουροι πως ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΜΕΡΟΣ.
Αν έχετε την ατυχία να προτιμάτε τα ερυθρά Μπορντώ και τις Βουργουνδίες, παρακαλώ αποχωρείστε.
Εδώ δεν θα βρείτε στρυφνές οινικές κατάταξεις, περιορισμένές στρεμματικές απόδοσεις, μεγάλη ζήτηση και υψηλότατες τιμές. Αλλά θα βρείτε μικρότερες ιδιοκτησίες, εξαιρετικές τοπικές ποικιλίες, οικιακές παραγωγές και αξιοπρεπέστατες οργανικές εμφιαλώσεις, σε εξαιρετικές value for money τιμές. Θα βρείτε θαυμάσιο σπιτικό κρασί που παράγεται με μακραίωνες παραδόσεις, από αμπέλια που οι αμπελουργοί τους ούτε ξέρουν τι, γιατί και πώς, αλλά συνεχίζουν αυτό που έμαθαν από τους προηγούμενους και το μεταφέρουν στους επόμενους. Μικρές οικιακές παραγωγές που μοιράζονται με γνωστούς και φίλους σε τραπέζια γεμάτα, με μία αμπελοοινική κουλτούρα που καταγράφεται τουλάχιστο από την Ελληνιστική περίοδο, με αποκορύφωση από τα μέσα του 15ου αίωνα και μετά και παράγονται σε όλη την περιοχή με επικέντρωση όμως στις βόρειες περιοχές της λίμνης και σε υψόμετρα των 500 και 600 μέτρων. Δεν είναι σπάνιο δε, να δείτε αμπέλια και στα 1000 μέτρα υψόμετρο. Αμπέλια αρχέγονα, ταπεινά, αλλά μοναδικά, αντίστοιχα των κρασιών που παράγουν.

The post Τρύγος… Κρασιά “αστέρια” appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Μανιτάρια. Συλλογή του φθινοπώρου

Γιωργος Μπαζμαδελης — Fri, 13 Sep 2019 14:11:32 +0000

Όντας απαιτητικός, διεκδικώντας ανυποχώρητα το καλύτερο, δεν δέχομαι ήττες…… και ζώντας πολυτελώς (χωρίς αυτό να έχει σχέση με τα χρήματα), διακρίνω εύκολα και εξ ενστίκτου τη θετική πλευρά των υλικών. Στην προκειμένη περίπτωση, λόγω εποχής…. τα μανιτάρια, τα οποία οργιάζουν στα βουνά γύρω από την Καστοριά το φθινόπωρο.

Πολλά από αυτά που βρίσκονται μπροστά μας στις απογευματινές μας βόλτες, αποτελούν τα μόνα που φύονται στην Ελλάδα, αρκετά άλλα θεωρούνται σπάνια στην Ευρώπη και ορισμένα αναφέρονται ως είδη που έχουν εξαφανιστεί ή που απειλούνται από εξαφάνιση. Μαγειρεμένα ως τηγανιτά, σε σούπες ή σε πίτες αποτελούν τοπικά παραδοσιακά πιάτα που φιγουράρουν στο καθημερινό τραπέζι και αναβιώνουν στους καταλόγους των τοπικών εστιατορίων. Σε γυναικεία νοικοκυρίστικα χέρια πάλι, μεταμορφώνονται σε μανιτάρια τουρσί, αποξηραμένα, μανιτάρια σε λάδι, λικέρ μανιταριού, ζυμαρικά, ακόμη και λουκούμι ή γλυκό του κουταλιού, αν και τελικά για πολλούς άλλους, (αν όχι για σχεδόν όλους) τα άγρια μανιτάρια είναι περισσότερο «ανδρική» υπόθεση. Και μάλιστα σχολαστική, επιμελής κι ιδιαιτέρως επικίνδυνη για τους αδαείς, τους λιγότερο και τους περισσότερο.

Στην Καστοριά η συλλογή μανιταριών αποτελεί καθημερινή και συλλογική υπόθεση για τους κατοίκους, τις ευνοϊκές φθινοπωρινές ημέρες και στην κουζίνα της εφαλτήριο παραμένει το υλικό…. και μόνο.. και στην προκειμένη περίπτωση το μανιτάρι.

Είτε πρόκειται για τον Βωλίτη τον εδώδιμο ή αλλιώς γνωστός στην Ελλάδα με την κοινή ονομασία «βασιλομανίταρο» και σε νεαρή ηλικία ως «καλογεράκι», αυτό που αποκαλούν οι Ιταλοί «πορτσίνo» και που είναι το μανιτάρι που βρίσκεται σε αφθονία στις πλαγιές του Βιτσίου.

Είτε για την Κανθαρέλλα τη βρώσιμη ή αλλιώς Κιτρινούσκα, Περναρίτες, Καΐτσα, Γαλέτα, Αυτάκια, Νερατζάκι….. το μανιτάρι κάνει τη διαφορά, χωρίς πειραματισμούς, αλλά με οικείες – παρηγορητικές γεύσεις.

Τι να πείς για τις Μορχέλες, ένα από τα πιο νόστιμα και περιζήτητα μανιτάρια στη γαλλική κουζίνα και όχι μόνο, με πολύ ακριβή τιμή, εξαιρετικά νόστιμο ύστερα όμως από καλό μαγείρεμα. Εύκολο μανιτάρι στην αναγνώριση του, λόγω και της ασυνήθιστης (για να μην πώ άσχημης) εμφάνισης του.

Η για τους Αμανίτες τους καισαρικούς, ευρέως γνωστό ως “καισαρικό” ενώ είναι γνωστό και με τις λαϊκές ονομασίες “Αυγουλομουλάτκο” (στον Χολομώντα), “Κοκκινούσκα” (στα Γρεβενά), “Αυγό”, Κοκκινομανίταρο ή Νερατζάκι.

Παραπονεμένο όμως δεν θα ήθελα να αφήσω από αυτήν την αναφορά τον Λακτάριο τον νόστιμο και τον Λακτάριο τον αιμορροών ή Γεματάς, ή Κρασουλίτης, ή Κοκκινίτης ένα νόστιμο μανιτάρι με σάρκα παχιά και σκληρή, γλυκιά και λίγο πιπεράτη γεύση και ευχάριστη φρουτώδη οσμή.

Ολόφρεσκα, καθαρά και μοσχομυρωδάτα, τα μανιτάρια του φθινοπώρου μας δείχνουν το δρόμο της κουζίνας.

The post Μανιτάρια. Συλλογή του φθινοπώρου appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Δροσιές και χρώματα στη φθινοπωρινή Καστοριά

Γιωργος Μπαζμαδελης — Tue, 10 Sep 2019 13:18:18 +0000

Αν και το καλοκαίρι του 2019 είναι ακόμα φρέσκο στις αναμνήσεις μου, φαίνεται ότι το φθινόπωρο έχει φτάσει, είναι πραγματικά εδώ. Από τις αρχές του Σεπτέμβρη οι πρωινές θερμοκρασίες στην περιοχή, βρέθηκαν κοντά στους 15 βαθμούς Κελσίου, φτάνοντας στους 25 το μεσημέρι και θα πηγαίνουν όλο και χαμηλότερα όσο προχωράει το φθινόπωρο. Μεγάλη η αλλαγή αν σκεφτείτε ότι δεκαπέντε μέρες νωρίτερα, ήταν αντίστοιχα στους 20 βαθμούς το πρωί και 30-32 το μεσημέρι.

Όμως, ενώ οι θερμοκρασίες αυτές αρχίζουν και απαιτούν από όλους μας λίγο πιο ζεστό ντύσιμο, δηλώνουν επίσης την αρχή μιας από τις πιο αγαπημένες εποχές του χρόνου της Καστοριάς, την εποχή του φθινοπώρου.

Μία παλιά αγαπημένη οικογενειακή συνήθεια κάποτε, στα τέλη του καλοκαιριού ήταν το γεμάτο κυριακάτικο καλάθι του πικνίκ ακολουθώντας τις αγαπημένες γραφικές διαδρομές στην περιοχή. Σε μία εποχή του χρόνου, όπου οι άνθρωποι απολάμβαναν και απολαμβάνουν δροσερές καιρικές συνθήκες και θαυμάζουν το τοπίο που μεταμορφώνεται, καθώς τα φύλλα των δέντρων αλλάζουν από το πλούσιο πράσινο σε πανέμορφες αποχρώσεις του κίτρινου, πορτοκαλί, κόκκινου, μοβ και καφέ.

Η “εποχή της ομίχλης και της γλυκιάς καρποφορίας” όπως λέει ο John Yeats, σύντομα θα είναι εδώ, φέρνοντας μια πλούσια φυσική συγκομιδή φρούτων, ξηρών καρπών και κάθε είδους μανιταριών.

Κόκκινα φρούτα, μήλα, φουντούκια, κάστανα και τα καρύδια είναι μερικά από τα νόστιμα άγρια ευρήματα των αρχών του φθινοπώρου.

Αυτή η γιορτή από τη φύση είναι μια μεγάλη ευκαιρία, να εξερευνήσετε τις ενδιαφέρουσες γεύσεις των άγριας φύσης, καθώς και να περάσετε λίγο χρόνο ακόμη στα όμορφα λιβάδια, και τις πλαγιές της περιοχής.

The post Δροσιές και χρώματα στη φθινοπωρινή Καστοριά appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Οι Παναγίες του δεκαπενταύγουστου

Γιωργος Μπαζμαδελης — Wed, 31 Jul 2019 11:56:56 +0000

Η Παναγία αγαπήθηκε και τιμήθηκε σε μεγάλο βαθμό στη Μακεδονία και την Ήπειρο. Αυτό μαρτυρούν τα πολυάριθμα μοναστήρια τα αφιερωμένα στην χάρη της αλλά και οι ναοί που βρίσκονται σχεδόν σε κάθε κατοικημένη περιοχή, με τα καντήλια που καίνε σε κάθε γωνιά της βορειοελλαδίτικης γης.
Περιοχή πολυβασανισμένη, με μακραίωνη ιστορία καταπίεσης και υποδούλωσης, πρόταξε και χρησιμοποίησε την πίστη και το έντονο θρησκευτικό συναίσθημα για να διατηρήσει την ταυτότητά της.
Στην Παναγία στήριξαν οι άνθρωποι της περιοχής τις ελπίδες τους όσο σε κανέναν άλλο άγιο. Ήταν η Παναγιά όλων, η μητέρα των φτωχών, των αγωνιστών στα μέτωπα, των γυναικών που έμεναν πίσω .
Για τον Μακεδόνα και τον Ηπειρώτη η Θεοτόκος είναι η Μάνα, η προστάτιδα, η σύμμαχος και συμπαραστάτης, η Υπέρμαχος στρατηγός, η αρωγός σε κάθε δύσκολη στιγμή.

Εικόνες και τοιχογραφίες από τον 10ο, 12ο, 14ο αιώνα, φτιαγμένες από ντόπιους εικονογράφους, αλλά και σημαντικούς εκπροσώπους των περιώνυμων εικονογραφικών σχολών της Βυζαντινής περιόδου, Μακεδονίας και της Κρήτης. Εικόνες μεταγενέστερες από τον 18ο και τον 19ο αιώνα, αστικής, αλλά και ρωσικής τεχνοτροπίας, όλες μαζί συνθέτουν ένα διαχρονικό αφιέρωμα στην πίστη της Παναγίας

Στα μοναστήρια της Μακεδονίας, οι πιο σημαντικές Μονές και εκκλησίες με εικόνες της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι η Παναγία Μαυριώτισσα στην Καστοριά, η Παναγία Μικροκάστρου στη Σιάτιστα, η Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο με την Παναγία Καλλίπετρας και την Παναγία Δοβρά στη Βέροια, να βρίσκονται κοντά. Η Παναγία Εικοσιφοίνισσα στο Παγγαίο, η Παναγία Γουμένισσα στο Κιλκίς, και η Παναγία Μακρυρράχης στην Πιερία.

Αντίστοιχα στην Ήπειρο, η Παναγία της Δουραχάνης, η Παναγία της Τσούκας, στο Ελληνικό Ιωαννίνων, η Παναγία της Πλάκας ή Πλακιώτισσα, στα σύνορα των Νομών Άρτας και Ιωαννίνων, ανάμεσα στα δυο βουνά Τζουμέρκα και Ξεροβούνι, η Παναγία η Χρυσοβιτσινή στο ομώνυμο χωριό Χρυσοβίτσα, η Παναγία η Μολυβδοσκέπαστη, κοντά στην Κόνιτσα στη συμβολή του Αωού και του Σαραντάπορου σε μια κατάφυτη περιοχή και μόλις 300 μέτρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, στην ομώνυμη μονή και η Παναγία της Κηπίνας, κοντά στο χωριό Καλλαρύτες Ιωαννίνων, συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες

Από τα μοναστήρια της Θράκης, ξεχωρίζουν οι ιερές εικόνες της Παναγίας Φανερωμένης στην ομώνυμη Ιερά Μονή Βαθυρρύακος Ροδόπης, της Παναγίας Πορταΐτισσας στο Σουφλί και οι εικόνες της Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας και Καλαμούς στη Ξάνθη.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω και την θαυματουργή Εικόνα της Πορταΐτισσας στην Ιερά Μονή των Ιβήρων στο Άγιο Όρος, η οποία κατά την παράδοση είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά

The post Οι Παναγίες του δεκαπενταύγουστου appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Αρχές Άνοιξης στις Πρέσπες

Γιωργος Μπαζμαδελης — Fri, 01 Mar 2019 14:27:14 +0000

Αρχές άνοιξης στη βορειοδυτική γωνιά της Ελλάδας, στην ακτή της Τριεθνικής Μεγάλης Πρέσπας, μία λαμπερή λίμνη με γαλαζο-πράσινα νερά περιτριγυρισμένη από εκθαμβωτικά λευκά χιονισμένα βουνά.

Ο Άγιος Αχίλλειος στην Πρέσπα.

Σε αυτήν την μακρινή γωνιά της ελληνικής πλευράς, βρίσκονται μικροσκοπικά ερμητήρια σκαρφαλωμένα σε βραχώδεις πλαγιές, προσβάσιμα μόνο με βάρκα από το μικρό χωριό των Ψαράδων. Οι Ψαράδες, όπως και τα περισσότερα χωριά της περιοχής, μοιάζουν σαν μία γραφική συλλογή από ανθεκτικά πετρόχτιστα σπίτια με κόκκινα κεραμίδια. Το ένα από τα ερμητήρια προσεγγίζεται ανεβαίνοντας από την ακτή, πολλά απόκρημνα πέτρινα σκαλοπάτια Οι εσωτερικοί χώροι τους είναι γεμάτοι με αγιογραφίες που άντεξαν στο χρόνο και την υγρασία . Τα γύρω δάση με τους κέδρους αποτελούν το νοτιότερο σημείο ύπαρξης του είδους αυτού, στην Ευρώπη και αποτελούν ένα αγαπημένο στέκι των καφέ αρκούδων, οι οποίες την άνοιξη προσεγγίζουν την περιοχή και διδάσκουν τα μικρά τους να κολυμπούν, να ψαρεύουν και να σκαρφαλώνουν σε βράχους. Στην πλαγιά του χωριού Άγιος Γερμανός, περίπου 10 χιλιόμετρα μακριά, υπάρχει μια βυζαντινή εκκλησία του 11ου αιώνα – μικροσκοπική, απλή εξωτερικά, γεμάτη με χρυσοποίκιλτες εικόνες. Ακριβώς στα νότια των Ψαράδων, ανάμεσα στο εξίσου υπέροχο τοπίο, βρίσκεται και η μικρή Λίμνη των Πρεσπών. Μέσα σε αυτήν, το νησί του Αγίου Αχιλλείου το οποίο ήταν κάποτε ένας βραχώδες όγκος, μέχρι τα νερά της λίμνης να διαβρώσουν το στενό λαιμό του και στη συνέχεια αυτός να αντικατασταθεί πρόσφατα, από μια σειρά από πλωτήρες που σχηματίζουν σήμερα μία πλωτή γέφυρα. Τώρα το νησί, κάθεται στα βαθιά πράσινα νερά της Μικρής Πρέσπας, περιτριγυρισμένο από δασωμένα βουνά και χιονισμένες κορυφές, με μια μικρή σύγχρονη εκκλησία και ερείπια από Βυζαντινές Βασιλικές. Από το νησί αυτό, ο Τσάρος Σαμουήλ της Βουλγαρίας κυβερνούσε τη μικρή αυτοκρατορία του στα τέλη του 10ου αιώνα, μέχρι που το Βυζάντιο τον εξώθησε, αφήνοντας το πιο εντυπωσιακό ερείπιο της ευρύτερης περιοχής…… το κοίλο κέλυφος της βασιλικής του Αγίου Αχιλλέα. Οι άλλοι Βυζαντινοί ναοί είναι αρκετά μικροί – μια απλή πέτρινη εκκλησία του 16ου αιώνα, δίπλα στο μισό τείχος της μονής της Παναγίας της Πορφύρας, ένας μικρός πύργος του 15ο αιώνα, εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το ερειπωμένο κέλυφος του 14ου αιώνα ως εκκλησία του Άγιου Δημητρίου. Για την πρόσβασή σας στην περιοχή επιλέξτε από τα νότια των λιμνών, την όμορφη και ζωντανή πόλη της Καστοριάς, η οποία είναι εύκολα προσβάσιμη με λεωφορείο ή αυτοκίνητο από τη Θεσσαλονίκη.

The post Αρχές Άνοιξης στις Πρέσπες appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

The magnificent early spring views at Prespa Lakes

Γιωργος Μπαζμαδελης — Fri, 01 Mar 2019 14:08:14 +0000

Early Spring at the far north-western side of Greece on the shore of tri-national Megali Prespa Lake, a star over the gloriously blue green waters at the dazzlingly white snow-capped mountains that gird it in early spring in all three countries.

On the Greek side, tiny hermitages perch on rocky promontories, all reachable by motor boat from the little lake-side village of Psarades. Psarades, like most villages in the region, is a picturesque collection of sturdy squat stone houses with red-tiled rooves. The one hermitage is closest to Albania, hangs like an eagle’s aerie high up inside the vaulting canopy of a hollowed cliff face, reached by scores of steep stone steps from a pebbled beach mottled with yellow blooms.
They’re little more than small stone huts but their interiors are awash with golden-haloed saints in multicoloured garb.
Outside saggy-sacked pelicans are floating on the waters seeking to fill those yellow dewlaps of theirs with silver fish .
The surrounding juniper forests, the southernmost point in Europe for this species, are a favourite haunt of brown bears, who come down to the shore in spring to teach their cubs to swim, fish and climb rocks.

In the hillside village of Agios Germanos, about seven miles away, there’s an 11th century byzantine church – tiny, simple outside, full of golden icons within.
Just to the south of Psarades, amid equally superb scenery, lies Mikri (Little) Prespa Lake, once joined to Megali Prespa until silt built a narrow neck. Conversely Agios Ahillios (St. Achilles) Island was once a rocky promontory until the waters eroded its narrow neck, to be replaced by a series of pontoons.
Now it sits in Mikri Prespa’s deep green waters, surrounded by forested mountains and snow-capped peaks, topped by a little modern red-roofed church and girt with ruins of basilicas from long ago Byzantium.
It was from this island that Czar Samuel of Bulgaria ruled his mini-empire in the late 10th century, until Byzantium wrested it back, and the most impressive ruin is the concave shell of St. Achilles basilica which he built.
The others are fairly non-descript – a simple 16th century hut-like stone church by the half wall of the monastery of Panagia Porfira, a little tower at the 15th century Agios Giorgios Church, the ruined shell of 14th century Agios Demetrios.

Two gateways lead to the lake region. The one to the south, the pretty and lively town of Kastoria is easily accessible by bus or car, from Thessaloniki.

The post The magnificent early spring views at Prespa Lakes appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Η Λίμνη στον χειμώνα

vitsi_admin — Wed, 28 Nov 2018 02:00:08 +0000

Δεν είναι καθόλου απίθανο, το πιο πιθανό θα έλεγα, η Λίμνη της Καστοριάς να παγώνει στο μέσον του χειμώνα και να παραμένει παγωμένη και απομονωμένη για τα πουλιά και τους ανθρώπους για εβδομάδες και ίσως μήνες. Η εικόνα της δημιουργεί πρωτόγνωρες ακόμη εξωπραγματικές εντυπώσεις σε όποιον δεν το έχει ξαναβιώσει. Σαν ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο τα ακίνητα κύματα του νερού που τα πάγωσε ο Βοριάς, οι κύκνοι, οι πελεκάνοι και τα κάθε λογής πουλιά που έχουν ως σπίτι τους το νερό να περπατούν επάνω της ψάχνοντας τροφή και στέγη και ταυτόχρονα επισκέπτες-ζώα από τα γύρω βουνά, που καμία σχέση έχουν με το νερό να βρίσκουν τη μοναδική ευκαιρία να την ανακαλύψουν περπατώντας επάνω της. Σαν ένα λιβάδι χιόνι, που το μόνο που σου θυμίζει ότι από κάτω υπάρχει νερό είναι οι βάρκες ακούνητες και εγκλωβισμένες μέσα στον πάγο.

The post Η Λίμνη στον χειμώνα appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.

Ραγκουτσάρια. Ένα Καρναβάλι στην πόλη

vitsi_admin — Tue, 27 Nov 2018 02:01:50 +0000

Στο ξεκίνημα του χρόνου η πόλη όλη υποδέχεται την νέα χρονιά, ξεχωριστά, με ένα καρναβάλι, τα Ραγκουτσάρια τα ίχνη των οποίων χάνονται στο χρόνο. Στις περισσότερες περιοχές του Νομού, τα Ραγκουτσάρια γιορτάζονται τις δύο πρώτες ημέρες του χρόνου. Εξαίρεση αποτελεί η πόλη της Καστοριάς όπου οι γιορτές είναι τριήμερες. Ξεκινούν στις 6 και ολοκληρώνονται τις 8 Ιανουαρίου. Το ιδιαίτερο όνομα Ραγκουτσάρια γεννήθηκε πιθανότατα από το λατινικό rogatores που σημαίνει ζητιάνος και θυμίζει τις ομάδες των μεταμφιεσμένων που γυρνώντας από γειτονιά σε γειτονιά ζητούν κεράσματα για να διώξουν τα κακά πνεύματα από την πόλη. Οι γιορτές συνεχίστηκαν αδιάκοπα μέσα στους αιώνες με μουσική, χορός, τραγούδι και μασκάρεμα. Όσοι συμμετείχαν, έπαιρναν θάρρος από την ανωνυμία που προσφέρει η μάσκα κει πείραζαν τους περαστικούς. Σήμερα στην πόλη, ντόπιοι και επισκέπτες συμμετέχουν σε «μπουλούκια», με τις δικές τους μπάντες, από νωρίς το απόγευμα των Θεοφανίων και δεν φεύγουν πριν το πρώτο φως της ημέρας. Τη δεύτερη ημέρα, του Αϊ Γιαννιού, ο ρυθμός ανεβαίνει. Από το μεσημέρι και μετά όλη η πόλη χορεύει. Και όλα κορυφώνονται, για τους ντόπιους κυρίως μιάς και επισκέπτες έχουν φύγει, την Τρίτη ημέρα, την Πατερίτσα, στις 8 Ιανουαρίου. Τα μπουλούκια και ο κόσμος που παρακολουθεί την παρέλαση καταλήγουν στην παλιά Βυζαντινή πλατεία του Ντολτσού, όπου οι ορχήστρες των μπουλουκιών συναγωνίζονται μεταξύ τους πια θα καλύψει την άλλη με τη μουσική της. έρχεται», χορεύουν και αυτός που είναι ντυμένος νύφη μαζεύει χρήματα και τρόφιμα.
Αργά το απόγευμα της πρωτοχρονιάς το γλέντι ανάβει για τα καλά και οι Μπουμπαραία βάφουν τον κόσμο μετά μανίας! Εξουθενωμένα τα καρναβάλια από το χορό και το ποτό στο τέλος της ημέρας, ανάβουν φωτιά στην πλατεία του χωριού και τρώνε λουκάνικα – έδεσμα στο οποίο έχουν μεγάλη αδυναμία.

The post Ραγκουτσάρια. Ένα Καρναβάλι στην πόλη appeared first on Vitsi Lodge - Villa & Loft.