Verhoorder Syrisch Assad-regime krijgt 26 jaar gevangenisstraf
De Rechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. stelt vast dat de verdachte in 2013 en 2014 in de stad Salamiyah verhoorder van de National Defence Forces (NDF) is geweest. Dat was een paramilitaire organisatie van het regime van al-Assad. De NDF sloeg tijdens de Syrische opstand protesten tegen het regime met geweld neer en arresteerde tegenstanders en demonstranten. De NDF had eigen detentiecentra waar arrestanten werden verhoord en waar ernstige misdrijven tegen hen werden gepleegd.
De rechtbank verklaart bewezen dat de Iemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. in drie verschillende detentiecentra rond Salamiyah tegen acht slachtoffers foltering en marteling, verkrachting en/of ander seksueel geweld als misdrijven tegen de menselijkheid heeft gepleegd. De rechtbank spreekt de verdachte vrij van foltering, marteling en seksueel geweld tegen een negende persoon. De rechtbank kan niet vaststellen dat de verdachte in haar geval de verhoorder is geweest.
Enige andere vorm van seksueel geweld
Het is voor het eerst dat iemand in Nederland terechtstaat voor ‘enige andere vorm van seksueel geweld van vergelijkbare ernst’ als Zwaar strafrechtelijk vergrijp. De strafwetgeving onderscheidt overtredingen en misdrijven. Overtredingen worden in de regel in eerste aanleg berecht door de kantonrechter, misdrijven door de afdeling strafrecht van de rechtbank. tegen de menselijkheid (art. 4 van de Wet internationale misdrijven). De rechtbank komt bij twee slachtoffers tot een bewezenverklaring en bij drie slachtoffers tot een Beslissing van de rechter als hij het tenlastegelegde feit niet wettig en overtuigend bewezen acht..
Grote impact
De verdachte heeft ervoor gezorgd dat de slachtoffers tijdens hun gevangenschap onder andere werden geboeid en geblinddoekt, langdurig met allerlei voorwerpen werden geslagen, geschopt, werden opgevouwen in een autoband, ondersteboven werden opgehangen of geëlektrocuteerd, waarbij zij dikwijls gedwongen naakt waren. Hij voerde dit zelf uit of liet dat andere NDF leden doen. Ook heeft hij zich schuldig gemaakt aan seksueel misbruik van meerdere slachtoffers. Een van hen heeft hij ook verkracht. De verdachte creëerde keer op keer omstandigheden van doodsangst, dreiging, pijn, uitzichtloosheid en machteloosheid. De slachtoffers hebben op de terechtzitting indringend verteld wat dat met hen heeft gedaan en hoe ze daar tot de dag van vandaag door worden beïnvloed en achtervolgd.
Straf
De rechtbank legt aan de verdachte een gevangenisstraf van 26 jaar op. Daarbij spelen de uitzonderlijke ernst van de feiten en het leed van de slachtoffers een grote rol. De verdachte heeft de slachtoffers tijdens de zittingsdagen vele malen beledigd, zwartgemaakt en zich laatdunkend uitgelaten over hen, hun familie en hetgeen zij hebben verklaard. Hiermee heeft de verdachte wéér pijn veroorzaakt bij de slachtoffers. De rechtbank rekent de verdachte dit aan.
Vorderingen tot schadevergoeding
Alle slachtoffers vroegen om smartengeld. De rechtbank heeft op dit punt echter geen rechtsmacht, omdat de verdachte zich naar internationaal gewoonterecht kan beroepen op ‘immuniteit van jurisdictie’. Daarom zijn de slachtoffers Niet vatbaar voor berechting. De niet-ontvankelijkheid wordt bepaald door de rechter. Een zaak is niet-ontvankelijk als het niet tot een inhoudelijke behandeling komt omdat er niet is voldaan aan formele vereisten. In het strafrecht kan ook het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk zijn als bijvoorbeeld de opsporing en vervolging niet fatsoenlijk zijn verlopen. in hun vorderingen.